ΟΙ ΠΕΛΑΣΓΟΙ ΗΤΑΝ ΕΛΛΗΝΕΣ

Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης – Αμφικτύων

Οι Πελασγοί ήταν όχι μόνο Έλληνες, αλλά και οι πρώτοι κάτοικοι της Ελλάδας. Αυτό αποδεικνύεται από τα «Ορφικά» και από τις ανθρωπολογικές διαπιστώσεις και τις αρχαιολογικές ανασκαφές που έγιναν στην Ελλάδα, στη Μεσοποταμία, στη Νότια Ρωσία, στη Δυτική Ευρώπη και στην Αμερική. Ο Θουκυδίδης είναι ακριβέστατος ότι οι Έλληνες και οι Πελασγοί αποτελούν το αυτό Έθνος.

Όλοι οι αρχαίοι συγγραφείς έχουν συγκεχυμένες ιδέες περί της καταγωγής της φυλής μας, διότι ελάχιστα γνώριζαν περί των Αιγαίων και του αρχαίου πολιτισμού τους, όπως και εμείς τίποτα μέχρι πρότινος δεν γνωρίζαμε για την Ορφική λατρεία.

Εν τούτοις, σήμερα όλοι συμφωνούν — με εξαίρεση δογματικούς του συστήματος — ότι οι Πελασγοί ήταν μέγας λαός που είχε επεκταθεί στη Νοτιοανατολική Ευρώπη και κυρίως στις ελληνικές χώρες, στη Μικρά Ασία, στην Κρήτη, στην Κύπρο, στην Ιταλία, ακόμη και παντού όπου άκμασε μετέπειτα ο Ελληνισμός.

Έτσι, κατά τον Στράβων («Γεωγραφικά» Α), «οι Πελασγοί ήταν αρχαίο ελληνικό φύλο κατά την Ελλάδα επιπολάσαν», δηλαδή ήταν διασκορπισμένοι και βρίσκονταν στους Αιολείς της Θεσσαλίας, και της Κρήτης έγιναν έποικοι, όπως ονομάζει ο Όμηρος, και «Πελασγικό Άργος» η Θεσσαλία ονομάζεται· πολλοί δε και τα ηπειρωτικά έθνη λέγονται Πελασγικά, και τον Δία Δωδωναίο ο Όμηρος ονομάζει Πελασγικό:

«Ζευ άνα Δωδωναίε Πελασγικέ».

Και τη Λέσβο και την Πελοπόννησο Πελασγία την ονόμαζαν, λέγει ο ιστορικός Έφορος. Πρώτα εγκαταστάθηκαν στη Λήμνο και την Ίμβρο και από εκεί μετανάστευσαν στην Ιταλία ως Τυρρηνοί· εγκαταστάθηκαν και στην Αθήνα, όπως γράφει η ιστορία περί Πελασγών. Ο Στράβων, ο οποίος είναι μελετητής όλων των αρχαίων συγγραφέων και του Ομήρου, μας δίνει μια γενική εικόνα περί των Πελασγών, σε αντίθεση με τον Ηρόδοτος, ο οποίος αγνοεί το θέμα και τροφοδοτεί την ιστορία με ανιστόρητα ψεύδη και ανθελληνικές θεωρίες.

Η εστία των Πελασγών είναι η Αρκαδία και από εκεί πήγαν στην Ιταλία και επέστρεψαν ως Τυρρηνοί και πήγαν στη Λήμνο, Ίμβρο, Κρήτη και Κύπρο· εισέδυσαν στη Μικρά Ασία και στην Εγγύς Ανατολή και πέριξ των ακτών της Μεσογείου.

Ο κωμικός συγγραφέας Αριστοφάνης, για τον πλάνητα βίο τους, τους ονομάζει Πελαργούς.

Αυτοί, κατά ομάδες, έφυγαν από την Ελλάδα προς την Κύπρο και την Κρήτη, και από την Κρήτη πήγαν στη Μικρά Ασία και έγιναν Ετεοκρήτες, και από την Κύπρο πήγαν στις ακτές της Εγγύς Ανατολής ως Παλαιστίνιοι και Φοίνικες, αλλά και στην Ευρώπη, ωθούμενοι με τα ποίμνιά τους προς δυσμάς και βορράν προς εξεύρεση τροφής.

Ο Αισχύλος στις «Ικέτιδες» παρουσιάζει το γηραιό βασίλειο του Άργους, προς το οποίο είχε καταφύγει ο Δαναός με τις 50 θυγατέρες του ζητώντας προστασία κατά των γιων του Αιγύπτου. Ορίζει το Πελασγικό κράτος από την Πελοπόννησο, όπου έδρευε, μέχρι τη Μακεδονία και την Ήπειρο.

«Του γηγενούς γαρ ειμί Παλαίχθονος…»

«Εκείνου που κατώκησε παλαιότερα τον τόπο αυτό είμαι παιδί, εγώ ο Πελασγός, ο αρχηγός αυτής της χώρας, και από εμέ έχει λάβει το όνομά του το γένος των Πελασγών, οι οποίοι καρπούνται γη γη από την οποίαν περνά ο αδιάβατος Στρυμών. Το κράτος μου εκτείνεται μέχρι της γης των Περραιβών, της Πίνδου, της χώρας των Παιόνων και των ορέων της Δωδώνης· φτάνουν δε τα όριά του στη θάλασσα. Επί όλων αυτών έχω την εξουσία».

