Ο Τσάρλι Κερκ, ένας νέος πατέρας, σύζυγος και Χριστιανός ακτιβιστής, δολοφονήθηκε την ώρα που μιλούσε σε πανεπιστήμιο της Γιούτα. Δολοφονήθηκε γιατί μιλούσε. Γιατί πίστευε ότι ο λόγος, η πίστη, η οικογένεια και η αλήθεια είναι δυνάμεις που μπορούν να αλλάξουν τον κόσμο.

Ραδιοφωνική Συνέντευξη του Προέδρου του Χριστιανοδημοκρατικού Κόμματος Νίκου Νικολόπουλου
στη δημοσιογράφο Γιώτα Αργυροπούλου – WTAN CONTROL ROOM

Εισαγωγή στη ραδιοφωνική συνέντευξη

Αγαπητοί αδελφοί και αδελφές της Ομογένειας, σήμερα μιλάμε για ένα γεγονός που συγκλόνισε όχι μόνο την Αμερική, αλλά και κάθε άνθρωπο που πιστεύει στη δύναμη της ελευθερίας και του διαλόγου.
Η δολοφονία του Τσάρλι Κερκ δεν είναι μια «μακρινή υπόθεση», αλλά μια προειδοποίηση για όλους μας: ότι η δημοκρατία απειλείται όταν ο λόγος φιμώνεται με τη βία.
Ο Κερκ, ένας νέος πατέρας και Χριστιανός ακτιβιστής, δεν φοβήθηκε να μιλήσει για την πίστη, την οικογένεια και την ελευθερία. Το έκανε με θάρρος, ακόμα κι όταν ήξερε ότι αυτό ενοχλεί. Δολοφονήθηκε γιατί θύμιζε πως οι λαοί δεν πρέπει να σκύβουν το κεφάλι.

Και εδώ στην Ελλάδα, παρότι οι συνθήκες είναι διαφορετικές, το πρόβλημα είναι παρόμοιο: απαξίωση του διαλόγου, πολιτική μικρότητα, εργαλειοποίηση του πένθους. Αν θέλουμε να τιμήσουμε τη μνήμη του, πρέπει να πούμε όχι στη σιωπή και όχι στην ανοχή. Γιατί η δημοκρατία ζει μόνο όταν μιλάμε, όταν αντιστεκόμαστε, όταν υπερασπιζόμαστε την αλήθεια.

Η δημοκρατία μας σε κίνδυνο: από τη δολοφονία Κερκ στο ελληνικό «αύριο»

Αγαπητοί ακροατές της Ομογένειας, μιλάμε σήμερα για μια τραγωδία που συγκλόνισε την Αμερική αλλά αφορά ολόκληρο τον ελεύθερο κόσμο.
Ο Τσάρλι Κερκ, ένας νέος πατέρας, σύζυγος και Χριστιανός ακτιβιστής, δολοφονήθηκε την ώρα που μιλούσε σε πανεπιστήμιο της Γιούτα.
Δολοφονήθηκε γιατί μιλούσε. Γιατί πίστευε ότι ο λόγος, η πίστη, η οικογένεια και η αλήθεια είναι δυνάμεις που μπορούν να αλλάξουν τον κόσμο.
Και αυτό για κάποιους ήταν ανυπόφορο.

Η δολοφονία του Κερκ δεν είναι «αμερικανική υπόθεση». Είναι καμπανάκι για όλους μας.
Όταν η αντίθετη άποψη θεωρείται απειλή που πρέπει να «εξοντωθεί», όταν τα πανεπιστήμια γίνονται πεδία «πολιτικού πολέμου», όταν τα social media μετατρέπονται σε δικαστήρια που καταδικάζουν σε θάνατο χαρακτήρων, τότε η δημοκρατία ψυχορραγεί.
Η δημοκρατία δεν κινδυνεύει πρώτα από τα όπλα, αλλά από τη σιωπή. Από τη λογική ότι η διαφορετική άποψη δεν πρέπει να ακούγεται.

Το λέω καθαρά: καταδικάζουμε τη βία χωρίς «αστερίσκους». Υπερασπιζόμαστε το δικαίωμα όλων – ακόμη και εκείνων με τους οποίους διαφωνούμε ριζικά – να μιλούν και να οργανώνονται.
Αυτό είναι ο σκληρός πυρήνας του πολιτισμού μας. Δεν υπάρχει δημοκρατία χωρίς διάλογο. Και ο διάλογος δεν μπορεί να είναι επιλεκτικός.

