Η Ελλάδα εις το χείλος του κρημνού – επιτακτική η αφύπνιση των υγιών δυνάμεων του Έθνους

Γεώργιος Ε. Δημητράκης (www.άρθρα Γεώργιος Εμ. Δημητράκης)

Η παρούσα κρίση που ταλανίζει την πατρίδα μας είναι αποτέλεσμα της ανεύθυνης και εγκληματικής πολιτικής που επικρατούσε εις την χώρα μας μετά την μεταπολίτευση. Η χώρα μας αντί να κάνει βήματα προς τα εμπρός, όπως σχεδόν όλα τα έθνη του κόσμου και κυρίως της Ευρώπης, αντί να εκμεταλλεύεται  τις μοναδικές ευκαιρίες που της προσέφερε η συμμετοχή της εις την Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα (ΕΟΚ),  μετονομαζόμενη αργότερα Ευρωπαϊκή Ένωση (Ε.Ε.), ευκαιρίες που δεν είχε ποτέ εις το πρόσφατο παρελθόν της, συνεχίζει ακάθεκτα την προσήλωση της στις καταστροφικές και ολέθριες πολιτικές και νοοτροπίες του παρελθόντος. Τα αίτια αυτής της κακοδαιμονίας είναι γνωστά σε όλους μας, και νομίζω ότι συμφωνούμε όλοι οι Έλληνες.

Μία κρίση οδηγεί αναπόφευκτα σε μία ιστορική αναδρομή και αυτοκριτική η οποία συνδέει το παρελθόν με το παρόν, όπως η διάγνωση μίας ασθένειας, τις αιτίες που την έχουν προκαλέσει, και σε συνέχεια  όλα τα μετέπειτα συμπτώματά της που ταλαιπωρεί τον άνθρωπο.

Μία νέα περίοδος της παθογένειας και της κατρακύλας της ελληνικής πολιτικής και το κομμάτων εις βάρος της χώρας αρχίζει μετά το τέλος του  ελληνικού διχασμού κατά το έτος 1949, σε μία περίοδο εμπεδώσεως της σύγχρονης δημοκρατικής ανελίξεως σε πολλές χώρες της Ευρώπης και ως θετική συνέπεια αυτής την ραγδαία οικονομική ανάπτυξη και την κοινωνική ευημερία των λαών της.

Δυστυχώς όμως εις την πατρίδα μας, η ακάθεκτη ιδεολογική κυρίως διαμάχη των κομμάτων, αφενός μεν  διχάζει, φανατίζει και παράλληλα αποπροσανατολίζει τον λαό από τα πραγματικά προβλήματα και επιδιώξεις του, αφετέρου στερεί από αυτόν κάθε αληθινή δημοκρατική, κοινωνική και οικονομική ανάπτυξη, εμποδίζει ουσιαστικώς την συμπόρευσή του με τους άλλους λαούς της  Ευρώπης.

Ιστορικώς η επέμβαση των Συνταγματαρχών ίσως να αιτιολογείται από μερικούς ως «αποτροπή του κομμουνιστικού κινδύνου», -ως  γνωστόν  με την υποστήριξη των ΗΠΑ! – , παράλληλα με την ταυτόχρονη αποδυνάμωση της εθνικής ενότητας έναντι του τουρκικού επεκτατισμού και τις βλέψεις της Τουρκίας επί της Κύπρου. Από την άλλη πλευρά αναμφισβήτητα είχε όμως και  πολιτικά, κοινωνικά και οικονομικά κίνητρα. Η δημοκρατική, κοινωνική και οικονομική υστέρηση της χώρας μας έναντι των άλλων χωρών της Ευρώπης και της τότε Ε.Ο.Κ., την πτώχεια και την συνεχιζόμενη μετανάστευση. Εν ολίγοις κύριο κίνητρο ήταν η αποδυνάμωση του Έθνους και ο εθνικός κίνδυνος εκ των έξω!

