Η Αθήνα στο Χείλος της Κοινωνικής Καταστροφής: Όταν ο Μισθός δεν Φτάνει για Επιβίωση…

Του Παναγιώτη Αποστόλου

Πολιτικού αναλυτή – αρθρογράφου

egerssi.gr

https://lnk.bio/Egerssi   

Η Πόλη που Κατέστρεψαν: Τρίτη Ακριβότερη Πρωτεύουσα στην Ευρώπη…

Η Αθήνα μεταμορφώθηκε σε πεδίο κοινωνικής εξόντωσης. Σύμφωνα με την Tradingpedia, τα βασικά έξοδα διαβίωσης αντιστοιχούν στο 113% του μέσου μισθού – με άλλα λόγια, ακόμα κι αν δουλεύεις και ξοδέψεις όλο σου το μισθό, χρωστάς ήδη 132 ευρώ την 1η του μήνα. Αυτή είναι η πραγματικότητα που η κυβέρνηση επιμένει να αποκρύπτει πίσω από τα φωτογενή στοιχεία τουρισμού και τις προπαγανδιστικές καμπάνιες για την «επιτυχημένη Ελλάδα».

Η πρωτεύουσα των 4 εκατομμυρίων ψυχών έχει καταταχθεί ως η τρίτη πιο απρόσιτη ευρωπαϊκή πρωτεύουσα για όσους ζουν από τον μισθό τους. Μέσος καθαρός μισθός: 1.017 ευρώ. Βασικά μηνιαία έξοδα: 1.149 ευρώ. Η διαφορά; Ένα μαθηματικό αδιέξοδο που καταδικάζει χιλιάδες νοικοκυριά σε επιβίωση με χρέη, αποδεικνύοντας ότι η Ελλάδα της κυβερνητικής προπαγάνδας είναι μια ψευδαίσθηση.

Σύμφωνα με την Deutsche Bank, η Αθήνα κατέχει την τρίτη χειρότερη θέση παγκοσμίως στο κόστος βασικών υπηρεσιών κοινής ωφέλειας (19% του μισθού), ενώ για στεγαστικό – αν πληρώνεσαι με ελληνικούς μισθούς – ένας μέσος εργαζόμενος καταναλώνει το 57% του μισθού του μόνο για ένα διαμέρισμα ενός υπνοδωματίου. Η Deloitte Property Index την κατατάσσει δεύτερη χειρότερη στην Ευρώπη – χρειάζονται 15,3 χρόνια αποταμίευσης για να αγοράσεις ένα μέτριο διαμέρισμα.

Η Καταστροφή σε Αριθμούς: Η Έρευνα που Αποκαλύπτει το Έγκλημα…

Η πρόσφατη έρευνα της RASS για το Επαγγελματικό Επιμελητήριο Αθηνών (Δεκέμβριος 2025) ρίχνει φως στην κοινωνική τραγωδία που εξελίσσεται καθημερινά:

• Τρία στα τέσσερα νοικοκυριά έχουν δει την αγοραστική τους δύναμη να χειροτερεύει τα τελευταία δύο χρόνια
• Οκτώ στους δέκα έχουν αναγκαστεί να περικόψουν δαπάνες – ακόμα και σε τρόφιμα, ενέργεια, υγεία
• Η συντριπτική πλειονότητα έχει περιορίσει την ψυχαγωγία και την ένδυση – η κοινωνική ζωή έχει γίνει προνόμιο λίγων

Αυτά τα στοιχεία δεν περιγράφουν οικονομική δυσκολία. Περιγράφουν συστηματική εξαθλίωση.

Ολιγοπώλια και Καρτέλ: Η Οργανωμένη Λεηλασία των Νοικοκυριών…

Η έρευνα της RASS καταγράφει κάτι που όλοι γνωρίζουμε εμπειρικά αλλά η κυβέρνηση αρνείται να παραδεχτεί: Επτά στους δέκα πολίτες πιστεύουν ότι υπάρχουν ολιγοπώλια και καρτέλ στην αγορά τροφίμων. Πάνω από τους μισούς αναγνωρίζουν τα ίδια φαινόμενα στην ενέργεια, τα καύσιμα και τις τράπεζες.

Και ενώ επτά στους δέκα θεωρούν ότι οι ελεγκτικές αρχές δεν ελέγχουν επαρκώς την αγορά – με άλλα λόγια, ότι το κράτος έχει εγκαταλείψει τη ρυθμιστική του λειτουργία – η κυβέρνηση επιλέγει τη νομιμοποίηση της λεηλασίας αντί για την προστασία των πολιτών.

