ΘΡΙΑΜΒΟΣ ΤΟΥ BREXIT: Η ΑΠΟΔΙΟΡΓΑΝΩΤΙΚΗ ΔΥΝΑΜΗ ΤΗΣ ΔΙΑΛΥΣΗΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ

Του σ. Καθηγητή Επαμεινώνδα Πανά

Τα τελευταία χρόνια η ανάπτυξη της γραφειοκρατίας των Βρυξελλών, η αδυναμία της επίλυσης της οικονομικής κρίσης, η μετατροπή της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε γερμανική Ευρωπαϊκή Ένωση, η ανικανότητα της αντιμετώπισης της μη-νόμιμης μετανάστευσης (βραδυφλεγής βόμβα της Ευρώπης), η προβολή της πολυπολιτισμικότητας, η γήρανση του πληθυσμού, η νωχελική αντιμετώπιση του δημογραφικού προβλήματος, η υιοθέτηση της λύσης της αντικατάστασης του πληθυσμού μέσω της μη-νόμιμης μετανάστευσης (αρκετοί χαρακτηρίζουν την διαδικασία αυτή ως «ευρωαραβία» ή «ευρωπιστάν»), η έλλειψη ουσιαστικής αλληλεγγύης μεταξύ των μελών-κρατών της Ευρώπης, ώστε να αντιμετωπίζει η ΕΕ με αποτελεσματική τρόπο τις προκλήσεις, η αποτυχία του μέτρου καθιέρωσης της ενιαίας ευρωπαϊκής ταυτότητας, η έλλειψη επαφής της ΕΕ με τις κοινωνίες που υποτίθεται ότι υπηρετεί, η αδυναμία ενιαίας αμυντικής στρατηγικής, καθώς και η έλλειψη ευρωπαϊκού κοινωνικού κεφαλαίου μεταξύ των κρατών-μελών, έχουν οδηγήσει στην ανάπτυξη ισχυρών αποδιοργανωτικών τάσεων εντός των χωρών της ΕΕ.

Ο κατάλογος των αποδιοργανωτικών τάσεων είναι μακρύς. Σε αυτόν έρχεται να προστεθεί και ο θρίαμβος του Συντηρητικού Κόμματος της Βρετανίας που καλείται να υλοποιήσει άμεσα το BREXIT.

Να θυμηθούμε πως στις 23 Ιουνίου του 2016, ο βρετανικός λαός κλήθηκε να απαντήσει στο ερώτημα αν θα πρέπει η Μ. Βρετανία να παραμείνει εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή να αποχωρήσει μετά από 40 χρόνια παραμονής της στην ΕΕ.

Οι Βρετανοί ψηφοφόροι διάλεξαν να αποχωρήσουν με ποσοστό 52% από την ΕΕ – BREXIT.

Μπορεί κάποιος να γράψει ολόκληρο βιβλίο σχετικά με όσα έχουν λεχθεί μέχρι τώρα για το γεγονός αυτό από επίσημα χείλη, τα ΜΜΕ εγχώρια και μη: ότι οι Βρετανοί δεν γνώριζαν τι επέλεξαν. Ότι ο Φάραζ τους εξαπάτησε, ότι τα κοινωνικά δίκτυα τα χρησιμοποίησαν οι Ευρωσκεπτικιστές για να επηρεάσουν υπέρ του BREXIT τους πολίτες, ότι αν ξαναγίνει το δημοψήφισμα θα διαπιστωθεί περίτρανα ότι η μεγάλη πλειοψηφία δεν θέλει το BREXIT, ότι ήδη άνοιξε ο δρόμος της επιστροφής στην εξουσία του Εργατικού Κόμματος, ότι ήδη διαλύεται το Συντηρητικό Κόμμα, ότι ο Κόρμπιν είναι πλέον ο νικητής.

Η διάψευση συνέβη σε αντίθεση με τις εκτιμήσεις όλων αυτών.

Όλα αυτά πήγαν περίπατο, διαψεύστηκαν με το αποτέλεσμα των εκλογών της 12^ης Δεκεμβρίου 2019.

Κυριάρχησε το «ΟΧΙ στην Ευρώπη», «ΝΑΙ στην Εθνική Κυριαρχία», όχι στην προσπάθεια και την επιδίωξη της Ευρώπης να αντικαταστήσει τη δημοκρατική κυριαρχία με τη γραφειοκρατία των Βρυξελλών και με τα ενδιαφέροντα και τα συμφέροντα όχι των Εθνών αλλά των μυστικών Εταιρειών και των οικονομικών συμφερόντων τους.

