ΠΟΛΕΜΟΣ ΣΤΗΝ ΟΥΚΡΑΝΙΑ – ΠΑΡΟΥΣΑ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ – ΠΡΟΟΠΤΙΚΕΣ

Γεώργιος Επιτήδειος Αντγος ε.α 

Δεν θα ήταν υπερβολή να υποστηρίξουμε ότι ο πόλεμος στην Ουκρανία, ο οποίος βρίσκεται ήδη στο πέμπτο έτος της διεξαγωγής του, είναι ένας άτυπος, περιορισμένης εκτάσεως, Παγκόσμιος Πόλεμος. Αυτό διότι, 52 κράτη από το ΝΑΤΟ, την ΕΕ αλλά και άλλες Ηπείρους, όπως η Ιαπωνία και η Κολομβία  συμμετέχουν στο πλευρό της Ουκρανίας ενισχύοντάς την με διαφόρων τύπων Οπλικά Συστήματα και πάσης φύσεως Στρατιωτικό υλικό και μέσα, Μισθοφόρους (δεδομένου ότι δεν μπορούν να αποστείλουν επισήμως δικές τους Ένοπλες Δυνάμεις) και πολύ μεγάλα ποσά οικονομικής βοήθειας. Την Ρωσία υποστηρίζουν η Κίνα, το Ιράν με υλικά και μέσα και η Βόρειος Κορέα η οποία, επιπλέον, έχει αποστείλει επισήμως 30.000 Στρατιώτες, οι οποίοι λαμβάνουν ενεργό μέρος στις Επιχειρήσεις.

Ο πόλεμος στην Ουκρανία έχει διέλθει από πολλές φάσεις Επιχειρήσεων και, μέχρι σήμερα, έχει δημιουργήσει δεδομένα τα οποία επηρεάζουν σημαντικά την περαιτέρω διεξαγωγή του. Κατ΄ αρχάς, η Ρωσία, μέχρι στιγμής, έχει καταλάβει το 22% περίπου του εδάφους της Ουκρανίας.

Στον Βορρά έχει δημιουργήσει την λεγομένη «Ζώνη Ασφαλείας» πλάτους 20 χιλιομέτρων κατά μήκος των Διεθνών συνόρων, στις Περιφέρειες του Κούρσκ, του Μπέλγκοροντ και του Χαρκόβου. Την Ζώνη αυτή ελέγχει ώστε να μην έχουν την δυνατότητα να την διαβούν οι ουκρανικές Δυνάμεις και να προσβάλουν την Ρωσία.

Στην Ανατολική πλευρά της Ουκρανίας, μετά την κατάληψη της Μαριουπόλεως και σε συνδυασμό με την κατοχή των περιοχών του Μπερτιάνσκ και της Μελιτοπόλεως (Περιφέρεια Χερσώνας) από τους Ρώσους, η Αζοφική θάλασσα, έχει μετατραπεί σε ρωσική λίμνη. Η μόνη διέξοδος της Ουκρανίας προς τον Εύξεινο Πόντο είναι η Οδησσός, τα λιμάνια της οποίας προσβάλλονται, διαρκώς, από τις ρωσικές Δυνάμεις.

Στο Κέντρο, οι ρωσικές Δυνάμεις επιδιώκουν να καταλάβουν τις τέσσερες οχυρωμένες από τους Βρετανούς πόλεις που είναι γνωστές με το όνομα «Ζώνη των Οχυρών»(Fortress Belt). Αυτές, από Βορρά προς Νότον είναι το Σλαβιάνσκ, το Κραματόρσκ, η Ντρούζκιβκα και η Κοστιαντίνιβκα. Οι ρωσικές Δυνάμεις έχουν καταλάβει την Κοστιαντίνιβκα, ετοιμάζονται να εισέλθουν στην Ντρούζκιβκα (βρίσκονται στα προάστιά της) και έχουν περικυκλώσει το Σλαβιάνσκ και το Κραματόρσκ. Κατάληψη των πόλεων της «Ζώνης των Οχυρών» από τις ρωσικές Δυνάμεις, σημαίνει κατάληψη ολοκλήρου του Ντονμπάς, πράγμα το οποίο αποτελεί ένα από τους Στρατηγικούς στόχους της Ρωσίας.     Στην Δυτική πλευρά της Ουκρανίας, οι ρωσικές Δυνάμεις, έχουν καταλάβει μία έκταση από 20 έως και 100 χιλιομέτρων από τα Διεθνή σύνορα Ρωσίας Ουκρανίας, πριν τον πόλεμο, καθ΄ όλο το μήκος των 1400 χιλιομέτρων της Γραμμής Επαφής.