Το πιο τραγικό; Πολίτες δηλώνουν ότι:

«οι αρχές δεν μπορούν να ελέγξουν και τα συμφέροντα είναι πιο ισχυρά».

Δηλαδή ακόμα και η εμπιστοσύνη στην ικανότητα του κράτους να υπερασπιστεί τους πολίτες έχει χαθεί.

Ενέργεια: Η Μεγαλύτερη Ληστεία στη Μεταπολιτευτική Ιστορία…

Τα νοικοκυριά πληρώνουν πανάκριβη ενέργεια: βενζίνη, πετρέλαιο θέρμανσης, ρεύμα, φυσικό αέριο. Οι τιμές στα καύσιμα παραμένουν στα ύψη, ενώ οι λογαριασμοί ρεύματος έχουν εκτοξευθεί σε απαγορευτικά επίπεδα.

Και τώρα διαφαίνεται η πώληση της ΕΥΔΑΠ – το νερό, το τελευταίο δημόσιο αγαθό που απέμενε, θα το πούμε κι αυτό «νεράκι»;

Η κυβέρνηση αποδεικνύει για μια ακόμα φορά ότι δεν υπάρχουν πια δημόσια αγαθά στο όραμά της – μόνο εμπορεύματα προς εκποίηση στον ιδιωτικό τομέα.

Νοικοκυριά έχουν αναγκαστεί να περικόψουν δαπάνες ενέργειας. Αυτό σημαίνει ότι άνθρωποι κρυώνουν το χειμώνα, περιορίζουν τη χρήση ρεύματος, κόβουν θέρμανση για να επιβιώσουν.

Τα Μέσα του Μήνα: Όταν Τελειώνουν τα Λεφτά, Αρχίζει ο Εφιάλτης…

Τα νοικοκυριά δεν τα βγάζουν πέρα μετά τα μέσα του μήνα. Αυτή είναι η σκληρή πραγματικότητα που επιβεβαιώνεται από κάθε οικονομικό δείκτη:

Με μέσο μισθό 1.017 ευρώ και βασικά έξοδα 1.149 ευρώ, το μέσο νοικοκυριό χρωστάει πριν καν ξεκινήσει ο μήνας. Σχεδόν το σύνολο του οικογενειακού εισοδήματος καταναλώνεται σε βασικές δαπάνες – μηδέν περιθώριο για απρόοπτα, μηδέν περιθώριο για αποταμίευση, μηδέν περιθώριο για αξιοπρέπεια.

Νοικοκυριά έχουν αναγκαστεί να περικόψουν δαπάνες υγείας. Δηλαδή άνθρωποι αναβάλλουν εξετάσεις, περικόπτουν θεραπείες, αποφεύγουν φάρμακα – επειδή δεν έχουν χρήματα να ζήσουν.

Φορολογία της Εξαθλίωσης: Η Δεύτερη Υψηλότερη στην Ευρώπη…

Σύμφωνα με το Κέντρο Ελευθέρων Μελετών (ΚΕΦΙΜ), η Ελλάδα έχει τη δεύτερη υψηλότερη πραγματική φορολόγηση της εργασίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Ενώ η αγοραστική δύναμη καταρρέει, η φορολογική πίεση αυξάνεται – ένας συνδυασμός που οδηγεί σε οικονομικό στραγγαλισμό.

Και ενώ οι μισθοί παραμένουν στα χαμηλότερα επίπεδα της Ε.Ε., το κράτος επιμένει να αρμέγει ό,τι απομένει, αποδεικνύοντας ότι δεν υπάρχει πολιτική στήριξης – μόνο πολιτική εκμετάλλευσης.

Σύμφωνα με το ΙΝΕ ΓΣΕΕ, το χάσμα στο επίπεδο ευημερίας μεταξύ Ελλάδας και Ε.Ε. είναι εξαιρετικά υψηλό – δεν συγκλίνουμε με την Ευρώπη, αποκλίνουμε. Και το στεγαστικό πρόβλημα έχει μετατραπεί σε απόλυτο αδιέξοδο: αγορά απαγορευτική, ενοίκια στα ύψη, δάνεια ακατόρθωτα.

Η Διάλυση της Αστικής Τάξης και η Κοινωνία των Δύο Ταχυτήτων…

Αυτό που βιώνουμε δεν είναι απλώς οικονομική κρίση. Είναι συστηματική διάλυση της αστικής τάξης – εκείνης της κοινωνικής ομάδας που συγκρατούσε την κοινωνική συνοχή, που εξασφάλιζε σταθερότητα και αξιοπρεπή διαβίωση.

