ΠΟΙΟΣ ΘΑ ΔΙΚΑΣΕΙ ΤΗΝ ΚΑΘΥΣΤΕΡΗΣΗ ΤΗΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ; Παρέμβαση του Προέδρου του Π.Τ. Αχαΐας–Ηλείας του Πανελλήνιου Συλλόγου Φυσικοθεραπευτών

Αξιότιμοι/ες,
σας αποστέλλουμε συνημμένα Δελτίο Τύπου – παρέμβαση του Προέδρου του Π.Τ. Αχαΐας–Ηλείας του Π.Σ.Φ κ. Γεωργίου Μώρου, σχετικά με δύο καταγγελίες που αφορούν ζητήματα Δημόσιας Υγείας και την ανάγκη άμεσης διερεύνησής τους.

Τα πλήρη στοιχεία των υποθέσεων, οι επίσημες καταγγελίες και η σχετική αλληλογραφία βρίσκονται στη διάθεσή μας. Δημοσιογράφοι που επιθυμούν να διερευνήσουν το θέμα μπορούν να επικοινωνήσουν μαζί μας για την παροχή του σχετικού υλικού.

Επισυνάπτεται φωτογραφία του Προέδρου του Π.Τ. Αχαΐας–Ηλείας Π.Σ.Φ., Γιώργου Μώρου, προς χρήση σε περίπτωση δημοσίευσης.

Για το Π.Τ Αχαϊας – Ηλείας του Π.Σ.Φ.

Ο Πρόεδρος                                     Η Γεν. Γραμματέας

Γεώργιος Ι. Μώρος                          Περσεφόνη Γερμενή

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΥΓΕΙΑΣ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ	ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΦΥΣΙΚΟΘΕΡΑΠΕΥΤΩΝ Ν.Π.Δ.Δ. Π.Τ. ΑΧΑΪΑΣ & ΗΛΕΙΑΣ ΣΑΧΤΟΥΡΗ 66, 26222 ΠΑΤΡΑ ΤΗΛ. & FAX: 2616007338 http://www.psf.org.gr/pt-achaias  —- email: ptachaias@psf.org.gr
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

 

Ταχ. Δ/νση     : Σαχτούρη 66 Ταχ. Κωδ.      : 26222 –Πάτρα Τηλέφωνο       : 2616-007338 Fax                  : 2616-007338 e-mail              : ptachaias@psf.org.gr website            : www.psf.org.gr/pt-achaias

Αρ. Πρωτ:177 Πάτρα, 18/09/2026   ΠΡΟΣ   Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης

ΠΟΙΟΣ ΘΑ ΔΙΚΑΣΕΙ ΤΗΝ ΚΑΘΥΣΤΕΡΗΣΗ ΤΗΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ;

Παρέμβαση του Προέδρου του Π.Τ. Αχαΐας–Ηλείας του Πανελλήνιου Συλλόγου Φυσικοθεραπευτών

Όταν οι καταγγελίες αφορούν πράξεις Υγείας και πιθανό κίνδυνο για τον πολίτη, μπορούν οι υποθέσεις να περιμένουν χρόνια;

27/04/2023.

19/07/2024.

Δύο ημερομηνίες που δεν πρέπει να ξεχαστούν.

Δύο καταγγελίες του Περιφερειακού Τμήματος Αχαΐας–Ηλείας του Πανελλήνιου Συλλόγου Φυσικοθεραπευτών για δύο διαφορετικές υποθέσεις.

Και υπάρχει ένα ιδιαίτερα σοβαρό κοινό στοιχείο:

Και στις δύο περιπτώσεις, σύμφωνα με τα καταγγελλόμενα από το Π.Τ. Αχαΐας–Ηλείας του Πανελλήνιου Συλλόγου Φυσικοθεραπευτών, τα καταγγελλόμενα πρόσωπα φέρονταν να εκτελούν πράξεις Υγείας και συγκεκριμένα πράξεις αρμοδιότητας φυσικοθεραπευτή, χωρίς, σύμφωνα με τις καταγγελίες, να διαθέτουν την ιδιότητα του φυσικοθεραπευτή.

