Η διαδικασία των φορολογικών ελέγχων από τις αρχές μέσω των ανοιγμάτων τραπεζικών λογαριασμών.

Των Παναγιώτη Παντελή και Ηλία Χατζηγεωργίου* 

Η διαδικασία των φορολογικών ελέγχων από τις αρχές μέσω των ανοιγμάτων τραπεζικών λογαριασμών, των ελέγχων εμβασμάτων και των διαφόρων λιστών πληροφοριών (λίστα Λαγκάρντ, λίστα Μπόγιαρνς, λίστα Ρινανίας, λίστα HSBC κλπ)  καλά κρατεί και είναι κάτι που θα μας απασχολήσει σίγουρα για τα επόμενα χρόνια αφού είναι πλέον μία από τις επικρατέστερες μορφές ελέγχου των φορολογουμένων.

Τα αποτελέσματα πολλές φορές είναι σε βάρος των φορολογουμένων και τα ποσά που τους βεβαιώνονται ως φορολογικές διαφορές ,δίκαια ή άδικα, είναι υπέρογκα.

Σε κάθε περίπτωση όμως η αποτελεσματική αντιμετώπιση των φορολογικών ελέγχων αυτών, της αδικαιολόγητης προσαύξησης περιουσίας όπως ονομάζονται, στην αρχική τους φάση – ενώπιον της φορολογικής αρχής και της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών- κρίνεται καθοριστική για την περαιτέρω ομαλή εξέλιξη κάθε αντίστοιχης φορολογικής υπόθεσης.

Η διαδικασία του ελέγχου έχει ως εξής:

Αρχικά ο φορολογούμενος καλείται να δικαιολογήσει ένα πολύ υψηλό ποσό, το οποίο μπορεί να ανέρχεται σε αστρονομικά επίπεδα εκατομμυρίων ευρώ. Στο κρίσιμο αυτό σημείο θα πρέπει να γίνει μια πολύ προσεκτική προσέγγιση και μέσω του αποτελεσματικού χειρισμού από τον φορολογούμενο και τους συμβούλους του, με την παροχή των κατάλληλων στοιχείων και ισχυρισμών το ποσό που έχει ο φορολογούμενος να αιτιολογήσει μπορεί να μειωθεί αισθητά και έτσι κατ’ επέκταση να μειωθεί κατά πολύ  και ο επιβαλλόμενος φόρος .

Το ποσό δεν μειώνεται με κάποιο μαγικό τρόπο αλλά με την κατάλληλη  χρήση των οδηγιών που έχει δώσει το υπουργείο Οικονομικών όλο αυτό το διάστημα για αυτές τις περιπτώσεις .

Ενδεικτικά μερικά από αυτά τα “εργαλεία” που μπορούν να χρησιμοποιηθούν είναι ο σχηματισμός πίνακα ανάλωσης κεφαλαίου, η επίκληση χρηματικών ποσών που υπήρχαν σε λογαριασμούς στις 31/12/1999, τα επενδυτικά προγράμματα και οι μετοχές που υπήρχαν την ίδια ημερομηνία και εξοφλήθηκαν πριν την επίμαχη χρονική περίοδο, οι πωλήσεις μετοχών, οι προθεσμιακές καταθέσεις, τα repos, τα αμοιβαία κεφάλαια, ο επιμερισμός των χρηματικών ποσών μεταξύ των δικαιούχων, οι εισαγωγές συναλλάγματος, οι επανακαταθέσεις χρηματικών ποσών, οι μεταφορές κεφαλαίων μεταξύ των τραπεζικών λογαριασμών  και μια σειρά άλλων σχετικών αποφάσεων που έχουν ληφθεί από το υπουργείο μέσω των οποίων μπορεί αποδειχθεί ποιες καταθέσεις δεν είναι πρωτογενείς και έτσι δεν χρειάζεται να αιτιολογηθούν.

Ενδεικτικά, παρουσιάζουμε κάποιες περιπτώσεις, στις οποίες ως σύμβουλοι του φορολογούμενου πετύχαμε πολύ σοβαρή μείωση του αποδιδόμενου ποσού της φερόμενης ως αδικαιολόγητης προσαύξησης, κατά την αρχική φάση του ελέγχου ή ενώπιον της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών ενώ σε αρκετές, μάλιστα, υποθέσεις οι καταλογισθέντες φόροι όχι μόνο μηδενίστηκαν, αλλά αναγνωρίστηκε και πλεόνασμα στους φορολογουμένους, για να δικαιολογήσουν κεφάλαια και σε μελλοντικές χρήσεις : 

Η συνέχεια εδώ:

http://www.forologikanea.gr/index.php?module=news&func=display&sid=%2014397&utm_source=newsletter&utm_medium=email&utm_campaign=Newsletter