ΣΧΟΛΙΟ ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΕΠΙΤΗΔΕΙΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΟΘΕΣΗ ΤΟΥ ΦΡΕΝΤΙ ΜΠΕΛΕΡΗ

Πέραν της καταπατήσεως των ανθρωπίνων δικαιωμάτων της ελληνικής μειονότητος της Βορείου Ηπείρου, πέραν της υφαρπαγής των περιουσιών των Ελλήνων στην παραλία της Χειμάρρας με την αναγκαστική απαλλοτρίωση που προσπαθεί να επιβάλει ο Ράμα εφαρμόζοντας ένα παλιό νόμο του Κομμουνιστικού Καθεστώτος, η χώρα μας, με τον τρόπο με τον οποίον αντιμετωπίζει, μέχρι στιγμής, την αλβανική προκλητικότητα, διακινδυνεύει να χάσει, σε μεγάλο βαθμό, το διεθνές κύρος και την αξιοπρέπειά της.

Η Αλβανία, είναι μία χώρα η οποία, μέχρι πρότινος, εκλιπαρούσε να αρχίσουν οι διαπραγματεύσεις ώστε να της επιτραπεί να γίνει δεκτή στην ΕΕ, διότι γνωρίζει ότι δεν πληροί τις προϋποθέσεις που καθορίζει η Συνθήκη της Κοπεγχάγης. Σύμφωνα λοιπόν με την κοινή λογική θα ήθελε την υποστήριξη της Ελλάδος, τηρώντας απέναντί της φιλική στάση. Όμως, κατά παράβαση αυτής της λογικής, η αλβανική κυβέρνηση προκαλεί, λες και βρίσκεται αυτή σε θέση ισχύος απέναντι στην χώρα μας.

Παρ’ όλα αυτά η ελληνική κυβέρνηση, αντί να τηρήσει, ουσιαστικά, σκληρή στάση και να ασκήσει πιέσεις στην Αλβανία, με μοχλό την υποστήριξή της για ένταξη στην  ΕΕ, ανέχεται να την περιπαίζει η αντίστοιχη αλβανική, στο θέμα του χειρισμού της υποθέσεως  του Μπελέρη. Έγιναν βεβαίως, κάποιες μεγαλόστομες δηλώσεις ότι η ενταξιακή πορεία της Αλβανίας στην ΕΕ περνάει από την Ελλάδα, η οποία θα ασκήσει βέτο εάν ο Μπελέρης δεν αναλάβει τα καθήκοντά του και δεν γίνει σεβαστό το δικαίωμά του σε δίκαιη δίκη, καθώς επίσης και το τεκμήριο της αθωότητος. Οι «λεονταρισμοί»  όμως αυτοί, δεν εφαρμόσθηκαν στην πράξη.

Κατά την πρόσφατη (15 Δεκεμβρίου 2023) Σύνοδο Κορυφής για την Διεύρυνση της ΕΕ με τα Δυτικά Βαλκάνια,  ο Έλληνας Πρωθυπουργός, δεχόμενος ασφυκτική πίεση από τον Γερμανό Καγκελάριο, δεν άσκησε βέτο και συναίνεσε στην αποστολή της επιστολής της Ε.Ε στα Τίρανα για το πρώτο βήμα ενάρξεως των διαπραγματεύσεων. Επεσήμανε όμως ότι, εάν δεν υπάρξει θετική εξέλιξη στην υπόθεση Μπελέρη μέχρι το επόμενο στάδιο της διαδικασίας, η Ελλάδα δεν πρόκειται να συναινέσει στα επόμενα στάδια της ενταξιακής διαδικασίας.

Προφανώς, δεν υπάρχει αμφιβολία, ότι η πρακτική του είπα βέτο και κατόπιν «ξείπα» βέτο, δεν αποτελεί ένδειξη σοβαρής Εξωτερικής Πολιτικής, κράτους το οποίο σέβεται την αξιοπρέπεια και την Ιστορία του. Οπότε, γεννάται εύλογα το ερώτημα, για ποιο λόγο ελπίζει η Ελλάδα ότι θα λαμβάνεται σοβαρά υπόψιν στις επαφές της με άλλες χώρες και, κυρίως με την Τουρκία, όταν από την μία πλευρά δηλώνει πομπωδώς πως στηρίζεται στο Διεθνές Δίκαιο και, από την άλλη αποδεικνύει ότι, είτε δεν θέλει, είτε δεν μπορεί να το υπερασπισθεί, όταν αυτό παραβιάζεται;

Με βάση τα παραπάνω, προβάλλει επιτακτική η ανάγκη να διατηρούμε συνεχώς ζωντανή την υπόθεση του Μπελέρη. Είναι ένα σοβαρό εθνικό θέμα με πολλές και ποικίλλες προεκτάσεις και, όσοι αγαπούμε την Ελλάδα, δεν πρέπει να επιτρέψουμε, να ατονήσει, εξ’ αιτίας πολιτικών σκοπιμοτήτων. Εάν παρ’ ελπίδα συμβεί αυτό, σε μικρό χρονικό διάστημα, θα ξεχασθεί και αυτό, όπως και τόσα άλλα (δολοφονίες Γκούμα, Κατσίφα, κατεδαφίσεις Ορθοδόξων ναών κλπ.) και η ζωή, απλώς θα… συνεχισθεί

ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