Με τη συμμετοχή να φθάνει στο 67,23% των ψηφοφόρων, την Πέμπτη της 12^ης Δεκεμβρίου 2019, το Συντηρητικό Κόμμα πέτυχε την μεγαλύτερή του νίκη με το ίδιο περίπου ποσοστό (43,6%) ύστερα από 36 χρόνια (1983) όταν η Μάργκαρετ Θάτσερ πέτυχε τον θρίαμβο του 43,9% και κέρδισε 397 έδρες!!!

Το χαρακτηριστικό γεγονός πίσω από τα ποσοστά είναι ότι ο συντηρητικός ηγέτης Μ. Τζόνσον, κέρδισε έδρες σε περιφέρειες που θεωρούνταν τα παραδοσιακά κάστρα του Εργατικού Κόμματος. Το σύνθημά του «Επιτέλους, υλοποιείστε το BREXIT» χτύπησε στο συναίσθημα της πλειοψηφίας των ψηφοφόρων.

Το δε Εργατικό Κόμμα με 32,2% έχασε 59 έδρες σε σχέση με τις προηγούμενες εκλογές.

Ο Τζόνσον μετά τον θρίαμβο δήλωσε ότι αρχίζει αμέσως το σχέδιο για την έξοδο της Βρετανίας από την ΕΕ. Επίσης τόνισε ότι θα εργαστεί για να ανταμείψει την εμπιστοσύνη που του έδειξαν οι ψηφοφόροι.

Χάρη στην πολιτική για το BREXIT, σε συνδυασμό με τα εκλογικά αποτελέσματα και τα ποιοτικά χαρακτηριστικά φαίνεται ότι το μεγάλο κέδρος του συντηρητικού κόμματος είναι η Μεσαία Τάξη. Ο Ν. Φάρατζ είναι εκείνος που έσπειρε τον σπόρο ότι η παρακμή και η εξαφάνιση της Μεσαίας Τάξης οφείλετο στην αρχιτεκτονική της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Τα εκλογικά αποτελέσματα δικαίωσαν τον Μπόρις Τζόνσον αλλά και τον αγώνα που ξεκίνησε ο Ν. Φάρατζ που πολλοί των θεωρούν ως τον πατέρα του BREXIT.

Η απόφαση του Βρεταννικού Λαού για έξοδο από την Ευρωπαϊκή Ένωση είναι ομολογουμένως αυτή τη στιγμή το πιο σημαντικό γεγονός στην ιστορία της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Επίσης, η απόφαση για το BREXIT αφενός ενισχύει την τάση αποσταθεροποίησης, διάλυσης της ΕΕ ή την αλλαγή της δομής της, και αφετέρου ενισχύει τον πατριωτισμό και τον ευρωσκεπτικισμό άλλων χωρών.

Οι Ευρωπαίοι αρχίζουν έντονα να ζουν με τον φόβο της διάλυσης της ΕΕ. Ασφαλώς το σκηνικό αλλά και η φύση της ΕΕ αρχίζει να αλλάζει λόγω της άσκησης της αποδιοργανωτικής δύναμης του BREXIT στην ΕΕ.  Η ΕΕ έχει δείξει με την μέχρι σήμερα πορεία της ότι δεν έχει τη δύναμη της δημιουργικής καταστροφής κατά τον Josef Schumpeter.  Μεγαλύτερη είναι η πιθανότητα να αλλάξει κάποιες πρακτικές όχι όμως να αλλάξει την γερμανική ηγεμονία και τον γραφειοκρατικό αναποτελεσματικό τρόπο λειτουργίας της.

Εξάλλου δεν υπάρχουν ενδείξεις ότι η ΕΕ μπορεί να ακολουθήσει μια μετασχηματιστική πολιτική δυναμική πορεία. Αντίθετα υπάρχει ο φόβος της μίμησης του BREXIT και δεν είναι διόλου απίθανο να ακούσουμε για FREXIT, CZEXIT, δηλαδή το BREXIT μπορεί να αποδειχθεί η αρχή του ξηλώματος του ευρωπαϊκού «πουλόβερ».

Όσο για τη Βρετανία είναι βέβαιο ότι θα ξαναβρεί τη δυναμική της χωρίς να εξαρτάται από τους γραφειοκράτες των Βρυξελλών και θα γίνει σύντομα μια Μεγάλη Δύναμη.