Σήμερα, η αστική τάξη εξαφανίζεται – καταρρέει στη φτώχεια ή μεταναστεύει ψάχνοντας επιβίωση αλλού. Όσοι μένουν πίσω αντικρίζουν μια κοινωνία δύο ταχυτήτων:

• Από τη μία, οι λίγοι που ευημερούν – όσοι έχουν πρόσβαση σε κεφάλαιο, σε πολιτικές διασυνδέσεις, σε περιουσίες
• Από την άλλη, η συντριπτική πλειονότητα που επιβιώνει με χρέη, με περικοπές, με εξαθλίωση

Η κυβέρνηση δεν κρύβει πια τις προθέσεις της. Προωθεί ενεργά τον κανιβαλισμό σε όλους τους τομείς:

• Στην εργασία, με την κατάργηση των εργασιακών δικαιωμάτων, τους μισθούς πείνας, την ευελιξία που σημαίνει ανασφάλεια
• Στην υγεία, με την υποβάθμιση του ΕΣΥ και την προώθηση της ιδιωτικής ασφάλισης – 46,8% θα προτιμούσε δευτεροβάθμια νοσηλειακή ασφάλιση αν είχε χρήματα, αλλά το 15,2% δηλώνει ότι δεν θα διέθετε χρήματα για ασφάλεια καν
• Στην εκπαίδευση, με τη μετατροπή της γνώσης σε εμπόρευμα
• Στην ενέργεια και τη στέγαση, με την παράδοση δημόσιων αγαθών στον ιδιωτικό τομέα

Τράπεζες και Ασφαλιστικές: Το Όργιο της Εκμετάλλευσης…

Η έρευνα της RASS αποκαλύπτει το βάθος της δυσπιστίας προς τις τράπεζες και τις ασφαλιστικές:

• 73,4% θεωρεί κακή ή μάλλον κακή τη διαχείριση των κόκκινων δανείων και τις εισπρακτικές εταιρείες
• 52,3% δεν θα εμπιστευόταν καθόλου τα ασφαλιστικά προϊόντα που προωθούν οι τράπεζες
• 36,3% δηλώνει ότι η αγορά ασφαλιστικού προϊόντος από τράπεζα παρουσιάστηκε ως υποχρεωτική ή ότι θα βοηθούσε την αίτησή τους
• 83,1% δεν γνωρίζει τι είναι η χρέωση “Δικαίωμα συμβολαίου” – τους χρεώνουν χωρίς καν να ξέρουν γιατί
• 42,3% βασίστηκε κυρίως στην προφορική διαβεβαίωση του υπαλλήλου παρά στα έγγραφα – ευάλωτοι στην παραπλάνηση

Το πιο ανησυχητικό; 73,8% αξιολογεί τη σχέση κόστους-οφέλους των ασφαλιστικών προϊόντων ως κακή, πολύ κακή ή μέτρια – πληρώνουν χωρίς να πιστεύουν ότι παίρνουν αντίστοιχη αξία.

Υγεία: Η Αντίφαση του Άδωνι και το ΕΣΥ που Καταρρέει…

Μόνο ένας στους δώδεκα πολίτες δηλώνει πολύ ικανοποιημένος από τις δημόσιες υπηρεσίες υγείας. Το ΕΣΥ έχει υποβαθμιστεί συστηματικά – η πλειονότητα στρέφεται στον ιδιωτικό τομέα από ανάγκη, όχι από επιλογή.

Και εδώ αποκαλύπτεται μια από τις πιο κυνικές αντιφάσεις της κυβέρνησης:

Ο Υπουργός Υγείας Άδωνις Γεωργιάδης μεταμορφώνεται σε influencer ιδιωτικών ιατρικών κέντρων, διαφημίζοντας και υπερηφανευόμενος για τα πολυτελή κέντρα υγείας «υψηλού επιπέδου» που υπάρχουν στην Ελλάδα για να προσελκύσουν πλούσιους ασθενείς από το εξωτερικό να απολαύσουν υπηρεσίες μακροζωίας και premium περίθαλψη.

Ενώ λοιπόν ο Άδωνις διαφημίζει την Ελλάδα ως προορισμό ιατρικού τουρισμού για πλούσιους ξένους, το ελληνικό ΕΣΥ λειτουργεί με ελλείψεις σε προσωπικό, φάρμακα, εξοπλισμό.

Ενώ δημιουργούνται πολυτελή κέντρα για όσους έχουν χιλιάδες ευρώ να ξοδέψουν, οι Έλληνες ασθενείς περιμένουν μήνες για μια εξέταση, αναβάλλουν θεραπείες λόγω κόστους, και περικόπτουν δαπάνες υγείας για να επιβιώσουν.

