Τρίτη 13 Αυγούστου 2019

Υπάρχει ρήξη Μαρινάκη – Μητσοτάκη;

Είναι σε όλους γνωστό, πως ο εφοπλιστής Ευάγγελος Μαρινάκης “σκύλιασε” να καταβαραθρώσει το ΣΥΡΙΖΑ και τον Αλέξη Τσίπρα από την Εξουσία και συμμετείχε ενεργά και καίρια στη νίκη της ΝΔ στις προσεχείς εθνικές εκλογές, αλλά και στην ανάδειξη στον πρωθυπουργικό θώκο του Κυριάκου Μητσοτάκη…

Όμως εκείνες οι “αγάπες” Ευάγγελου Μαρινάη και Κυριάκου Μητσοτάκη, τείνουν να θυμίζουν παρελθόν…

Σας καταστούμε κοινωνούς ενός ρεπορτάζ, συγκλονιστικού θα έλεγα, του δημοσιογράφου Άρη Σπίνου, που δημοσιεύθηκε στο ιστoλόγιο “Εδώλιο5”:

Τις τελευταίες μέρες αποτελεί πρώτη είδηση η αποπομπή Θάνου από την προεδρία της επιτροπής ανταγωνισμού. Ούτε λίγο ούτε πολύ αυτό παρουσιάστηκε από τα Μ.Μ.Ε, από τα περισσότερα με υπονοούμενα, αλλά από κάποια άλλα φιλικά στο ΣΥ.ΡΙΖ.Α, ως  ρουσφέτι στο Βαγγέλη Μαρινάκη από την κυβέρνηση, επειδή η επιτροπή ανταγωνισμού ερευνούσε καταγγελίες για το πρακτορείο διανομής Τύπου. Τίποτα πιο ανόητο από τούτο! Απολύτως κανένα πρόβλημα δεν υπάρχει για τον μεγαλοεφοπλιστή γι΄ αυτήν την υπόθεση. Δεν είναι της παρούσης για λεπτομέρειες. Οι Γάλλοι έφαγαν τη Θάνου. Ο ιδιοκτήτης της Π.Α.Ε ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ για άλλα “καίγεται” και γι΄ αυτά από ότι φαίνεται δεν δίνει καμία σημασία η κυβέρνηση. Η ενασχόληση του Μαρινάκη με τα Ελληνικά Μ.Μ.Ε. αποτελεί το 1/1000 της επιχειρηματικής του δραστηριότητας. Εάν δεν δεχόταν τον ανελέητο πόλεμο από το ΣΥ.ΡΙΖ.Α με εμφανή σκοπό τη φυλάκιση του με ισόβια κάθειρξη και το διεθνή διασυρμό του ως μεγαλέμπορου – βαρώνου ναρκωτικών, που συμμετέχει δήθεν σε διεθνές καρτέλ, η εκδοτική του δραστηριότητα θα σταματούσε στην εβδομαδιαία εφημερίδα “Παραπολιτικά”, που έχει σοβαρή παρέμβαση και αποτελεί πετυχημένη εκδοτική προσπάθεια. Ο Μαρινάκης “πλήρωσε” ότι δεν μασάει τα λόγια του. Πίστεψε, ότι μπορούσε να κάνει έντιμο διάλογο ως κορυφαίος επιχειρηματίας μίας χώρας με την κυβέρνηση αυτής της χώρας. Όταν διαπίστωσε όμως ότι δεν ήταν κυβέρνηση, αλλά μια σπείρα πολιτικών πλιατσικολόγων που έκαναν deal με “Μανώλους” και “Καλογρίτσες” ήταν αργά. Του είχαν σημαδέψει την τράπουλα και τον πήγαιναν για “φάγωμα”. Με μία σπείρα επίορκων λιμενικών, θεώρησαν ότι μπορούσαν να βάλουν φρένο στον εμφανή πλέον υποστηριχτή του επόμενου πρωθυπουργού, αφού είχε ήδη εκδηλώσει την πρόθεση του να βάλει βαθιά το χέρι στην τσέπη για αυτό τον σκοπό, αν δεν περνούσε πρώτα από  τον δικό τους πάγκο. Προφανώς όμως εδώ αρχίζει η μεγάλη παρεξήγηση. Ο Μητσοτάκης και η παρέα του αν θεωρούν τον Βαγγέλη Μαρινάκη δεδομένο, προφανώς δεν έχουν δει  την ταινία Αρμαγεδδών. Τα δεκάδες εκατομμύρια .ευρώ  που έχει δώσει μέχρι σήμερα (Βήμα  – Νέα  – Παραπολιτικά – Παραπολιτικά FM – Δήμος Πειραιά – Κανάλι One) είναι πολύ λίγα μπροστά στην εν εξέλιξη  κακουργηματική σκευωρία με κατηγορίες ατιμωτικές που έχουν υφάνει σε βάρος τού. Γι΄ αυτές η νέα κυβέρνηση που “πουλάει” Μαρινάκη, όπου την βολεύει, αλλά ταυτόχρονα δεν θέλει να έχει καμία σχέση μαζί του, αντιμετωπίζοντάς τον ως μίασμα για να μην την κατηγορήσουν (!) προς το παρόν δεν έχε δείξει όχι μόνο δείγματα υπέρ του, αλλά ούτε καν ισονομίας όπως κάνει με άλλους επιχειρηματίες. Εδώ που τα λέμε, ο ίδιος έχει σοβαρές ευθύνες για αυτό. Τα δικαστήρια Πειραιά έχουν την ίδια ηγεσία, που μέρος αυτής, έπαιξε πολύ σοβαρό λόγο στην πρωτοφανή, αήθη και πρόστυχη σκευωρία σε βάρος του. Ενώ ο Αρχηγός της ΕΛ.ΑΣ, που το βράδυ καιγόντουσαν δεκάδες συνάνθρωποί μας στο Μάτι, ήταν στο γραφείο του γυαλίζοντας τα αστέρια στους ώμους του, τιμήθηκε από την κυβέρνηση, σε περίοπτη θέση. Ο αρχηγός του Λιμενικού που επί ημερών του υφιστάμενοι αξιωματικοί μπαινόβγαιναν στις φυλακές για να “αγοράσουν” καταθέσεις ισοβιτών που θα ενέπλεκαν με ψέματα ως αρχηγό διεθνούς καρτέλ ηρωίνης τον Μαρινάκη, παραμένουν στις θέσεις τους και γελάνε με τις διακομματικές διασυνδέσεις τους. Ακόμη και στο επίπεδο αθλητισμού, αντίπαλα σωματεία έχουν πάρει απολύτως τσάμπα με πληρωμένους ακόμα και τους λογαριασμούς των ΔΕΚΟ, δημόσια στάδια για τις αθλητικές… επενδύσεις τους. Οι γνωρίζοντες πρόσωπα και πράγματα προαναγγέλλουν, ότι η ανοχή της καλοκαιρινής ραστώνης θα τελειώσει μαζί με το καλοκαίρι. Ο Μαρινάκης δεν πρόκειται να μείνει όμηρος, όπως ίσως κάποιοι φαντάζονται, των δικαστικών εκκρεμοτήτων, που του δημιούργησαν οι προηγούμενοι, από τους νυν .Οι προειδοποιητικές βολές για όσους ξέρουν να διαβάζουν τα έντυπα του ομίλου Μαρινάκη έχουν αρχίσει. Στο στρατό τον εχθρό τον πυροβολούν σε τρία στάδια. Πρώτα στον αέρα για εκφοβισμό, μετά στα πόδια για τραυματισμό και τέλος πάνω από τα μάτια για σίγουρο θάνατο. Όσοι δεν αντιληφθούν ότι θα πρέπει άμεσα και δίκαια να αποκαταστήσουν τις ανείπωτες επιθέσεις που έχει υποστεί, για να απολαμβάνουν σήμερα αυτοί την εξουσία, ας ετοιμαστούν να παίξουν ως ηθοποιοί στον Αρμαγεδδών Ν2, σύντομα!»!

