ΤΑ ΔΕΙΝΟΠΑΘΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΤΡΙΤΗΣ ΗΛΙΚΙΑΣ

Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης – Αμφικτύων

Πρόκειται για προβλήματα που για έναν νέο άνθρωπο θα φαίνονταν ασήμαντα, ίσως ακόμη και γελοία. Για εμάς όμως τους ηλικιωμένους αποτελούν σχεδόν ανυπέρβλητες καθημερινές δοκιμασίες, που μας γεμίζουν αγωνία και φόβο.

Το πρωί της 1ης Ιουλίου, στις 9:30, ξαφνικά διακόπηκε η ηλεκτροδότηση στο σπίτι μας. Σταμάτησαν να λειτουργούν το σταθερό τηλέφωνο, το λάπτοπ, τα φώτα και όλες οι ηλεκτρικές συσκευές. Κοίταξα τον πίνακα της πολυκατοικίας και διαπίστωσα ότι η βλάβη δεν αφορούσε την οικοδομή, αλλά αποκλειστικά το διαμέρισμά μας. Υπέθεσα ότι κάποιος λογαριασμός δεν είχε φτάσει ποτέ στα χέρια μου και είχε παραμείνει απλήρωτος.

Τηλεφώνησα στον πάροχο ηλεκτρικής ενέργειας, ο οποίος επιβεβαίωσε ότι αυτή ήταν η αιτία της διακοπής. Τους παρακάλεσα να με συνδέσουν ώστε να πληρώσω αμέσως το οφειλόμενο ποσό. Μου απάντησαν όμως ότι οι διαδικασίες της εταιρείας δεν το επιτρέπουν. Τους εξήγησα ότι αδυνατώ να πραγματοποιήσω τραπεζικό έμβασμα μέσω του κινητού τηλεφώνου, επειδή δεν γνωρίζω τον χειρισμό του.

Η απάντησή τους ήταν να μεταβώ στο πλησιέστερο μίνι μάρκετ, όπου κάποιος θα μπορούσε να με βοηθήσει. Τους εξήγησα ότι είμαι 98 ετών, υπερήλικας, και ταυτόχρονα φροντιστής της συζύγου μου, η οποία έχει αναπηρία 97%, είναι καθηλωμένη σε αναπηρικό αμαξίδιο και χρειάζεται συνεχή φροντίδα. Ήταν αδύνατον να την αφήσω μόνη και να μεταβώ στο κατάστημα. Παρ’ όλα αυτά, παρέμειναν άτεγκτοι. Τους είπα ότι, όπως φαίνεται, για αυτούς οι διαδικασίες υπερισχύουν των ανθρώπων και ιδιαίτερα των ατόμων με αναπηρία.

Καθώς τα παιδιά μου βρίσκονται μακριά, σκέφθηκα έναν εξαίρετο νέο άνθρωπο, τον Δημήτρη Ρ., που πάντοτε στέκεται δίπλα μας στις δύσκολες στιγμές. Τον κάλεσα και, αφήνοντας τη δουλειά του, ήρθε στις 11:00 το πρωί και πραγματοποίησε από το κινητό του τηλέφωνο το τραπεζικό έμβασμα προς τον πάροχο.

Ρώτησα πότε θα επανασυνδεόταν το ρεύμα. Η απάντηση ήταν ότι είχαν ήδη ειδοποιήσει την αρμόδια υπηρεσία που πραγματοποιεί τις επανασυνδέσεις και ότι πλέον έπρεπε να απευθύνομαι σε αυτήν. Με διαβεβαίωσαν ότι η αποκατάσταση θα γινόταν μέσα στις επόμενες δύο με τρεις ώρες.

Επικοινώνησα αμέσως με την αρμόδια υπηρεσία και παρακάλεσα να δοθεί προτεραιότητα, εξηγώντας ότι στο σπίτι υπάρχει άτομο με βαριά αναπηρία και σοβαρά προβλήματα υγείας. Δυστυχώς, δεν έδειξαν καμία ευαισθησία. Η μόνη απάντηση που λάμβανα ήταν ότι «σε μία ώρα θα έρθει το ρεύμα». Τα αγωνιώδη τηλεφωνήματα, τόσο τα δικά μου όσο και της συζύγου μου, δεν έφεραν κανένα αποτέλεσμα.

