Λευτέρης Παπαδόπουλος: Η άτακτη καρδιά του ελληνικού τραγουδιού – Με το άρωμα της αναρχίας από τα γεννοφάσκια του…

Η πείνα που έγινε «Άπονη ζωή», η Αριστοτέλους που έγινε μνήμη και το ανυπότακτο άρωμα ενός ανθρώπου που δεν έμαθε ποτέ να ζει ή να γράφει με κανόνες

Της Μαρίνας Ζιώζιου mzioziou@skai.gr

Στο σπίτι κάτω από την Ακρόπολη, ο χρόνος δεν κυλά. Μένει εκεί, στοιβαγμένος σε βιβλία, χαρτιά και μνήμες. Στο μικρό, μισοσκότεινο γραφείο του Λευτέρη Παπαδόπουλου, όλα μοιάζουν να έχουν φωνή. Ένα τραπέζι γεμάτο χαρτιά, ένας καναπές που έχει πάψει να είναι καναπές και έγινε αρχείο, ένα μπιλιάρδο που παραδόθηκε στα βιβλία. Και στη μέση εκείνος: ο «Πρόεδρος», με το βλέμμα ακόμη κοφτερό, τη γλώσσα αφτιασίδωτη και τη μνήμη να λειτουργεί σαν παλιό ραδιόφωνο που πιάνει καθαρά όλες τις εποχές.

Διαβάστε παρακάτω τη συνέχεια του ρεπορτάζ…

Λευτέρης Παπαδόπουλος: Η άτακτη καρδιά του ελληνικού τραγουδιού | ΣΚΑΪ

ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ

Για θέματα που αναγράφονται από το διαδίκτυο ή τις εικόνες, όπου πάντα σημειώνεται ευκρινώς η πηγή, αν υπάρχουν δικαιώματα συγγραφέων, παρακαλούμε ενημερώστε μας για να αφαιρέσουμε αμέσως. Να επισημανθεί ακόμη ότι οι απόψεις του ιστολογίου, ή των αποσταλθέντων κειμένων σε μας, του/τα οποίου/α αναρτούμε δεν σημαίνει ότι συμφωνούμε με το περιεχόμενο και πιστεύουμε ως εκ τούτου δεν φέρουμε ευθύνη από τον νόμο. Από τη στιγμή που απηχούν αποκλειστικά και μόνο τις απόψεις τους