Πλούσια εκλογικά αποτελέσματα από τους φτωχούς Έλληνες.

Επαμεινώνδας Ε. Πανάς
Συντ. Καθηγητής
Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών

Σχεδόν όλοι οι κομματικοί μηχανισμοί μιλούν για τις νίκες τους στις εκλογές του Ιουλίου του 2019. Με τη δημιουργική τους αριθμητική συνεχίζουν να μην παίρνουν υπόψιν τους αρκετά σημαντικά μηνύματα.

Πάντα ακούμε το επιχείρημα: «Ο Λαός έστειλε το μήνυμα.»

Σε ένα μόνο σημαντικό μήνυμα δεν αναφέρονται τα κόμματα: «Στην ΑΠΟΧΗ». Η ΑΠΟΧΗ είναι το πιο σημαντικό μήνυμα.

Σημαίνει ότι οι ψηφοφόροι ουσιαστικά δεν εμπιστεύονται τα κόμματα, και επέκτασιν το πολιτικό σύστημα. Δεν δέχονται οι  ψηφοφόροι να συμμετέχουν σε ένα πολιτικό σύστημα που δημιούργησε τη λιτότητα, οι οποία και συνεχίζεται, τη φτωχοποίηση του Ελληνικού Λαού, τη μετανάστευση των νέων επιστημόνων, και την ολοκληρωτική εξάρτηση από τον ξένο παράγοντα.

Δεν δέχονται αυτοί οι οποίοι απείχαν από τις εκλογές τη δέσμευση ότι η οικονομική πολιτική της χώρας να καθορίζεται και να διαμορφώνεται, ουσιαστικά, από ξένα κέντρα αποφάσεων.

Καμία οικονομική πολιτική δεν μπορεί η όποια Ελληνική Κυβέρνηση να εφαρμόσει χωρίς την άδεια των δανειστών. Δηλαδή, το Ελληνικό Κράτος είναι απλά ένα προτεκτοράτο.

Αυτός που απέχει δεν μπορεί να ξεχάσει την ναζιστική θηριωδία των Γερμανών. Δεν διεκδικούμε με αποφασιστικότητα το Κατοχικό Δάνειο, τις Επανορθώσεις καθώς και τη λεηλασία του αρχαιολογικού μας πλούτου από τους Γερμανούς.

Το τι μορφής Δημοκρατίας έχουμε είναι ένα ζήτημα όταν δεν έχουμε την ελευθερία να εφαρμόσουμε τη δική μας οικονομική πολιτική.

Τι τετριμμένα μηνύματα στέλνουν τα εκλογικά αποτελέσματα της 7^ης Ιουλίου 2019;

