Καλώς ήρθε το Ειδικό Δικαστήριο: Ο Τριαντόπουλος είναι μόνο η αρχή; Πόσο ψηλά θα φτάσει η λογοδοσία;

Του Παναγιώτη Αποστόλου

Πολιτικής ανάλυσης – αρθρογράφου

egerssi.gr

https://lnk.bio/Egerssi 

Από τα Τέμπη στον ΟΠΕΚΕΠΕ, το ψάρι βρωμάει από το κεφάλι…

Καλώς ήρθε και το Ειδικό Δικαστήριο. Για μια κοινωνία που περίμενε περισσότερα από τρία χρόνια να δει έστω έναν Υπουργό της κυβέρνησης Μητσοτάκη να απαντά σε δικαστήριο για τα Τέμπη, κάθε στιγμή δικαιοσύνης, όσο καθυστερημένη κι αν έρχεται, αξίζει μια υποδοχή. Αλλά μόνο υποδοχή. Γιατί αν σταθούμε εδώ και πανηγυρίσουμε, θα έχουμε κάνει ακριβώς αυτό που ήθελε το Σύστημα Εξουσίας: Να μας ικανοποιήσει με ένα όνομα, ώστε να μη ζητήσουμε το επόμενο.

Το βούλευμα: Το πρώτο ρήγμα στο τείχος της ατιμωρησίας…

Με βούλευμα του Δικαστικού Συμβουλίου του Αρείου Πάγου, που υιοθέτησε την παραπεμπτική πρόταση του αντεισαγγελέα Δημήτριου Μητρουλιά, ο πρώην υφυπουργός Χρήστος Τριαντόπουλος παραπέμπεται στο Ειδικό Δικαστήριο για την παράνομη αλλοίωση του χώρου του δυστυχήματος στα Τέμπη, το περιβόητο «μπάζωμα». Μαζί του στο εδώλιο θα καθίσουν ο πρώην Περιφερειάρχης Θεσσαλίας Κώστας Αγοραστός, ο Βασίλης Παπαγεωργίου (πρώην Γενικός Γραμματέας Πολιτικής Προστασίας), ο Αγάπιος Χαρακόπουλος (επικεφαλής της Αστυνομίας στον τόπο της τραγωδίας) και ο Ευάγγελος Φαλάρας (επικεφαλής της Πυροσβεστικής). Η κατηγορία είναι παράβαση καθήκοντος, σε βαθμό πλημμελήματος. Η δίκη αναμένεται να προσδιοριστεί στις αρχές του νέου έτους, ενώ το δικαστήριο θα συγκροτηθεί από ανώτατους δικαστές του Αρείου Πάγου και του Συμβουλίου της Επικρατείας, που θα κληρωθούν στη Βουλή, όπως και ο Εισαγγελέας της δίκης.

Το γεγονός είναι ιστορικό για έναν λόγο που η κυβέρνηση θα προτιμούσε να μη θυμόμαστε: πρόκειται για το πρώτο Ειδικό Δικαστήριο για Υπουργό της κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας και το πρώτο για την τραγωδία των Τεμπών, ενώ η ανάκριση για τον πρώην Υπουργό Μεταφορών Κώστα Αχ. Καραμανλή βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη. Στη Βουλή, η σκυτάλη επιστρέφει για τη ζητούμενη κλήρωση, μέσα σε μια κυβέρνηση που έχει «πολλά μέτωπα ανοιχτά».

Ας το πούμε καθαρά, για να μη μας καταλογίσει κανείς υπερβολές: Δεν πανηγυρίζουμε για πρόσωπα. Ο κ. Τριαντόπουλος, όπως και οι υπόλοιποι, τεκμαίρεται αθώος μέχρι να κριθεί. Και η κατηγορία είναι πλημμέλημα. Αυτό είναι ακριβώς το πολιτικό ζήτημα: Η πρώτη κρούστα της αλήθειας φτάνει στη Δικαιοσύνη από την πιο χαμηλή βαθμίδα ευθύνης. Το ερώτημα είναι: Ο κρίκος της αλυσίδας είναι εκείνος που εκτελεί τις εντολές, τι γίνεται όμως με αυτόν που τις δίνει;  

Το πρώτο Ειδικό Δικαστήριο για την κυβέρνηση της ΝΔ δεν είναι το τέλος του δρόμου. Είναι η πρώτη χαραμάδα στην πόρτα…

Το egerssi.gr το έγραφε από το 2023:

Δεν επικαλούμαστε τα παλιά μας άρθρα από ματαιοδοξία. Τα επικαλούμαστε γιατί η χώρα έχει μνήμη χρυσόψαρου και η Εξουσία το ξέρει και το εκμεταλλεύεται. Στις 5 Μαρτίου 2023, λίγες ημέρες μετά τη μοιραία τραγική νύχτα της σύγκρουσης, το egerssi.gr έγραφε για Τα εξιλαστήρια θύματα του Κυριάκου Μητσοτάκη: Ότι η παραίτηση ενός Υπουργού και η σύλληψη ενός σταθμάρχη δεν μπορούν να κλείσουν έναν φάκελο που ανοίγει στα ανώτατα επίπεδα. Στις 23 Μαρτίου 2023 υποστηρίζαμε ρητά, στο άρθρο «Τα Τέμπη φέρνουν ποινικές ευθύνες για Πρωθυπουργό και Καραμανλή του Αχιλλέως», ότι όταν υπάρχουν δεκάδες νεκροί υπάρχει και ποινική ευθύνη πέραν της πολιτικής. Στις 28 Μαρτίου 2023 καταθέσαμε μαζί με τους Νικολόπουλο, Βασιλειάδη και Καραχάλιο κοινό υπόμνημα-μηνυτήρια αναφορά για ανθρωποκτονία κατά συρροή με ενδεχόμενο δόλο δια παραλείψεως.

Και τι σημαίνει όλο αυτό θεσμικά; Ότι η ποινική ευθύνη Υπουργών και Πρωθυπουργού δεν κρίνεται σε οποιοδήποτε δικαστήριο: Κρίνεται στο Ειδικό Δικαστήριο του άρθρου 86 του Συντάγματος. Όταν λοιπόν από το Μάρτιο του 2023 γράφαμε ότι οι ευθύνες δεν σταματούν στον σταθμάρχη αλλά ανεβαίνουν έως το Μαξίμου, ζητούσαμε στην ουσία αυτό που σήμερα βλέπουμε να υλοποιείται εν μέρει. Επανήλθαμε στο ίδιο αίτημα στην τρίτη επέτειο, στο άρθρο «Τέμπη: Η δίκη αρχίζει αλλά το κατηγορώ δεν τελειώνει», υπενθυμίζοντας ότι τον Ιούνιο του 2024 διαβιβάστηκε στη Βουλή δικογραφία που αφορούσε τον Πρωθυπουργό και επτά Υπουργούς, και ότι η κυβέρνηση διάλεξε, αντί να απαντήσει, να αναβάλει τις αλλαγές στο άρθρο 86, τον νόμο περί ευθύνης Υπουργών.

Θεσσαλία: Ιανός, Daniel και η επιμονή του ίδιου προσώπου στο εδώλιο…

Το όνομα του Κώστα Αγοραστού δεν εμφανίζεται τυχαία στο ίδιο βούλευμα. Ο πρώην Περιφερειάρχης Θεσσαλίας έχει ήδη κριθεί ένοχος, ομόφωνα, από το Τριμελές Εφετείο Πλημμελημάτων Λάρισας για πλημμύρα από αμέλεια δια παραλείψεως, για την κακοκαιρία «Ιανός». Το δικαστήριο αναγνώρισε ελαφρυντικά και του επέβαλε ποινή φυλάκισης 15 μηνών με τριετή αναστολή, ενώ ο ίδιος δηλώνει ότι θα ασκήσει έφεση. Για την κακοκαιρία Daniel, σύμφωνα με τα δημοσιεύματα, βρίσκεται επίσης στο εδώλιο μαζί με άλλους 17.

Ας σταθούμε στην εικόνα. Η Θεσσαλία, ο κάμπος της Ελλάδας, πνίγηκε δύο φορές μέσα σε τρία χρόνια, το 2020 με τον Ιανό και το 2023 με τον Daniel. Τα νερά κάλυψαν χωράφια, στάβλους, αποθήκες και ζωές, και χτύπησαν στην καρδιά την πρωτογενή παραγωγή της χώρας, εκεί όπου ο παραγωγός δεν ζητά χάρη αλλά την πολιτεία. Και τώρα, ο ίδιος αξιωματούχος που βρέθηκε ένοχος για την πλημμύρα της Θεσσαλίας εμφανίζεται και στο βούλευμα για το «μπάζωμα» των Τεμπών.