Δυστυχώς όμως, μετά την μεταπολίτευση κατά το έτος 1975, έχουμε και πάλιν  μία επάνοδο των ιδίων κομμάτων, με διαφορετικό τώρα μανδύα. Σε μία περίοδο που η Ελλάδα άρχισε να ενσωματώνεται μέσα εις την ΕΟΚ, την μετέπειτα Ευρωπαϊκή Ένωση, δυστυχώς η χώρα μας απεμπόλησε όλες εκείνες τις χρυσές ευκαιρίες που είχε ώστε να συμμετέχει ενεργώς σε όλες τις ραγδαίες διαδικασίες και προσπάθειες κοινωνικής και οικονομικής ανάπτυξης των χωρών της δημοκρατικής Ευρώπης. Διότι οι πολιτικές δυνάμεις της χώρας άρχισαν πλέον να περιθωριοποιούν τις μεταξύ των ιδεολογικές διαφορές – τις οποίες μόνον περιστασιακώς τις προέβαλλαν, όταν τις συνέφερε!!- και επεδίωξαν τώρα την ολοκληρωτική κατάκτηση του κράτους, την καταδυνάστευση της κοινωνίας, με την καταλήστευσή των εθνικών πόρων και των κοινοτικών κονδυλίων που προορίζονταν για την ανάπτυξη της οικονομίας και την μετεξέλιξη και ανάδειξη της χώρας μας σε ένα σύγχρονο και αληθινό δημοκρατικό και κοινωνικό κράτος. Αι πολιτικές δυνάμεις, μετά τον 7-ετή παραγκωνισμό  των από την εξουσία, επανήλθαν τώρα εις την εξουσία, πιο αδίστακτες αλλά και ανενόχλητες, πιο σίγουρες πια – προστασία λόγω της εντάξεως της χώρας μας στην ΕΟΚ-Ε.Ε.-, για να συνεχίζουν το φθοροποιό εις βάρος του Έθνους έργο των.

Και τούτο διότι η συμμετοχή της Ελλάδος εις την ΕΟΚ( Ε.Ε.). και η τουρκική απειλή απέτρεπε  την επανάληψη του εγχειρήματος του Ι967, που τώρα θα σήμαινε απειλή για την χώρα π.χ. η απομόνωση της Ελλάδος από την Ευρωπαϊκή Ένωση ή και αποπομπή, ή απομόνωση εντός του ΝΑΤΟ, και μεγαλύτερη έκθεση της χώρας απέναντι της Τουρκίας. Ως εκ τούτου οι υγιείς δυνάμεις και διάφοροι φορείς της χώρας – που ανέκαθεν υπάρχουν -, αλλά για ανεξήγητους λόγους ευρίσκονται σε διαρκή λανθάνουσα κατάσταση, εκ των πραγμάτων συμβιβάστηκαν τώρα με την δημοκρατία των ολίγων και  την φιλοσοφία: «καλύτερα να καταρρεύσει η Ελλάδα κοινωνικώς και οικονομικώς, παρά να αποπεμφθεί η χώρα από την Ε.Ο.Κ.(Ε.Ε.) και το ΝΑΤΟ και να εκτεθεί θανάσιμα απέναντι στην καιροφυλακτούσα Τουρκία».

Έτσι λοιπόν οι πολιτικές δυνάμεις, αισθανόμενες σίγουρες ότι η συμμετοχή της χώρας εις την Ε.Ε. προστατεύει  αυτές από το ενδεχόμενο μίας επεμβάσεως των υγιών δυνάμεων και θεσμών του Έθνους, συνεχίζουν ανενόχλητες την φθοροποιό καταλήστευσή, εξαθλίωση και ταπείνωση του ελληνικού λαού.