Αυτή είναι η κοινωνία των δύο ταχυτήτων σε όλο της το μεγαλείο: Από τη μία, πολυτελή ιατρεία για ξένους πλούσιους. Από την άλλη, υποβαθμισμένο ΕΣΥ για τους Έλληνες που δεν έχουν να πληρώσουν.

Και ο υπουργός Υγείας όχι μόνο δεν ντρέπεται – το προβάλλει ως επίτευγμα.

Η έρευνα το επιβεβαιώνει: Το σύστημα υγείας έχει μετατραπεί σε μηχανισμό κερδοσκοπίας. Τέσσερις στους δέκα πιστεύουν ότι το υψηλό κόστος ασφαλίστρων οφείλεται στις υψηλές χρεώσεις ιδιωτικών νοσοκομείων και γιατρών. Και η κυβέρνηση προωθεί ακόμα περισσότερη ιδιωτικοποίηση – γιατί η υγεία δεν είναι δικαίωμα, είναι εμπόρευμα για όσους έχουν να πληρώσουν.

Η Καταστροφή των Εργασιακών: Από τη Σταθερότητα στην Εξαθλίωση…

Η κυβέρνηση έχει φέρει το χάος και στα εργασιακά. Κατάργηση του 8ώρου, ευελιξία χωρίς όρια, μισθοί πείνας, ανασφαλιστική εργασία, υπερεργασία χωρίς αποζημίωση – αυτό είναι το νέο εργασιακό μοντέλο που προωθεί η κυβέρνηση.

Ο μέσος καθαρός μισθός στην Αττική είναι 1.017 ευρώ – και με αυτόν τον μισθό πρέπει να πληρώσεις ενοίκιο, ρεύμα, τρόφιμα, μεταφορές, υγεία. Είναι μαθηματικά αδύνατο. Και όταν το 74% δηλώνει ότι η αγοραστική του δύναμη έχει χειροτερέψει, δεν περιγράφει υποκειμενική αντίληψη – περιγράφει μετρήσιμη οικονομική κατάρρευση.

Η Κυβέρνηση της Λεηλασίας: Πολιτικές Εξαθλίωσης, όχι Στήριξης…

Αυτή η κυβέρνηση δεν είναι απλώς ανίκανη – είναι εχθρική προς τα λαϊκά στρώματα. Κάθε πολιτική της επιλογή αποδεικνύει ότι:

• Δεν ελέγχει την αγορά – αφήνει ολιγοπώλια και καρτέλ να λεηλατούν τα νοικοκυριά
• Δεν προστατεύει τους εργαζόμενους – διαλύει εργασιακά δικαιώματα και νομιμοποιεί την εκμετάλλευση
• Δεν στηρίζει τη δημόσια υγεία – υποβαθμίζει το ΕΣΥ και προωθεί την ιδιωτική περίθαλψη
• Δεν υπερασπίζεται τα δημόσια αγαθά – τα πουλάει στον ιδιωτικό τομέα (από τη ΔΕΗ μέχρι την επικείμενη ΕΥΔΑΠ)
• Δεν ανακουφίζει τη φορολογική πίεση – συνεχίζει να αρμέγει τους εργαζόμενους ενώ η αγοραστική δύναμη καταρρέει

Η Απάντηση: Οργάνωση, Αγώνας, Ανατροπή…

Δεν χρειάζονται άλλες έρευνες για να αποδείξουμε την κατάσταση – ζούμε την καταστροφή καθημερινά. Χρειάζεται όμως οργανωμένος αγώνας για να την ανατρέψουμε:

• Έλεγχος των ολιγοπωλίων – άμεση κρατική παρέμβαση στην αγορά τροφίμων, ενέργειας, καυσίμων
• Προστασία των εργασιακών δικαιωμάτων – κατάργηση των αντεργατικών νόμων, αύξηση μισθών, επαναφορά του 8ώρου
• Ενίσχυση του ΕΣΥ – επένδυση στη δημόσια υγεία, όχι στην ιδιωτικοποίηση
• Προστασία των δημόσιων αγαθών – σταμάτημα των ιδιωτικοποιήσεων (ΔΕΗ, ΕΥΔΑΠ, νερό, ενέργεια)
• Φορολογική ανακούφιση των εργαζομένων – μείωση φορολογίας εργασίας, φορολόγηση μεγάλων περιουσιών

Η κυβέρνηση έχει επιλέξει τον κανιβαλισμό ως πολιτική. Εμείς επιλέγουμε την αντίσταση – γιατί η επιβίωση δεν είναι προνόμιο, είναι δικαίωμα.

Επιλέγουμε την ΑΝΑΤΡΟΠΗ!!