ΑΙΜΑ ΚΑΙ ΨΕΜΑ

γράφει ο Χρίστος  Γούδης

Από την σημερινή ανάρτηση στον ΤΡΙΤΟ ΔΡΟΜΟ, για την οποία είχε την καλοσύνη να με ενημερώσει  ο υπεύθυνός του εν λόγω ιστότοπου,

From: Alexandros K. [mailto:alexandroskarras985@gmail.com]
Sent: Friday, December 17, 2021 3:20 PM
To: Goudisc
Subject: ΧΡΗΣΤΟΣ ΓΟΥΔΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ

https://tritosdromos.gr/o-rizospastis-imnei-ton-xristo-goudi/

Με εκτίμηση,

Αλέξανδρος Καρράς

Υπεύθυνος εκδόσεων

Eκδοτικός οίκος «Έκτωρ»

Ιστοσελίδα: hectorbooks.gr

e-mail: info@hectorbooks.gr

Τηλ.: 6945 951077

πληροφορήθηκα και εγώ τις κωμικοτραγικές αντιδράσεις αφρώδους επιληπτικής κρίσεως που  προκαλεί η παρουσία μου στους αριστερούς πάσης φύσεως και αποφύσεως, οι οποίοι αλληλοσπαράσσονται και αυτοσπαράσσονται για το ποιος εξ αυτών με προβάλλει περισσότερο, ως μη όφειλε. Σας το παραθέτω όπως το αντέγραψα από την επιτυχημένη και αποστομωτική ανάρτηση του Τρίτου Δρόμου, και αμέσως μετά εκθέτω τις ιδέες μου περί όλων αυτών της αριστεροκομμουνιστικής συντροφίας, παραθέτοντας τον πρόλογό μου στο εκτεταμένο και τεκμηριωμένο πόνημα του Κυριάκου Παπαδάκου «Τα στερνά βήματά τους αντηχούν ακόμα», που μόλις κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις ΑΔΟΥΛΩΤΗ ΜΑΝΗ.

ΤΡΙΤΟΣ ΔΡΟΜΟΣ

Ο Ριζοσπάστης υμνεί τον Χρίστο Γούδη

17 Δεκεμβρίου 2021

Στις 5 Νοεμβρίου του 2021 (όχι Νοέμβρη) ο Ριζοσπάστης εξύμνησε τον Χρίστο Γούδη ασκώντας επιθετική κριτική στο Documento. Όλοι οι χώροι έχουν τα οικογενειακά τους καυγαδάκια, όπως είναι γνωστό σε όσους ασχολούνται με την πολιτική. Επ’ αφορμή λοιπόν συνεντεύξεως του Χρίστου Γούδη στο Documento λόγω της νέας έκδοσης βιβλίου του καθηγητή Αστροφυσικής με τον εκδοτικό οίκο ΚΑΚΤΟΣ, οι νοσταλγοί του κομμουνιστικού ολοκληρωτισμού επιτέθηκαν στην εν λόγω αριστερή ιστοσελίδα προκειμένου να την επαναφέρουν στην κομμουνιστική τάξη. Ευθύς αμέσως το Documento κατέβασε τη συνέντευξη του Χρίστου Γούδη, για να αποτινάξει την κατηγορία του «ξεπλύματος» του «φασίστα», αλλά ευτυχώς την έχουμε διασώσει εμείς κι ο Λευτέρης Πανούσης. Η εν λόγω συνέντευξη έχει άφθονο χιούμορ, χαρακτηριστικό του χαρακτήρος του μεγάλου διανοητή του εθνικιστικού χώρου. Το δημοσίευμα του Ριζοσπάστη είναι το ακόλουθο:

Συμπτώσεις;