Προς Νότον, οι ρωσικές Δυνάμεις έχουν καταλάβει μέρος των Περιφερειών του Ντνιεπροπετρόβσκ και της Ζαπορίζια και έχουν εισέλθει στο Ορίχιφ, το τελευταίο ουκρανικό οχυρό πριν την πόλη της Ζαπορίζια, το οποίο έχουν περικυκλώσει. Άλλες ρωσικές Δυνάμεις έχουν προωθηθεί σε απόσταση Βεληνεκούς Πυροβολικού Μάχης ( 24 χλμ) από την πόλη της Ζαπορίζια, στην οποία βομβαρδίζουν στόχους, κυρίως υποδομές, με το Πυροβολικό και με Μη Επανδρωμένα Αεροσκάφη(drones). Πιθανή κατάληψη ή περικύκλωση της Ζαπορίζια, απαγορεύει στις ουκρανικές Δυνάμεις τον έλεγχο του κεντρικού και του Νοτίου τμήματος του Δνειπέρου ποταμού. Νοτιότερα, στην Περιφέρεια της Χερσώνας, οι ρωσικές Δυνάμεις κατέχουν το τμήμα της Ανατολικής (Δεξιάς) όχθης του Δνειπέρου ποταμού.

Η πόλη της Χερσώνας ανήκει στην Ουκρανία.  Η μόνη περιοχή στην οποία οι ουκρανικές Δυνάμεις δημιουργούν σοβαρά προβλήματα στις ρωσικές Δυνάμεις, είναι η Κριμαία. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι, η έκταση της Κριμαίας είναι σχετικά μικρή (26.200 τετραγωνικά χιλιόμετρα). Είναι δηλαδή, λίγο μεγαλύτερη από την Στερεά Ελλάδα, με διαστάσεις από Βορρά προς Νότον 180 χλμ. και από Ανατολών προς Δυσμάς 360 χλμ. Συνεπώς, όλοι οι σημαντικοί Στρατιωτικοί στόχοι που βρίσκονται στην Κριμαία και, προφανώς και όλες οι εγκαταστάσεις Υποστηρίξεως Διοικητικής Μέριμνας, είναι εύκολο να προσβληθούν από τους Πυραύλους Μεγάλου Βεληνεκούς «Storm Shadow»(300 χλμ)  τους οποίους έχει χορηγήσει η Μεγάλη Βρετανία στην Ουκρανία και εκτοξεύονται από περιοχές της Δυτικής Ουκρανίας.

Η κατάσταση αυτή έχει υποχρεώσει τις ρωσικές Δυνάμεις να μεταφέρουν το μεγαλύτερο μέρος του Στόλου της Μαύρης Θάλασσας και των κέντρων υλικοτεχνικής υποστηρίξεώς του, από την Σεβαστούπολη της Κριμαίας, στο Νοβοροσίσκ, στην απέναντι της Κριμαίας ρωσική ακτή. Στην Σεβαστούπολη εξακολουθεί να ελλιμενίζεται   ο Στόλος των Αμφιβίων Πλοίων.      Κατά την παρούσα φάση, ο πόλεμος στην Ουκρανία έχει εξελιχθεί σε πόλεμο φθοράς και συνεχίζεται, ώστε να εξυπηρετηθούν ενεργειακοί σκοποί και επιδιώξεις. Οι εμπόλεμοι προσβάλλουν πλέον όχι μόνο στρατιωτικούς στόχους αλλά και υποδομές, διυλιστήρια πετρελαίου και εγκαταστάσεις παροχής ηλεκτρικής ενέργειας, προκαλώντας παράλληλα και παράπλευρες απώλειες μεταξύ των αμάχων. Το άσχημο είναι ότι δεν διαφαίνονται ελπίδες για τον τερματισμό του πολέμου.

