21 Φεβρουαρίου 1913 – Η Μέρα που τα Γιάννινα Ανάσαναν Ελεύθερα…

Του Παναγιώτη Αποστόλου

Πολιτικού αναλυτή – αρθρογράφου

egerssi.gr

https://lnk.bio/Egerssi  

Υπάρχουν μέρες που η Ιστορία δεν γράφεται με μελάνι, αλλά με δάκρυα και αίμα.

Η 21η Φεβρουαρίου 1913 είναι μια τέτοια μέρα. Ύστερα από αιώνες σκλαβιάς, ύστερα από γενιές που γεννήθηκαν, έζησαν και πέθαναν κάτω από τον βαρύ ζυγό της οθωμανικής κατοχής, τα Γιάννινα είδαν επιτέλους τον ήλιο της ελευθερίας να ανατέλλει πάνω από τα βουνά της Ηπείρου. Ο Ελληνικός Στρατός μπήκε στην πόλη και μαζί του μπήκε η αξιοπρέπεια ενός λαού που δεν ξέχασε ποτέ ποιος είναι.

Εκείνη την ημέρα, οι Γιαννιώτες βγήκαν στους δρόμους με μάτια βουρκωμένα και καρδιές που χτυπούσαν σαν καμπάνες. Άνθρωποι που είχαν κρατήσει κρυφά την ελληνική τους ψυχή, στα σπίτια τους, στα κρυφά σχολειά, στην προσευχή τους μπορούσαν πια να μιλούν ελεύθερα, να τραγουδούν ελεύθερα, να υπάρχουν ελεύθερα. Η λίμνη των Ιωαννίνων, η Παμβώτης, αντικατόπτρισε εκείνη την ημέρα κάτι που δεν είχε ξαναδεί εδώ και πολύ καιρό: έναν λαό που στέκεται όρθιος.

Σήμερα, 21 Φεβρουαρίου 2026, κάθε Γιαννιώτης μαζί τους κι εγώ, κουβαλά μέσα του αυτή την κληρονομιά. Δεν είναι απλώς μια ιστορική επέτειος· είναι μια υπενθύμιση ότι οι ρίζες μας είναι βαθιές, ότι ο τόπος που μας γέννησε δεν υποτάχθηκε ποτέ στην ψυχή, ακόμα κι όταν το σώμα μας ήταν αλυσοδεμένο. Και όμως, αν κοιτάξουμε γύρω μας σήμερα, δεν μπορούμε να μην αναρωτηθούμε:

Είμαστε πραγματικά ελεύθεροι;

Οι αλυσίδες άλλαξαν μορφή, δεν είναι πλέον σίδερο και πυρίτιδα, αλλά αδιαφορία, διαφθορά, συστήματα που σαπίζουν από μέσα, ισχυροί που εξαργυρώνουν το δημόσιο συμφέρον για ιδιωτικό όφελος.

Εκείνοι οι άνθρωποι του 1913 δεν περίμεναν να έρθει κάποιος άλλος να τους σώσει, πήραν την ιστορία στα χέρια τους. Αυτό ακριβώς χρωστάμε κι εμείς σήμερα: να μην εφησυχάζουμε, να μην αποδεχόμαστε ως μοίρα ό,τι είναι επιλογή κάποιων, να θυμόμαστε ότι κάθε εποχή έχει τον δικό της ζυγό και κάθε εποχή έχει χρέος να τον σπάσει.

Χρόνια πολλά στην αγαπημένη μου Ήπειρο. Χρόνια πολλά στα λατρεμένα μου Γιάννινα. Η ελευθερία δεν είναι κτήμα είναι καθημερινός αγώνας!!