Το απόγευμα με κάλεσε ο γιος μου από τις Ηνωμένες Πολιτείες. Όταν έμαθε ότι εξακολουθούσαμε να είμαστε χωρίς ρεύμα, ανησύχησε ιδιαίτερα, γνωρίζοντας την κατάσταση της μητέρας του. Επικοινώνησε και ο ίδιος με την αρμόδια υπηρεσία, αλλά ούτε η δική του παρέμβαση απέδωσε. Έμεινε πραγματικά άφωνος συγκρίνοντας τη λειτουργία των υπηρεσιών στην Ελλάδα με εκείνη των αντίστοιχων υπηρεσιών στις ΗΠΑ.

«Εδώ είναι Ελλάδα», του απάντησα.

Τελικά, η ηλεκτροδότηση αποκαταστάθηκε στις 6:00 το απόγευμα, δηλαδή έπειτα από οκτώμισι ώρες ταλαιπωρίας, αγωνίας και αναμονής.

Αναρωτιέμαι αν θα υπήρχε η ίδια καθυστέρηση σε άλλες περιπτώσεις ή αν ορισμένοι θα εξυπηρετούνταν ταχύτερα. Αυτό όμως που πραγματικά έχει σημασία είναι ότι κανείς δεν έλαβε υπόψη πως στο συγκεκριμένο σπίτι ζούσαν δύο υπερήλικες άνθρωποι, εκ των οποίων ο ένας είναι άτομο με βαριά αναπηρία.

Αυτή είναι η καθημερινότητα πολλών ανθρώπων της Τρίτης Ηλικίας.

Απευθύνομαι στον κ. Πρωθυπουργό, στους αρμόδιους Υπουργούς, αλλά και στους αρχηγούς όλων των πολιτικών κομμάτων. Κανείς δεν μιλά ουσιαστικά για τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι ηλικιωμένοι από τη βίαιη μετάβαση στην ψηφιακή εποχή, χωρίς να έχει προηγηθεί η αναγκαία εκπαίδευσή τους.

Τη δεκαετία του 1980 και τα επόμενα χρόνια διατέθηκαν σημαντικοί ευρωπαϊκοί πόροι για την εκπαίδευση των πολιτών στις νέες τεχνολογίες. Δυστυχώς, οι ευκαιρίες αυτές δεν αξιοποιήθηκαν όπως έπρεπε. Το αποτέλεσμα είναι σήμερα χιλιάδες ηλικιωμένοι να αδυνατούν να εξυπηρετηθούν μόνοι τους σε στοιχειώδεις συναλλαγές και να εξαρτώνται από τη βοήθεια τρίτων.

Τώρα όλοι ζητούν την ψήφο μας.

Την αξίζει, όμως, κανείς;

 Αμφικτύων – Υποστράτηγος ε.α. Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης
Συγγραφέας – Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών

Amphiktyon Blog: http://www.amphiktyon.blogspot.com
Amphiktyon Official Site: http://www.amphiktyon.org

ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ

Για θέματα που αναγράφονται από το διαδίκτυο ή τις εικόνες, όπου πάντα σημειώνεται ευκρινώς η πηγή, αν υπάρχουν δικαιώματα συγγραφέων, παρακαλούμε ενημερώστε μας για να αφαιρέσουμε αμέσως. Να επισημανθεί ακόμη ότι οι απόψεις του ιστολογίου, ή των αποσταλθέντων κειμένων σε μας, του/τα οποίου/α αναρτούμε δεν σημαίνει ότι συμφωνούμε με το περιεχόμενο και πιστεύουμε ως εκ τούτου δεν φέρουμε ευθύνη από τον νόμο. Από τη στιγμή που απηχούν αποκλειστικά και μόνο τις απόψεις τους