Και στις δύο περιπτώσεις, σύμφωνα με τις καταγγελίες του Π.Τ. Αχαΐας–Ηλείας, οι συγκεκριμένες πράξεις φέρονταν να εκτελούνται σε χώρους που δεν ήταν αδειοδοτημένοι για την παροχή υπηρεσιών φυσικοθεραπείας, ενώ στα σχετικά έγγραφα γίνεται ρητή αναφορά σε κίνδυνο για τη Δημόσια Υγεία.

Άρα δεν μιλάμε για μια απλή επαγγελματική διαφορά.

Δεν μιλάμε για μια διαφωνία μεταξύ επαγγελματιών.

Μιλάμε για καταγγελίες που αφορούν πράξεις Υγείας πάνω στον άνθρωπο.

Και αυτό αλλάζει τα πάντα.

ΠΟΣΟ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ Η ΔΗΜΟΣΙΑ ΥΓΕΙΑ;

Όταν ένας θεσμοθετημένος επαγγελματικός φορέας, ένα Ν.Π.Δ.Δ., ενημερώνει τις αρμόδιες αρχές ότι άνθρωποι ενδέχεται να εκτελούν πράξεις Υγείας χωρίς, σύμφωνα με την καταγγελία, να διαθέτουν το αντίστοιχο επαγγελματικό δικαίωμα, πόσο χρόνο πρέπει να χρειάζεται το κράτος για να ελέγξει τι πραγματικά συμβαίνει;

Έναν μήνα;

Έναν χρόνο;

Δύο χρόνια;

Τρία;

Η απάντηση θα έπρεπε να είναι μία: έλεγχος την επόμενη ημέρα.

Όχι καταδίκη την επόμενη ημέρα.

Έλεγχος την επόμενη ημέρα.

Για να προστατευθεί ο πολίτης αλλά και για να προστατευθεί ο καταγγελλόμενος, εάν η καταγγελία αποδειχθεί αβάσιμη.

Γιατί μέχρι να διαπιστωθεί τι πραγματικά συμβαίνει, ο πολίτης μπορεί να συνεχίζει να περνά την πόρτα ενός χώρου και να εμπιστεύεται το σώμα και την υγεία του σε κάποιον θεωρώντας ότι όλα είναι νόμιμα.

Μπορεί να θεωρεί ότι το πρόσωπο που τον αναλαμβάνει διαθέτει τα απαιτούμενα επαγγελματικά προσόντα.

Μπορεί να θεωρεί ότι έχει δικαίωμα να εκτελεί τη συγκεκριμένη πράξη.

Μπορεί να θεωρεί ότι ο χώρος διαθέτει την απαιτούμενη άδεια.

Και μπορεί τελικά να εξαπατάται ως προς κάτι που αφορά άμεσα την ίδια του την υγεία.

Ο πολίτης δεν είναι υποχρεωμένος να είναι ούτε νομικός ούτε ελεγκτής Υγείας για να προστατεύσει τον εαυτό του.

Γι’ αυτό υπάρχει η Πολιτεία.

ΚΑΙ ΤΟΤΕ ΗΡΘΕ Η ΥΠΟΘΕΣΗ ΜΑΖΩΝΑΚΗ

Ο θάνατος του Γιώργου Μαζωνάκη έφερε μέσα σε λίγες ημέρες στο επίκεντρο ακριβώς αυτά τα ζητήματα:

Ποιος εκτελεί μια πράξη Υγείας;

Σε ποιον χώρο;

Με ποια άδεια;

Με ποιον εξοπλισμό;

Και ποιος ελέγχει εάν όλα αυτά είναι νόμιμα;

Στην υπόθεση Μαζωνάκη, οι αρμόδιες αρχές κινήθηκαν άμεσα μετά το περιστατικό. Ο Ιατρικός Σύλλογος Αθηνών πραγματοποίησε αυτοψία, άρχισε πειθαρχικό έλεγχο και κίνησε διαδικασία για να εξεταστεί ακόμη και ενδεχόμενη αναστολή της άδειας άσκησης επαγγέλματος των εμπλεκόμενων γιατρών.