Αξίζει να θυμηθούμε ότι μόλις δύο μήνες πριν τη δολοφονία του, ο Κερκ κάλεσε δημόσια τη νεολαία να στραφεί προς την Ορθόδοξη ή την Καθολική Εκκλησία,
παρότι ο ίδιος ήταν Ευαγγελικός. Είχε καταλάβει ότι χωρίς πνευματικά θεμέλια, χωρίς ηθικό υπόβαθρο, καμία κοινωνία δεν μπορεί να σταθεί όρθια.
Αυτή η τόλμη του, να μιλάει πέρα από διαχωριστικές γραμμές, είναι που τον έκανε «επικίνδυνο».

Και ερχόμαστε στην Ελλάδα. Οι ρίζες του προβλήματος είναι διαφορετικές, αλλά η παθογένεια παρόμοια: απαξίωση του δημόσιου διαλόγου, πόλωση για την πόλωση, εργαλειοποίηση πένθους και θυμού. Δεν γίνεται, για παράδειγμα, ο πολιτικός κόσμος να «παίζει» με το πένθος του Αντώνη Σαμαρά ή της Μαρίας Καρυστιανού,
να το ερμηνεύει ως πολιτική «παύση» ή «αναστολή». Αυτές οι μικρότητες εκθέτουν. Η μάχη των ιδεών δίνεται με ιδέες, όχι με υπαινιγμούς, όχι με «κατασκευές».

Η δολοφονία Κερκ είναι προειδοποίηση: η δημοκρατία δεν πεθαίνει με μια σφαίρα, αλλά με χιλιάδες μικρές υποχωρήσεις απέναντι στη βία, στην αδιαφορία, στην απαξίωση.
Και εμείς, Έλληνες όπου γης, έχουμε διπλό χρέος. Να υψώνουμε τη φωνή μας ενάντια στη βία και τον φανατισμό. Να δείχνουμε ότι ο πολιτισμός μας δεν είναι οι ύβρεις στα κοινωνικά δίκτυα, αλλά η σοφία του διαλόγου, η αντοχή της αλήθειας, η πίστη στην ελευθερία.

Ας μη γελιόμαστε: η βία που ξεκινά στην Αμερική μπορεί να περάσει παντού. Το είδαμε με την τρομοκρατία, το βλέπουμε με τον πολιτικό εξτρεμισμό.
Γι’ αυτό χρειάζεται να σταθούμε αποφασιστικά: όχι άλλη σιωπή, όχι άλλη ανοχή.

Το μήνυμα είναι απλό και δυνατό:
Όσο μας πιέζουν, τόσο ξυπνάμε. Όσο μας τρομοκρατούν, τόσο ξεσηκωνόμαστε. Όσο δολοφονούν, τόσο δυναμώνει η φωνή μας.

Η μνήμη του Τσάρλι Κερκ θα είναι αιώνια μόνο αν γίνει για εμάς φάρος.
Φάρος που μας δείχνει ότι η δημοκρατία είναι υπόθεση καθημερινή, ότι δεν χαρίζεται αλλά κερδίζεται με αγώνα, με αλήθεια και με θάρρος.

Ας τον τιμήσουμε όχι με λόγια μόνο, αλλά με πράξεις: με περισσότερη ελευθερία, με περισσότερη πίστη, με περισσότερη δημοκρατία.

EΠΙΣΗΜΑΝΣΗ

Για θέματα που αναρτούνται από το διαδίκτυο ή εικόνες, όπου πάντα σημειώνεται ευκρινώς η πηγή, αν υπάρχουν δικαιώματα συγγραφέων, παρακαλούμε ενημερώστε μας για να τα αφαιρέσουμε αμέσως. Να επισημανθεί ακόμη ότι οι απόψεις του ιστολόγιου, ή των αποσταλθέντων κειμένων σε μας, του/τα οποίου/α αναρτούμε δεν σημαίνει ότι συμφωνούμε με το περιεχόμενο και πιστεύουμε ως εκ τούτου δεν φέρουμε ευθύνη εκ του νόμου. Από τη στιγμή που απηχούν αποκλειστικά και μόνο τις απόψεις των συντακτών του