Τον Χρήστο Γούδη άλλοι τον θυμούνται να παρεμβαίνει με την ακαδημαϊκή του ιδιότητα σε κάτι μεταμεσονύχτιες εκπομπές, από τις οποίες παρέλαυνε κάθε πιθανή και απίθανη περίπτωση συνωμοσιολόγων και «ψεκασμένων». Αλλοι τον θυμούνται για την υποψηφιότητά του με το ΛΑΟΣ το 2007. Οι περισσότεροι όμως τον γνωρίζουν ως τον «διανοητή» των φασιστοειδών, αφού συνεργάστηκε με τη Χρυσή Αυγή, ενώ εκλέχθηκε και δημοτικός σύμβουλος Αθήνας με επικεφαλής τον κατάδικο ναζί Κασιδιάρη το 2014. Στη συνέχεια εμφανιζόταν στο πλάι του τελευταίου σε πάνελ διαδικτυακών εκπομπών της εγκληματικής οργάνωσης, ενώ αρθρογραφούσε στη φασιστοφυλλάδα «Ελεύθερη Ώρα». Από την περασμένη Κυριακή, όμως, ο Χρ. Γούδης έχει στο παλμαρέ του άλλη μια εμφάνιση: Αυτήν τη φορά φιλοξενήθηκε στην εφημερίδα «Documento», παραχωρώντας συνέντευξη για ένα πρόσφατο βιβλίο του. Ποιος ξέρει γιατί η συγκεκριμένη εφημερίδα, σε ένα διάλειμμα από τον …«αντιδεξιό» αγώνα, ανέλαβε το «ξέπλυμα» του συγκεκριμένου φασιστοειδούς, η πορεία του οποίου δεν αφήνει κανένα περιθώριο για παρερμηνείες. Αντί άλλου σχολίου, ας σημειωθεί μόνο ότι δεν είναι η πρώτη φορά που καταγράφονται τέτοιες «συμπτώσεις»: Το 2015, επιχειρηματολογώντας για την ανάγκη «συνεννόησης με τους εταίρους», ο Γούδης έδινε τα συγχαρητήριά του στην «πατριωτική πλευρά του ΣΥΡΙΖΑ», για το 3ο μνημόνιο που υπέγραψε μετά το δημοψήφισμα…

Ξέχασε ο Ριζοσπάστης όμως ότι δημοσίευε κείμενα του Χρίστου Γούδη στο παρελθόν, γνωρίζοντας άριστα ότι οι ιδέες του ήταν της εθνικιστικής κατεύθυνσης κι ότι είχε δράση στον ευρύτερο χώρο της δεξιάς. Ιδού λοιπόν:

ΧΡΗΣΤΟΣ ΓΟΥΔΗΣ
Καθηγητής Πανεπιστημίου Πατρών, διευθυντής Ινστιτούτου Αστρονομίας και Αστροφυσικής (ΙΑΑ) Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών

«Σχετικά με την προώθηση προς ψήφιση “αντικομμουνιστικού μνημονίου” στην Κοινοβουλευτική Συνέλευση του Συμβουλίου της Ευρώπης, θα ήθελα να εκφράσω την προσωπική μου άποψη διά των στηλών της εφημερίδας σας.

Θεωρώ ότι η κατάρρευση του λεγόμενου “υπαρκτού σοσιαλισμού” και οι επιπτώσεις του, είναι θέμα που θα κριθεί σε βάθος χρόνου από την Ιστορία. Το τι συνέβη, το πώς επικράτησε, το αν και κατά πόσο η επικράτησή του συνέβαλε στην κοινωνική ευαισθητοποίηση των καθεστώτων της Δυτικής Ευρώπης έναντι των εργαζομένων, προς αποφυγήν της ενδυνάμωσης των εκεί κομμουνιστικών κινημάτων, και το γιατί τελικά κατέρρευσε, είναι επίσης θέματα των ιστορικών του μέλλοντος.

Στην Ελλάδα, η προσπάθεια επιβολής του κομμουνισμού κατά τη χαώδη μετακατοχική περίοδο οδήγησε τη χώρα μας σε έναν αδελφοκτόνο Εμφύλιο που όλοι μας θέλουμε να ξεχάσουμε. Αίμα αδελφικό χύθηκε σε μία σύγκρουση ιδεών (και όχι μόνον). Μίση και πάθη σύρθηκαν για χρόνια και δηλητηρίασαν τη ζωή των ανθρώπων μας. Από τον πατέρα μου, που μετείχε ενεργά στην εμφύλια σύρραξη ως αξιωματικός της Χωροφυλακής, έμαθα – μέσα από τα βιώματά του – για πράξεις μεγαλείου και πράξεις αθλιότητας που συνέβησαν καθ’ όλη εκείνη την περίοδο και από τις δύο πλευρές. Από τον πατέρα μου πάλι, που βρέθηκε στην πλευρά των νικητών, έμαθα πως “και εκείνοι αγωνίστηκαν για τις ιδέες τους”. Μπορεί να ήταν λαθεμένες, μπορεί εκεί που επικράτησαν να μην εφαρμόστηκαν σωστά, μπορεί οι άνθρωποι που τελικά αναδύθηκαν στην εξουσία να μην ήταν ιδεολόγοι, η πρόθεση όμως όλων εκείνων που αγωνίστηκαν αρχικά ήταν το χτίσιμο μιας καλύτερης και δικαιότερης κοινωνίας. Το πώς και γιατί εξελίχθηκαν τα κομμουνιστικά καθεστώτα έτσι όπως εξελίχθηκαν, ας αφήσουμε την Ιστορία να το κρίνει.