• Τέλος το παιχνίδι της διαχωριστικότητας ανάμεσα σε «Μνημονιακά» και «Αντιμνημονιακά» κόμματα. Εξαφανίστηκαν τα «Αντιμνημονιακά».
• Το πολιτικό τοπίο και ο χάρτης των εκλογικών αποτελεσμάτων βάφτηκε την Κυριακή με θαλασσί χρώμα. Όμως, στην ουσία έχουμε ένα ποσοστό της τάξης του 71,38% των δύο κομμάτων, ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ, που το αντίστοιχο ποσοστό τον Σεπτέμβριο του 2015 ήταν 63,55%.
  Δηλαδή, έχουμε θρίαμβο των συστημικών δυνάμεων με σημαντική αύξηση του δικομματισμού. Από το 2009 έχει να παρατηρηθεί υψηλό ποσοστό των δύο πρώτων κομμάτων.
• Οι πολίτες απογοητευμένοι από τη συμπεριφορά των μικρών κομμάτων ξαναρχίζουν να αποζητούν αυτοδύναμες Κυβερνήσεις και όχι συνεργασίες. Οι ψηφοφόροι, φαίνεται, και θα το διαπιστώσουμε και στο μέλλον αν ισχύει κάτι τέτοιο, έδωσαν ένα μάθημα στα μικρά κόμματα και στρέφονται ξανά στον δικομματισμό που προκάλεσε και τη σημερινή κρίση.
• Ποιος είναι ο κερδισμένος του δικομματισμού; Ο μεγάλος κερδισμένος είναι ο ΣΥΡΙΖΑ αφού πλέον θεωρείται ο ένας από τους δύο σημαντικούς παίκτες του πολιτικού συστήματος.
• Η νίκη αυτή των συστημικώνδυνάμεων δεν σημαίνει ότι ο Ελληνικός Λαός ξεχνά ποιοι δημιούργησαν τη συνεχιζόμενη κρίση.
• Ο ΣΥΡΙΖΑ έχασε τις εκλογές αλλά εξασφάλισε τον ηγετικό ρόλο στον χώρο της Κεντροαριστεράς. Δεν συνετρίβη ο ΣΥΡΙΖΑ γιατί στις Εθνικές Εκλογές του Σεπτεμβρίου του 2015, τις οποίες κέρδισε με 35,4%, ενώ στις εκλογές της 7^ης Ιουλίου έχασε με 31,6%. Με άλλα λόγια, σε μια τετραετή θητεία, με την όποια φθορά, ο ΣΥΡΙΖΑ δεν έχασε ούτε τέσσερις ποσοστιαίες μονάδες.
• Με βάση αυτήν την επισήμανση αξιολογήσετε την πρόταση της Γεννηματά, όπου την Παρασκευή, δύο μόλις ημέρες πριν ανοίξουν οι κάλπες, δήλωνε «ο Τσίπρας τελειώνει, φεύγει και δεν θα έχει ρόλο στο εξής». Οι ηγέτες, δεν μπορούν να θεωρούνται ηγέτες όταν κάνουν τόσο άστοχες εκτιμήσεις. Εκτός και αν η Γεννηματά , για κομματικούς της στρατηγικούς στόχους, χρησιμοποίησε αυτό που ο Πλάτων αποκαλούσε «Γενναίο Ψεύδος». Οι ηγέτες που χρησιμοποιούν το «Γενναίο Ψεύδος» προκαλούν σημαντική ζημιά στην εμπιστοσύνη των πολιτών για το πολιτικό σύστημα.
• Παρά την όποια φθορά της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, ουσιαστικά έχασε 145.352 ψήφους, σε σχέση με τις εκλογές του Σεπτεμβρίου του 2015, τη στιγμή που τρία άλλα κόμματα από την εκλογική του δεξαμενή: Βαρουφάκης (194.232), Κωνσταντοπούλου (82.672), και Λαφαζάνης (15.930) έλαβαν συνολικά 292.834 ψήφους.
• Κέρδισε η ΝΔ με 725.011 ψήφους περισσότερους σε σχέση με τις εκλογές του Σεπτεμβρίου του 2015. Όμως, αξίζει να διερευνήσουμε τί έγινε και με τα κόμματα Χρυσή Αυγή, ΑΝΕΛ και Ποτάμι. Η μεν Χρυσή Αυγή δεν μπόρεσε να σταματήσει την επιταχυνόμενη αιμορραγία της και έχασε 110.025 ψήφους σε σχέση με τον Σεπτέμβριο του 2015. Το Ποτάμι έχοντα 222.349 ψήφους έγινε ξεροπόταμος, ή παραπόταμος μη συμμετέχοντας στις εκλογές του Ιουλίου του 2019, όπως και οι ΑΝΕΛ οι οποίοι είχαν 200.532 ψήφους τον Σεπτέμβριο του 2015. Σύνολο  906 ψήφοι, μεγάλη δεξαμενή άντλησης ψηφοφόρων για τη ΝΔ.
• Δηλαδή, η ΝΔ ευνοήθηκε από το γεγονός ότι βρέθηκε δίπλα στη σχεδόν ορφανή από ηγέτες δεξαμενή ψηφοφόρων, εύκολα απέκτησε ελεύθερη πρόσβαση και κυριάρχησε με αποτέλεσμα να αυξήσει το ποσοστό της. Καταλύτης, συνεπώς, δεν ήταν η ΝΔ αλλά η διάλυση αυτών των κομμάτων. Οι ψηφοφόροι αυτών των κομμάτων, φαίνεται σε πολύ μεγάλο ποσοστό, ότι δεν είχαν άλλη επιλογή από το να ακολουθήσουν τη ΝΔ.
• Κέρδισεη ΝΔ αλλά το κεντροαριστερό φάσμα εντός Βουλής υπερέχει σε σχέση με το κεντροδεξιό φάσμα αφού έχει το 37% (ΣΥΡΙΖΑ + ΚΙΝΑΛ + ΚΚΕ + ΜεΡΑ).
• Για όλα τα κόμματα ισχύει τι θα γίνει με τα προβλήματα της Ελληνικής κοινωνίας, γιατί παρατηρώντας τα αποτελέσματα αυτά συμπεραίνουμε ότι δεν οδηγούν σε κάποια τολμηρή ανατροπή πολλών πραγμάτων, και κυρίως εθνικών, όπως για παράδειγμα, η επαίσχυντη Συμφωνία των Πρεσπών.

Ζούμε σε μια εποχή ρευστή και αρκετά μεταβλητή. Η χώρα έχει έναν σημαντικό αριθμό μεγάλων προβλημάτων που για να λυθούν χρειάζεται ένα ολιστικό σχέδιο παραγωγικής ανασυγκρότησης.

Ο μοναδικός τρόπος για να συζητηθούν όλα αυτά τα προβλήματα (συμπεριλαμβανομένου και των γεωπολιτικών) δεν χρειάζεται ο διχασμός της ελληνικής κοινωνίας ΑΛΛΑ Η ΕΘΝΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ.

Μην έχουμε αυταπάτες. Η όποια αυτοδυναμία δεν πρόκειται να αλλάξει τους ανθρώπους καθώς «η ψυχολογία του πλήθους είναι μια τυφλή δύναμη» όπως έλεγε ο Ρ. Ταγκόρ.

Όταν έχουμε περίπου 3.5 εκατομμύρια Έλληνες σε κατάσταση φτώχιας, τότε η πιθανότητες του ρίσκου οδηγούν σε επικίνδυνες κοινωνικές εντάσεις.

Ο χάρτης απεικονίζει ανάγλυφα ποιος στην πραγματικότητα κερδίζει. Η φτώχεια είναι μια δυναμική διαδικασία με αρκετές πολύπλοκες διαστάσεις που αγγίζουν αξίες, πιστεύω και ιδανικά.

Λόγω ακριβώς της ρευστής κατάστασης της χώρας οι απογοητευμένοι ψηφοφόροι, εύκολα, αφού δεν έχουν να χάσουν τίποτα γίνονται απρόβλεπτοι με δυναμική να τιμωρηθούν εκείνοι που τους έδωσαν ελπίδες.

Η συνειδητοποίηση ότι επιτέλους η εθνική ενότητα είναι η μοναδική διέξοδος και η δύναμή της μπορεί να μας οδηγήσει σε σωστή λύση των προβλημάτων της χώρας. Το δικό μας παρελθόν μας διδάσκει τί έχουμε επιτύχει με την ΕΘΝΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ.