Μπροστά στήν ἑπόμενη μέρα (τώρα πού μᾶς τελείωσε ἡ «σωστή πλευρά τῆς Ἱστορίας»)…

Ἡ «σωστή πλευρά τῆς Ἱστορίας» λοιπόν μᾶς τελείωσε καί ἀπέμεινε τό (γιά κάποιους ἀπό ἐμᾶς) ἐξ ἀρχῆς προφανές: ἡ σωστή θέση στό βάθος τοῦ ἀπόπατου. Ἡ πραγματική δηλαδή θέση γιά ἕνα ἀδιανόητο σκυλολόϊ πού κυβερνάει φασιστικά μέ τό προσωπεῖο μίας κάτισχνης μειοψηφίας (ἀλλά καί τήν ἀνοχή/συνενοχή μίας ἰσχυρότατης πλειοψηφίας) καί βογγάει ὑπό τό βάρος ἀπίστευτων σκανδάλων, χυδαίας συγκάλυψης μαζικῶν ἐγκλημάτων, ἐπιβολῆς ἀδιανόητων δαιμονικῶν μέτρων καί θεσμοθέτησης κάθε νοσηρῆς διαστροφῆς, ἀλλά βεβαίως καί μίας ὑπερήφανης ἐξωτερικῆς πολιτικῆς γονυπετοῦς καί ξεβράκωτου ἴτς ὀγλάν, πού ὁλοκλήρωσε τήν προδοσία τῆς Μακεδονίας, ἔδωσε γῆ καί ὕδωρ στόν Τοῦρκο κανίβαλο καί κήρυξε μέ τίς πλέον ξεδιάντροπες καί προκλητικές κορῶνες τόν πόλεμο σέ μία φιλική ὑπερδύναμη (καί ὅλα αὐτά ἀσφαλῶς χωρίς ἀπολύτως κανένα λόγο καί ἀπολύτως κανένα ἀντάλλαγμα).