Αυτή την ώρα, που οι επιτήδειοι κυβερνούν τον κόσμο, το πιο σημαντικό για το Συμβούλιο της Ευρώπης θα ήταν να σκεφθεί πως ο Στάλιν πέθανε έχοντας σαν μοναδική περιουσία το παλτό του. Ισως αυτό να είναι πιο χρήσιμο για τη βελτίωση του βηματισμού των ηγετών της Ευρώπης από το όποιο ψήφισμα των “νικητών” που καταδικάζουν τους “νικημένους”. Αυτό το παιχνίδι το έχουμε ξαναζήσει και είναι απλά ανόητο, μικρόψυχο και ατελέσφορο».

Θα το κατεβάσουν άραγε από τον Ριζοσπάστη τώρα που τους το θυμίσαμε;

Η συνέντευξη του Χρίστου Γούδη στο Documento

Ο αστροφυσικός και συγγραφέας Χρίστος Γούδης γοητευμένος από το ταξίδι του στη Βραζιλία, σκιαγραφεί στο βιβλίο του «Brasil Brasileiro» το πορτρέτο της χώρας μέσα από ένα ιδιαίτερο μωσαϊκό κειμένων μεγάλων λογοτεχνών, ποιητών και δημοσιογράφων της, με φόντο ένα «νουάρ» εικαστικό πανόραμα κλασικών και σύγχρονων φωτογραφιών, πινάκων ζωγραφικής, εικόνων και λαϊκών ξυλογραφιών. Στόχος του είναι να μας γνωρίσει αυτή την αχανή και συγχρόνως μαγευτική χώρα της Λατινικής Αμερικής μέσα από την ιστορία και τη σύγχρονη ζωή της. Με αφορμή την κυκλοφορία του βιβλίου ο συγγραφέας απαντά στο Ερωτηματολόγιο του Docville.

Πού γεννηθήκατε και πού μεγαλώσατε;

Στον Πειραιά. Δεν μεγάλωσα ακόμη.

Όταν ακούτε τη λέξη σπίτι τι σας έρχεται στο μυαλό;

Το σπιτ-φάιρ.

Μια ανάμνηση από τα παιδικά σας χρόνια.

Ο θάνατος του Στρατάρχη Παπάγου.

Πότε ήταν η πρώτη φορά που βυθιστήκατε σε ένα βιβλίο;

Ποτέ.

Ποιος ήταν ο άνθρωπος που σας μύησε στο διάβασμα;

Κληρονομική διαστροφή, βεβαρημένα γονίδια…

Τι σας ώθησε στη συγγραφή;

Γράφω για να μην πυροβολήσω.

Η συγγραφή είναι τρόπος ζωής;

Modus operandi όχι modus vivendi.

Η ζωή του συγγραφέα είναι μοναχική;

Μοναχική ναι, μοναστική όχι.

Υπάρχουν ιδανικές συνθήκες για τη συγγραφή ενός βιβλίου;

Ναι, μακράν της θερμοδυναμικής ισορροπίας, far from the madding crowd.

Ποιο ήταν το πρώτο πράγμα που σκεφτήκατε όταν βάλατε την τελευταία τελεία στο νέο βιβλίο σας;

Να μην ξεχάσω και την παύλα.

Νιώσατε ποτέ φόβο έκθεσης;

Ποτέ, δεν εκτίθεμαι ποτέ παρά μόνον στον εαυτό μου.

Συγγραφικό μπλοκάρισμα. Σας έχει τύχει;

Μόνον κυκλοφοριακό. Όλοι οι αστοί απέκτησαν αυτοκίνητο και τώρα θέλουν να αποκτήσουν και γνώμη.

Ποιοι συγγραφείς έχουν «γράψει» μέσα σας;

Δεν σας λέω, πάντως έχω γράψει ποιήματα για τρεις ΛΟΑΤΚΙ: τον Λόρκα, τον Λαπαθιώτη και τον Μισίμα.

Το ποτήρι είναι μισοάδειο ή μισογεμάτο;

Δεν με νοιάζει, αρκεί να μην είναι σπασμένο.