Σύμπτωση, ή μοτίβο ενός κράτους που δεν προλαμβάνει, δεν προστατεύει, δεν αποκαθιστά και μετά δεν εξηγεί;

Επειδή η ευθύνη, όταν είναι ποινική, είναι πάντα προσωπική, δεν συγχέουμε τα δύο δικαστήρια: Ο κ. Αγοραστός καταδικάστηκε από τακτικό δικαστήριο για τον Ιανό και παραπέμπεται στο Ειδικό για τα Τέμπη. Αλλά το πολιτικό συμπέρασμα είναι κοινό και βαρύ: Από τον κάμπο της Θεσσαλίας έως τις ράγες των Τεμπών, η κρατική μηχανή αποδείχθηκε ανίκανη να προστατεύσει, και αδιάφορη να λογοδοτήσει.

ΟΠΕΚΕΠΕ: Ό,τι «δεν γνώριζε» το Μαξίμου…

Το καλοκαίρι του 2025 έσκασε το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, και το egerssi.gr έγραψε από την πρώτη στιγμή, με τίτλο «ΟΠΕΚΕΠΕ: Στο βάθος Ειδικό Δικαστήριο» (2 Ιουλίου 2025), ότι δεν αρκούν οι παραιτήσεις και οι δηλώσεις μετάνοιας. Η δικογραφία της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας είχε διαβιβαστεί στη Βουλή στις 28 Ιουνίου 2025. Αφορούσε παράνομες επιδοτήσεις σε ανύπαρκτους βοσκότοπους, φουσκωμένα στοιχεία παραγωγής, πολιτικές παρεμβάσεις για εξυπηρετήσεις ψηφοφόρων και εμπλοκή πρώην Υπουργών και Βουλευτών. Ο ίδιος ο Πρωθυπουργός ομολόγησε δημόσια: «Αποτύχαμε». Αλλά η ομολογία της αποτυχίας, χωρίς το επόμενο βήμα, δεν είναι ανάληψη ευθύνης. Είναι δημόσιες σχέσεις με ηθικό περιτύλιγμα.

Τι έγινε μετά; Η κυβέρνηση, με τη λεγόμενη «μέθοδο δι’ αλληλογραφίας», κατάφερε να «απαλλάξει» τους Υπουργούς Βορίδη και Αυγενάκη. Οι δίκες για τέσσερις Βουλευτές της ΝΔ (Παπακώστα, Σενετάκη, Σκρέκα, Μπουκώρο) έχουν προσδιοριστεί για τον Οκτώβριο και τον Νοέμβριο. Και ο τελευταίος έλεγχος της DG AGRI της Κομισιόν, της διεύθυνσης που έχει θέσει υπό επιτήρηση το καθεστώς των επιδοτήσεων, εντοπίζει ακόμη σοβαρά κενά στον έλεγχο των αγροτικών ενισχύσεων, με προβλήματα συμμόρφωσης στις αιτήσεις του 2024 και του 2025 και πρόταση «παγώματος» μέρους των πληρωμών της ΚΑΠ, παρότι ο ΟΠΕΚΕΠΕ καταργήθηκε και ενσωματώθηκε στην ΑΑΔΕ.

Κρατήστε αυτή την αντίθεση, γιατί είναι το κλειδί της υπόθεσης. Στα Τέμπη, η υπόθεση έφτασε στο Ειδικό Δικαστήριο μέσα από δικαστικό βούλευμα. Στον ΟΠΕΚΕΠΕ, για τους Υπουργούς, η υπόθεση σταμάτησε εκεί όπου αποφασίζει η κοινοβουλευτική πλειοψηφία. Ειδικό Δικαστήριο για κάποιους, προστασία για κάποιους άλλους. Και ο αγρότης που είδε τα χωράφια του να πνίγονται στον Daniel, ύστερα τις επιδοτήσεις να καταλήγουν σε μαϊμού βοσκότοπους, αναρωτιέται δικαιολογημένα: Ποιος, ακριβώς, προστατεύει τον πρωτογενή τομέα αυτής της χώρας;