Όμως, η εκ των έσω προερχόμενη κοινωνική εξαθλίωση και οικονομική καταλήστευση των πόρων ενός λαού και ως εκ τούτου η συνεπαγόμενη επικίνδυνη αποδυνάμωση ενός Έθνους, εις την ουσία αποτελεί έκθεση ολοκλήρου του Έθνους σε εξωτερικούς κινδύνους. Δηλαδή, εθνική απειλή. Είναι σαν να προδίδεις τον λαό σου, το έθνος εις τον εχθρό σου. Και διότι σήμερα, ως γνωστόν,  δεν είναι και τόσο απαραίτητο, για έναν οικονομικώς ισχυρό αντίπαλό σου, να σου κηρύξει έναν πόλεμο, και να σε κατακτήσει. Τώρα αυτό επιτυγχάνεται πιο εύκολα με την οικονομική ισχύ του αντιπάλου και ανταγωνιστή σου, ο οποίος επιβάλλει τώρα μία «οικονομική υποδούλωση μίας χώρας» με δυσμενείς και ταπεινωτικούς όρους.

Είναι αφελείς, όσοι πιστεύουν, ότι η καταλήστευση και η αποδυνάμωση του Έθνους δεν εγκυμονεί κινδύνους για την πατρίδα μας, διότι  Ελλάδα προστατεύεται τώρα από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Υπάρχουν όμως διάφοροι οικονομικοί αναλυτές οι οποίοι αμφισβητούν την βιωσιμότητα της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, όπως π.χ. ο νομπελίστας Μίλτων Φρίντμαν, παγκοσμίως γνωστός Οικονομολόγος της Σχολής του Σικάγου σε άρθρο του εις την οικονομική εφημερίδα «Financial Times»  (Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 15/6/03) έγραψε τα κάτωθι:  «Μέχρι στιγμής διαψεύδομαι (σ.σ. για την ευρωπαϊκή ενοποίηση και δυναμική του ευρώ) και δεν έχω απόλυτη πεποίθηση των απόψεών μου. Εκτιμώ, όμως, ότι μέσα στα επόμενα 15-20 χρόνια, η Ευρωπαϊκή Ένωση θα διαλυθεί. Σε γενικές γραμμές, πιστεύω επίσης ότι η Βρετανία θα παραμείνει εκτός ευρωζώνης»

Μπορεί να φαντασθεί κανείς τι σημαίνει για την  επιβίωση του Έθνους, το ενδεχόμενο, να διαλυθεί η Ευρωπαϊκή Ένωση και η Ελλάδα, τώρα τελείως αποδυναμωμένη, να εκτεθεί απέναντι της Τουρκίας και των άλλων εχθρών της!

Ως εκ τούτου, οι πολιτικές εκείνες δυνάμεις που αδιάκοπα και ανεπανόρθωτα υπονομεύουν την έξοδο της χώρας από την κρίση, την κοινωνική συνοχή και την εμπέδωση των δημοκρατικών θεσμών εφάμιλλων της Ευρώπης,  την αναπτυξιακή πορεία και την αξιοπρέπεια του έθνους, την ισχυρή παρουσία του εις το διεθνές περιβάλλον, είναι υπεύθυνες και επικίνδυνες. Για τον λόγο αυτόν, η αφύπνιση των υγιών θεσμών, φορέων και δυνάμεων μέσα εις τα πλαίσια της δημοκρατικής νομιμότητας, για την αποτροπή του εθνικού αυτού κινδύνου, καθίσταται τώρα επιτακτική όσο ποτέ για να σταματήσει η κατρακύλα της χώρας. Πριν είναι αργά!

Ο πρώην υπουργός Δικαιοσύνης Χάρις Καστανίδης πριν από 24 χρόνια είπε τα κάτωθι: «Αυτή η διεφθαρμένη πολιτική τάξη πρέπει οπωσδήποτε να ανατραπεί, για να σωθεί το Έθνος!».

Όλοι οι Έλληνες γνωρίζουν ενδομύχως ότι για την κατάντια του Έθνους ευθύνονται όλες οι πολιτικές δυνάμεις, αλλά δυστυχώς αφοσιωμένοι εις τις δημοκρατικές των πεποιθήσεις δεν τολμούν να εκφράσουν ευθέως το αυτονόητο: «ότι κάποιος πρέπει να τις σταματήσει για να σωθεί το Έθνος!»

ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