Τελευταίο βράδυ στην Κόνιτσα, πάνω στα βουνά της Πίνδου, 62 χιλιόμετρα από τα Γιάννενα. Μπαίνω στο δωμάτιο και ανοίγω το παράθυρο. Βλέπω την Κόνιτσα να απλώνεται στα πόδια μου, την πεδιάδα της και την κοίτη του Αώου, τα φώτα από τα χωριά στα βουνά της Αλβανίας απέναντι. Πάνω στην κεντρική πλατεία, Κονιτσιώτες και επισκέπτες που ήρθαν για το βαλκανικό φεστιβάλ «Γιατί είν’ μαύρα τα βουνα;» της Στέγης του Ιδρύματος Ωνάση πιάνονται χέρι – χέρι και χορεύουν στην κεντρική πλατεία τις χαρές, τους πόνους και τους καημούς της Ηπείρου, που παίζει το συγκρότημα των Χαλκιάδων. Το κλαρίνο του Κωνσταντίνου Χαλκιά αντηχεί σε όλη την πλαγιά της Τραπεζίτσας, όπου είναι χτισμένη αμφιθεατρικά η κωμόπολη.
Η καρδιά των Βαλκανίων χτύπησε ξανά στην Κόνιτσα
Βρεθήκαμε στο μουσικό φεστιβάλ «Γιατί ’ναι μαύρα τα βουνά», συμμετέχοντας στο τριήμερο βαλκανικό γλέντι που στήθηκε στις πλαγιές της Πίνδου, και ανακαλύψαμε όσα μπορεί κανείς να δει και να κάνει στην περιοχή
Διαβάστε παρακάτω τη συνέχεια του ρεπορτάζ…
Η καρδιά των Βαλκανίων χτύπησε ξανά στην Κόνιτσα | Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ
ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ
Για θέματα που αναρτούνται από το διαδίκτυο ή εικόνες, όπου πάντα σημειώνεται ευκρινώς η πηγή, αν υπάρχουν δικαιώματα συγγραφέων, παρακαλούμε ενημερώστε μας για να τα αφαιρέσουμε αμέσως. Να επισημανθεί ακόμη ότι οι απόψεις του ιστολόγιου, ή των αποσταλθέντων κειμένων σε μας, του/τα οποίου/α αναρτούμε δεν σημαίνει ότι συμφωνούμε με το περιεχόμενο και πιστεύουμε ως εκ τούτου δεν φέρουμε ευθύνη εκ του νόμου. Από τη στιγμή που απηχούν αποκλειστικά και μόνο τις απόψεις των συντακτών τους
