Ἡ ἰδέα ὅτι ἰδιωτικές ἑταιρεῖες μποροῦν νά ἐξορύξουν καί νά διανείμουν κέρδη σέ κράτη καί στόν ΟΗΕ, χωρίς νά ἔχει λυθεῖ τό ζήτημα τῆς ὁριοθετήσεως, εἶναι ἑλκυστική γιά τήν διεθνῆ ἀγορά ἐνέργειας, ἀλλά σίγουρα βλαπτική μέ στενούς ὅρους ἐθνικοῦ συμφέροντος

Πρόταση-σόκ ἀπό τόν ὑποψήφιο γιά τήν Ἀκαδημία Ἀθηνῶν Χρῆστο Ροζάκη στό νέο του βιβλίο γιά τήν «Ἐλευθερία τῶν Θαλασσῶν».– Ἐπαναφέρει στόν διάλογο τήν πρόνοια γιά κοινές ἐξορύξεις ἰδιωτικῶν ἑταιρειῶν στήν ἀνοικτή θάλασσα, καθώς, σύμφωνα μέ τούς διεθνεῖς κανόνες, μποροῦν νά πραγματοποιηθοῦν μέ τήν συμμετοχή κρατῶν καί «ὀντοτήτων» (ψευδοκράτος), ἀλλά καί κρατῶν πού δέν ἔχουν ἀναγνωρίσει τό Δίκαιο τῆς Θάλασσας (Τουρκία, Ἰσραήλ, ΗΠΑ) – «Κοινό τοῖς πᾶσιν» γιά τήν ἀνθρωπότητα ὁ ὀρυκτός πλοῦτος τῆς Μεσογείου – Γιατί ἡ πρόταση ταιριάζει μέ τήν κατάσταση πού ἐπικρατεῖ στίς μή ὁριοθετημένες περιοχές μεταξύ Ἑλλάδος, Κύπρου, Ἰσραήλ, Συρίας, Αἰγύπτου, Λιβύης καί Τουρκίας – Ἡ Διάσκεψη τῆς Ἀττάλειας καί ἡ πρόσκληση Χριστοδουλίδη στήν Τουρκία.