Παράλληλα, το Υπουργείο Υγείας άνοιξε δημόσια τη συζήτηση για το τι επιτρέπεται να πραγματοποιείται σε τέτοιους χώρους και για τα κενά που υπάρχουν στο σύστημα ελέγχων.

Και αυτό κάνει το ερώτημα ακόμη πιο επιτακτικό.

ΓΙΑΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΣΥΜΒΕΙ ΤΟ ΚΑΚΟ ΓΙΑ ΝΑ ΚΙΝΗΘΟΥΝ ΟΛΟΙ;

Μετά την υπόθεση Μαζωνάκη κινητοποιήθηκαν ελεγκτικοί μηχανισμοί, Ιατρικός Σύλλογος, Υπουργείο Υγείας και Δικαιοσύνη.

Και πολύ σωστά.

Αλλά τότε πρέπει να αναρωτηθούμε:

Γιατί αυτή η ταχύτητα δεν αποτελεί τον κανόνα κάθε φορά που υπάρχει σοβαρή και επώνυμη καταγγελία για πράξεις Υγείας;

Γιατί πρέπει πρώτα να υπάρξει ένα δραματικό περιστατικό;

Γιατί πρέπει μια υπόθεση να αποκτήσει πανελλαδική δημοσιότητα;

Γιατί πρέπει να αφορά έναν διάσημο άνθρωπο;

ΟΙ ΑΛΛΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ;

Η ζωή του Γιώργου Μαζωνάκη είχε την ίδια ακριβώς αξία με τη ζωή οποιουδήποτε άλλου ανθρώπου.

Και η υγεία οποιουδήποτε άλλου ανθρώπου έχει την ίδια ακριβώς αξία.

Ο άγνωστος πολίτης που μπαίνει σήμερα σε έναν χώρο και αφήνει έναν τρίτο να εκτελέσει πάνω στο σώμα του μια πράξη Υγείας δικαιούται ακριβώς την ίδια προστασία.

Δεν μπορεί το κράτος να προστατεύει αποτελεσματικά τον πολίτη μόνο όταν μια υπόθεση γίνεται πρώτο θέμα στις ειδήσεις.

Η Δημόσια Υγεία δεν γνωρίζει επώνυμους και ανώνυμους.

Γνωρίζει ανθρώπους.

ΚΑΙ ΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΥΓΕΙΑΣ ΟΦΕΙΛΕΙ ΝΑ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙ

Το ζήτημα δεν αφορά μόνο τη Δικαιοσύνη.

Αφορά και το Υπουργείο Υγείας και συνολικά τους ελεγκτικούς μηχανισμούς.

Γιατί η προστασία της Δημόσιας Υγείας δεν αρχίζει στο ακροατήριο ενός δικαστηρίου.

Αρχίζει από τον έλεγχο.

Εάν ένας επιστημονικός ή επαγγελματικός φορέας καταγγέλλει ότι κάποιος ενδέχεται να εκτελεί πράξεις Υγείας χωρίς το αντίστοιχο επαγγελματικό δικαίωμα ή σε χώρο χωρίς την απαιτούμενη άδεια, ο πρώτος στόχος πρέπει να είναι ένας:

Να διαπιστωθεί αμέσως εάν η καταγγελία είναι αληθής.

Άρα το ερώτημα είναι θεσμικό:

Υπάρχει σήμερα διαδικασία πραγματικά άμεσης αντιμετώπισης μιας καταγγελίας όταν αυτή αφορά πιθανό κίνδυνο για τη Δημόσια Υγεία;

Και αν δεν υπάρχει, γιατί δεν υπάρχει;

Η ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΡΧΕΤΑΙ ΟΤΑΝ ΕΙΝΑΙ ΠΙΑ ΑΡΓΑ

Κανένας δεν πρέπει να θεωρείται ένοχος επειδή καταγγέλθηκε.

Αυτό είναι αδιαπραγμάτευτο.

Γι’ αυτό ακριβώς απαιτείται έγκαιρος έλεγχος και έγκαιρη δικαστική κρίση.