Αύριο ξημερώνει μια καλύτερη μέρα;

Δεν παρακολουθώ μετεωρολογικά δελτία, είναι μούφες.

Βασίζεστε στην καλοσύνη των ξένων;

Με δουλεύετε τώρα;

Η κόλαση είναι οι άλλοι;

Απ’ ότι μου είπαν είναι ένα μεγάλο φλεγόμενο καζάνι με αναβράζουσα πίσσα.

Ποιο χαρακτηριστικό της ανθρώπινης φύσης εκτιμάτε ιδιαιτέρως;

Τη βλακεία των άλλων, σε κάνει να νιώθεις σπουδαίος.

Ποιο χαρακτηριστικό της ανθρώπινης φύσης σας απωθεί;

Το ίδιο ως ανωτέρω.

Τι ρόλο παίζει η φιλία στη ζωή σας;

Ο φίλος της σήμερον αύριον εχθρός, κι άμα έχεις τέτοιους φίλους τι να τους κάνεις τους εχθρούς. Κάτι σαν ο Κρίτων ο Κρητικός είπε ότι οι Κρήτες ήταν ψεύτες. Ήταν και ποιος; Ο Κρίτων, οι Κρήτες, και οι δυο τους ή κανένας τους;

Είναι σημαντικός για εσάς ο έρωτας;

Κάθε παγίδα της Φύσεως είναι σημαντική.

Τι είναι ευτυχία για εσάς;

Η ψευδαίσθηση της ευτυχίας.

Η ομορφιά μπορεί να σώσει τον κόσμο;

Ρωτήστε αν έσωσε τον Ντοστογιέφσκι που το διατυμπάνιζε.

Πώς σκέφτεστε τον εαυτό σας σε δέκα χρόνια;

Όλοι οι προγραμματισμοί μου και οι προβολές τους στο μέλλον δεν υπερβαίνουν το εικοσιτετράωρο.

Είστε ικανοποιημένος με όσα έχετε καταφέρει μέχρι σήμερα;

Απόλυτα, δεν έχω καταφέρει τίποτα.

Info

Το βιβλίο «Brasil Brasileiro» του Χρίστου Γούδη κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Κάκτος

Πηγή: Documento

Και τώρα ένα δικό μου κείμενο-πρόλογος που σας υποσχέθηκα στην αρχή, και που αναφέρεται σε όσα δεν επιθυμούν να θυμόμαστε, όχι μόνον οι εγκληματικοί μητραλοίες που τα διέπραξαν, αλλά και πολλοί από τους ψοφοδεείς πολιτικούς θεσιθήρες της εκφυλιστικής αστικής δεξιάς της σήμερον :

Λίγα λόγια από καρδιάς

για μια οφειλόμενη προ πολλού έκδοση

για να τιμηθεί η μνήμη των άδολων αγωνιστών της Λακωνίας

που κράτησαν ψηλά και νικηφόρα την σημαία της Ελευθερίας

ενάντια στην εθνοκτονία που επιχειρήθηκε κατά την περίοδο 1943-1949

Το βιβλίο που κρατάτε στα χέρια σας δεν είναι ένα ακόμη βιβλίο για τα αιματηρά γεγονότα που συντάραξαν την Λακωνία, και ιδιαίτερα την Μάνη, κατά την θλιβερή περίοδο 1943-1949, όταν εθνοκτόνες δυνάμεις προσπάθησαν με περισσή αναλγησία να αφανίσουν την ελληνικότητα μιας περιοχής της πατρίδας μας που ανέκαθεν αποτελούσε την κυτταρική πεμπτουσία της φυλής των Ελλήνων. Δεν είναι απλά μια ψυχρή εξιστόρηση γεγονότων, ούτε απλά ένας μακρύς κατάλογος των πεσόντων μας, υπέρ της Πίστεως και της Πατρίδας. Δεν είναι μόνον συλλογή βιωματικών μαρτυριών και καταγραφή συμβάντων που για χρόνια κάποιοι προσπαθούσαν να αποκρύψουν. Δεν είναι ωραιοποιημένες διηγήσεις κατορθωμάτων και ηρωικών πράξεων μαχητών της Ελευθερίας, ούτε ιδεοληπτική προσέγγιση μιας μονομερούς αφηγηματικής προσπάθειας για να δικαιολογήσει εκ των υστέρων τα όσα δραματικά συνέβησαν στον τόπο μας. Είναι κάτι πολύ περισσότερο, βαθύτερο και συγκλονιστικότερο.