Το ψάρι βρωμάει από το κεφάλι…

Εδώ οφείλουμε να είμαστε σαφείς. Ο κ. Τριαντόπουλος δεν ήταν ο ένοικος του Μαξίμου. Δεν ήταν ο Υπουργός που άφησε τη σύμβαση 717 να σαπίζει στα συρτάρια, ούτε ο εκλεγμένος που κυβέρνησε με τηλεφωνήματα και συμφωνίες ανθρώπων ένα σιδηροδρομικό δίκτυο που σκότωσε 57 ψυχές. Ήταν κρίκος μιας αλυσίδας και, όπως όλοι οι κρίκοι, κρέμεται από το σημείο όπου δένεται η αλυσίδα: Την κορυφή της Εξουσίας. Όταν η Ευρωπαία Εισαγγελέας Laura Kövesi δηλώνει ότι «η διαφθορά σκοτώνει, όπως στα Τέμπη», μιλά για Σύστημα, όχι για έναν Υφυπουργό. Όταν ο ίδιος ο Πρωθυπουργός γράφει «αποτύχαμε» για τον ΟΠΕΚΕΠΕ, μιλά για Σύστημα. Όταν οι υποκλοπές «στάλθηκαν στις καλένδες» και ο καθένας «αναλαμβάνει πολιτική ευθύνη» ώστε να μην αναλάβει ποτέ κανείς πραγματική ευθύνη, μιλάμε για Σύστημα.

Και το Σύστημα αυτό έχει όνομα και επιχειρησιακό κέντρο. Ο Πρωθυπουργός επί τρία χρόνια επικαλείται την άγνοια: Δεν γνώριζε για τα Τέμπη, δεν γνώριζε για τον ΟΠΕΚΕΠΕ, δεν γνώριζε για το «βαθύ κράτος», το οποίο, όπως έγραψε το egerssi.gr, δημιούργησε και συντήρησε ο ίδιος για να παραμένει στην Εξουσία. Η «άγνοια» ως πολιτική στρατηγική δεν είναι κανόνας δικαίου, είναι μέθοδος διακυβέρνησης. Και όταν μια μέθοδος διακυβέρνησης συσσωρεύει σκάνδαλα, νεκρούς και ευρωπαϊκές έρευνες, η Δημοκρατία έχει ένα εργαλείο ακριβώς γι’ αυτή τη στιγμή.

Αν το Ειδικό Δικαστήριο είναι για τον Τριαντόπουλο, τότε είναι και για όποιον τον έστειλε να κρατήσει το τιμόνι…

Το λέμε λοιπόν καθαρά, χωρίς να υπονομεύουμε το τεκμήριο αθωότητας που ισχύει για όλους: Ο Κυριάκος Μητσοτάκης πρέπει να κριθεί από Ειδικό Δικαστήριο για το σύνολο των σκανδάλων της θητείας του, και κυρίως για τα Τέμπη. Όχι επειδή το ζητά η αντιπολίτευση. Όχι επειδή το αποφάσισε το egerssi.gr. Αλλά επειδή αυτό προβλέπει το Σύνταγμα όταν υπάρχουν σοβαρές ενδείξεις ευθύνης Υπουργών και Πρωθυπουργού. Εάν δεν υπάρχει ευθύνη, ο Πρωθυπουργός θα αθωωθεί και θα βγει πολιτικά ενισχυμένος. Εάν υπάρχει, η χώρα έχει δικαίωμα να το μάθει. Και δεν υπάρχει καλύτερος τρόπος να αποδειχθεί ότι «κανείς δεν είναι υπεράνω του νόμου» από το να μην εμποδίσει ο ίδιος, με τη συνδρομή της πλειοψηφίας του, τη διαδικασία.

Συμπέρασμα: από τον κρίκο στην αλυσίδα…

Το πρώτο Ειδικό Δικαστήριο για τη ΝΔ δεν είναι το τέλος της λογοδοσίας, είναι η απαρχή της. Η κοινωνία που βγήκε στους δρόμους στις 26 Ιανουαρίου 2025 με το σύνθημα «Δεν έχω οξυγόνο», η κοινωνία που ξαναγέμισε τους δρόμους στην τρίτη επέτειο, δεν θα αρκεστεί σε έναν Υφυπουργό, ούτε σε έναν Περιφερειάρχη, ούτε σε μια παραίτηση που λειτούργησε ως ασπίδα. Θέλει να μάθει ποιος γνώριζε, ποιος αποφάσισε και ποιος κάλυψε.

Καλώς ήρθε το Ειδικό Δικαστήριο. Το ερώτημα πια δεν είναι αν η πόρτα θα ανοίξει, αλλά πόσο ψηλά θα φτάσει όταν ανοίξει. Γιατί αν το ψάρι βρωμάει από το κεφάλι, κάποια στιγμή η Δικαιοσύνη θα πρέπει να κοιτάξει και το κεφάλι.

Οψόμεθα…