Για να προστατεύεται ο πολίτης.

Αλλά και για να προστατεύεται ο καταγγελλόμενος εάν η καταγγελία είναι αβάσιμη.

Όταν όμως μια υπόθεση που αφορά καταγγελλόμενη εκτέλεση πράξεων Υγείας και πιθανό κίνδυνο για τη Δημόσια Υγεία χρειάζεται χρόνια για να κριθεί, δημιουργείται ένα τεράστιο κενό.

Και μέσα σε αυτό το κενό βρίσκεται ο πολίτης.

Γι’ αυτό πρέπει να υπάρχει ειδική προτεραιότητα για υποθέσεις στις οποίες τίθεται τεκμηριωμένα ζήτημα κινδύνου για τη ζωή ή την υγεία.

Δεν λέμε:

«Καταδικάστε την επόμενη ημέρα».

Λέμε:

«ΕΛΕΓΞΤΕ ΤΗΝ ΕΠΟΜΕΝΗ ΗΜΕΡΑ».

Και εφόσον προκύπτουν στοιχεία που οδηγούν μια υπόθεση στη Δικαιοσύνη:

Μην αφήνετε να περνούν χρόνια μέχρι να κριθεί.

Η ΥΠΟΘΕΣΗ ΜΑΖΩΝΑΚΗ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ Η ΑΦΟΡΜΗ – ΟΧΙ Η ΕΞΑΙΡΕΣΗ

Η υπόθεση αυτή πρέπει να οδηγήσει σε ένα σύστημα στο οποίο κάθε σοβαρή καταγγελία για πράξεις Υγείας θα ενεργοποιεί άμεσα τους αρμόδιους μηχανισμούς.

Και ταυτόχρονα πρέπει να κοιτάξουμε πίσω.

Στις 27/04/2023.

Στις 19/07/2024.

Να εξεταστεί τι συνέβη μετά τις δύο καταγγελίες του Π.Τ. Αχαΐας–Ηλείας.

Πότε έγιναν έλεγχοι.

Τι διαπιστώθηκε.

Πού βρίσκονται σήμερα οι υποθέσεις.

Και κυρίως:

Τι συνέβαινε στο διάστημα που μεσολάβησε;

Γιατί και στις δύο περιπτώσεις, σύμφωνα πάντοτε με τα καταγγελλόμενα και χωρίς αυτό να αποτελεί δικαστική κρίση περί ενοχής, το αντικείμενο της καταγγελίας αφορούσε πρόσωπα που φέρονταν να εκτελούν πράξεις Υγείας – συγκεκριμένα φυσικοθεραπευτικές πράξεις – χωρίς να διαθέτουν, σύμφωνα με τα στοιχεία του Π.Τ., την ιδιότητα του φυσικοθεραπευτή.

Και αυτό δεν μπορεί να περιμένει χρόνια.

Όχι μετά το κακό.

Όχι μετά τη δημοσιότητα.

Όχι επειδή αφορά έναν επώνυμο.

ΤΗΝ ΕΠΟΜΕΝΗ ΗΜΕΡΑ.

Γιατί το πραγματικό ερώτημα δεν είναι μόνο ποιος ευθύνεται όταν κάτι πάει στραβά.

Το πραγματικό ερώτημα είναι:

ΠΟΙΟΣ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΕΙ ΤΟΝ ΠΟΛΙΤΗ ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΑΠΟΦΑΣΙΣΕΙ Η ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ;

Σε αυτό οφείλουν να απαντήσουν η Πολιτεία, το Υπουργείο Υγείας, οι αρμόδιοι ελεγκτικοί μηχανισμοί και το σύστημα απονομής της Δικαιοσύνης.

Γιατί στη Δημόσια Υγεία η πρόληψη πρέπει να προηγείται του κακού.

Όχι να ακολουθεί.

Γιώργος Μώρος
Πρόεδρος Π.Τ. Αχαΐας–Ηλείας
Πανελλήνιου Συλλόγου Φυσικοθεραπευτών Ν.Π.Δ.Δ.

ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