Είναι επίκληση ψυχών και πνευμάτων ανθρώπων που αγωνίσθηκαν, μαρτύρησαν, έχυσαν το αίμα τους, και θυσιάσθηκαν για το ιερό χώμα του τόπου τους, στην κυριολεξία υπέρ βωμών και εστιών, ενάντια σε μία βαρβαρότητα που θύμιζε την επέλαση των σλάβων του μεσαίωνα, των Σιλαμπασιάδων οθωμανών με τα τουρκο-αλβανικά στίφη τους, και  των απίστων αγαρηνών του Ιμπραήμ. Και  που εμψυχωμένοι από την ηρωική αντίσταση και τα ένδοξα παραδείγματα αυτοθυσίας των προγόνων τους ενάντια σε όλα αυτά τα βδελυρά σμήνη των ανθρωπόμορφων ακρίδων, σήκωσαν το ανάστημά τους και απάντησαν ανδροπρεπώς με «φωτιά και τσεκούρι» ενάντια στους ξενοκίνητους ελληνόφωνους απάτριδες αλλά και στους αλλότριους συμμάχους τους, τούς εκπορευόμενους από τις προαιώνιες εχθρικές και επίβουλες προς την ακεραιότητα της Ελλάδας χώρες του περίγυρού μας, αγωνιζόμενοι για την τιμή, την ζωή και την περιουσία τους.

Το βιβλίο αυτό είναι και κάτι ακόμα. Είναι η Μαύρη Βίβλος των Αποκαλύψεων όλων εκείνων των στυγερών ανομημάτων που διέπραξαν οι εχθροί του γένους, του έθνους, και του λαού των Ελλήνων ενάντια στην ιδιαίτερη πατρίδα μας, αλλά και της δίκαιης τιμωρίας την οποία τελικά υπέστησαν από τους ολιγάριθμους αλλά ρωμαλέους μαχητές μας, που απτόητοι όπως οι Αετοί της Μάνης επεδόθησαν στην ολοκληρωτική φιδοκτονία των δηλητηριωδών και υποχθόνιων ερπετών που γεννήθηκαν από το μίσος, τη ζηλοφθονία, και τα ένστικτα κατωτερότητας που χαρακτηρίζουν αυτό το είδος της έμβιας ύλης, από τις μέρες των πρωτοπλάστων ακόμη.

Και δυο λόγια για τον συγγραφέα. Σε μέρες όπου όλα στρογγυλεύονται, ευνουχίζονται, και παραμορφώνονται από τους «καθώς πρέπει» μικροαστούς, που κακή τη τύχη ευδοκιμούν σήμερα στην χώρα μας, σε μέρες ιστορικής αμνησίας και μεθοδευμένης απαλοιφής προδοσιών και κακουργημάτων, ένας νέος άνθρωπος ύψωσε το ανάστημά του με παρρησία και σθένος, «τοις κείνων ρήμασι πειθόμενος», και αφαίρεσε την σκοτεινή κουκούλα όλων εκείνων που «τω καιρώ εκείνω» ενδεδυμένοι με προβιές αθωότητας, ψευδεπίγραφους δημοκρατικούς μανδύες, και δήθεν φιλεργατικές και  φιλολαϊκές προθέσεις, αιματοκύλισαν τον τόπο μας και ορθά τιμωρήθηκαν στο πεδίο της μάχης από τους ανδρείους προγόνους μας, στους οποίους οφείλουμε να κλίνουμε ευλαβικά το γόνυ και να τους μνημονεύουμε για τις θυσίες τους. Δίνοντας έτσι το παράδειγμα του καθήκοντος στη νέα γενιά να πορευθεί τον δρόμο της αλήθειας και όχι του υστερόβουλου ψεύδους, τον μοναδικό δρόμο της ελληνικότητας, πιστός ο ίδιος στο εθνικό πρόταγμα του μεγάλου ποιητή μας Κωστή Παλαμά:

Ἕλληνες,
ὅ,τι εἶστε, μὴν ξεχνᾶτε,
δὲν εἶστε ἀπὸ τὰ χέρια σας
μονάχα, ὄχι. Χρωστᾶτε
καὶ σὲ ὅσους ἦρθαν, πέρασαν,
θὰ ‘ρθοῦνε, θὰ περάσουν.
Κριτές, θὰ μᾶς δικάσουν
οἱ ἀγέννητοι, οἱ νεκροί.

17 Νοεμβρίου 2021

ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