Επομένως οι Πελασγοί ανέκαθεν κυριαρχούσαν στην Ελλάδα και από την αρχαιότητα εμφανίζονται είτε ως μόνιμοι κάτοικοι είτε ως κινούμενοι μετανάστες που πήγαιναν παντού και έφτιαχναν αποικίες. Συνεπώς, η θεωρία ότι άλλος λαός κατοικούσε πριν από τους Έλληνες την Ελλάδα είναι ψευδέστατη, ανυπόστατη, γελοία και υποβολιμαία.

Το Πελασγικό έθνος, οργανωμένο σε πολλά κράτη, εκτεινόταν πολύ ευρύτερα των ορίων του, κάτι που συμβαίνει και σήμερα με Έλληνες και το κράτος μας.

Το έθνος αυτό διέθετε αυτοφυή και αυτόφωτο πολιτισμό και οργάνωση σε εποχές που καμία άλλη φυλή δεν είχε παρουσιαστεί στο προσκήνιο της ιστορίας. Η τάση του να ταξιδεύει και η αγάπη του προς τη θάλασσα και τα πλοία ήταν η αιτία μετάδοσης του ελληνικού πολιτισμού είτε αμέσως είτε εμμέσως στο πλείστον της οικουμένης.

Ο Αριστοφάνης, όπως αναφέρθηκε, τους αποκαλεί Πελαργούς διότι κατείχαν πολλούς τόπους, όπως οι πελαργοί, ενώ ο Πλάτων στον «Φαίδωνα» τους χαρακτηρίζει βατράχους, διότι αγαπούσαν το υγρό στοιχείο και πηδούσαν όπως οι βάτραχοι στα νησιά, στις απέναντι ακτές, στο Αιγαίο, στη Μεσόγειο και πέρα από αυτήν.

Ο Πελασγός ήταν γιος του Διός και της Νιόβης ή του Αρέστορος. Και επειδή υπήρξαν πολλοί Πελασγοί βασιλείς στην Ελλάδα και εκτός αυτής, ο Ησίοδος, όπως και άλλοι συγγραφείς, γράφει ότι ο πρώτος Πελασγός βασιλιάς υπήρξε ο Αρκάς στην Πελοπόννησο, ο οποίος ήταν αυτόχθων και ότι εξ αυτού κατάγονται οι Πελασγοί, το αρχαιότερο γένος της Ελλάδος.

Επειδή και οι Αρκάδες Πελασγοί υπήρξαν πανάρχαιοι κάτοικοι της Ελλάδος, εθεωρούντο αυτόχθονες. Όπως γράφει ο Ι. Θωμόπουλος στα «Πελασγικά», άπειρες Πελασγικές επιγραφές έχουν βρεθεί σε Λήμνο, Κρήτη, Λυκία, Καρία, Ετρουρία, στο βασίλειο των Χετταίων κ.ά. Ο εν λόγω συγγραφέας γράφει:

«Οι Ετεοκρητικές επιγραφές και η επιγραφή της Λήμνου, γραμμένες στην αυτή Ελληνο-Πελασγική γλώσσα, είναι όμοιες προς τη σημερινή Αλβανική, που είναι συγγενέστατη προς τη Χετταϊκή Πελασγική γλώσσα· ήσαν δε και η Λυδική, Καρική και Ετρουσκική. Συνεπώς ο Μινωικός πολιτισμός της Κρήτης, καθώς και ο Χετταϊκός της Μικράς Ασίας των Μιτάνι, των Ελαμιτών κ.λπ., ήταν Πελασγικός».

Επομένως οι ψευτο θεωρίες ότι οι Έλληνες είναι επήλυδες είναι έωλες και δεν βασίζονται σε τεκμήρια, εν αντιθέσει με τις αποδείξεις που διατυπώθηκαν ανωτέρω.

Αλλά και το γεγονός ότι οι Έλληνες διατηρήσαμε τις Πελασγικές παραδόσεις και τα τοπωνύμια ως δικά μας αποδεικνύει τη συνέχεια αυτή. Διότι θα ήταν παράλογο να δεχθούμε ότι ένας ολόκληρος λαός μετακινήθηκε και κατέλαβε την Ελλάδα και ενθυμείται μόνο τα γεγονότα και τους θρύλους των προγόνων του κατακτηθέντος λαού, ενώ λησμόνησε τελείως κάθε παράδοση ή θρύλο σχετικό με τη χώρα που προήλθε ο δήθεν «Ινδοευρωπαίος» της ΑΙ

Συμπέρασμα: Γηγενείς της Μεσογείου και ειδικότερα του Αιγαίου είναι κυρίως οι Έλληνες και ο ελληνικός πολιτισμός είναι αυτόφωτος και μοναδικός. Αυτό, εξάλλου, έδειξαν και οι ανασκαφές, όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά παντού όπου ανασκάπτεται ο αρχαίος κόσμος.(22/4/26)

Αμφικτύων α– Υποστράτηγος ε.α. Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης             

Συγγραφέας, Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών
http://www.amphiktyon.blogspot.com

 http://www.amphiktyon.org

ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