Στο σημείο αυτό αξίζει να επισημανθεί μία προσπάθεια που έγινε προς την κατεύθυνση αυτή, η οποία δεν τελεσφόρησε. Τον Φεβρουάριο 2025, ο Πρόεδρος της Ουκρανίας Ζελένσκυ, προκειμένου να εξασφαλίσει την υποστήριξη των ΗΠΑ, παραχώρησε στον Πρόεδρο Τραμπ όλες τις σπάνιες γαίες της Ουκρανίας. Η προσφορά του έγινε αποδεκτή από τις ΗΠΑ, οι οποίες ανακοίνωσαν την υποστήριξή τους προς την Ουρανία.

Ο Πρόεδρος Τράμπ όμως, προκειμένου να μπορέσει να αξιοποιήσει επιχειρηματικά τις σπάνιες γαίες, ζήτησε από τον Πρόεδρο Ζελένσκυ, να δεχθεί τους όρους της Ρωσίας, ώστε να τερματισθεί ο πόλεμος. Αυτός αρνήθηκε, καθόσον θα έπρεπε να αποδεχθεί την παραχώρηση στην Ρωσία των εδαφών της Ουκρανίας που είχαν καταλάβει. Η στάση αυτή δυσαρέστησε τον Πρόεδρο Τραμπ, ο οποίος ανακοίνωσε ότι διακόπτει την οποιαδήποτε στρατιωτική και οικονομική βοήθεια στην Ουκρανία και ανέθεσε την αποστολή αυτή στις χώρες του ΝΑΤΟ και της ΕΕ.

Ο πόλεμος συνεχίσθηκε, οι ρωσικές Δυνάμεις κατέλαβαν και άλλα ουκρανικά εδάφη και αυτή την στιγμή η Ρωσία ελέγχει το 61% περίπου των σπανίων γαιών της Ουκρανίας. Η εξέλιξη αυτή εξηγεί και την στάση του Προέδρου Τραμπ προς τον Πρόεδρο Πούτιν με τον οποίο προσπαθεί να συνεργασθεί ώστε να εξευρεθεί λύση στο Ουκρανικό.

Με βάση τα προαναφερθέντα, προκύπτει ότι ο πόλεμος στην Ουκρανία θα συνεχισθεί με την παρούσα του μορφή. Δεδομένου ότι η Δύση δυσκολεύεται να προμηθεύσει την Ουκρανία κυρίως με τον απαιτούμενο αριθμό Πυραύλων «Patriot», εκτιμάται ότι ο πόλεμος φθοράς ευνοεί την μεγαλύτερη και ισχυρότερη χώρα, την Ρωσία. Την άποψη αυτή ενισχύει και η πρόσφατη δήλωση του Ανωτάτου Διοικητού των Στρατιωτικών Δυνάμεων του ΝΑΤΟ στη Ευρώπη (SACEUR), Αμερικανού Στρατηγού Κρις Καβόλι, ότι η Ρωσία μπορεί να πολεμά για χρόνια, διότι, το μεγαλύτερο μέρος του ρωσικού Στρατού παραμένει ανέπαφο από τον πόλεμο.

Αθήνα, 12 Σεπτεμβρίου 2026

ΣΗΜ: το άρθρο μου που δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα “ΕΘΝΙΚΗ ΗΧΩ” του Αυγούστου.

ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