Άρθρο με πολλές στοχεύσεις και πολλά υπονοούμενα, που είμαστε υποχρεωμένοι να κρατήσουμε αποστάσεις…

Όμως, είναι γεγονός, πως διαφαίνεται στον ορίζοντα μια αντιπαράθεση Μαρινάκη – Μητσοτάκη, που δεν μπορούμε να γνωρίζουμε που ακριβώς θα οδηγήσει…

Κυριακή 11 Αυγούστου 2019

Η έξοδος των λαϊκιστών…

Διαβάσαμε στην ηλεκτρονική έκδοση της εφημερίδας των Συντακτών:

Ο Μαρκ Λαζάρ είναι καθηγητής Ιστορίας και Πολιτικής Κοινωνιολογίας στο Ινστιτούτο Πολιτικών Σπουδών του Παρισιού και ο Ιλβο Ντιαμάντι είναι καθηγητής Πολιτικής Επιστήμης στο Πανεπιστήμιο του Ουρμπίνο. Οι δυο τους έγραψαν από κοινού ένα βιβλίο με τίτλο «Popolocrazia. La metamorfosi delle nostre democrazie» (Laterza 2018). Το κείμενο που ακολουθεί είναι ένα απόσπασμα από αυτό το βιβλίο:

«Κατά βάση πραγματιστικός και καιροσκοπικός, ικανός να προβάλλει αβάσιμες και αντιφατικές θέσεις, ο λαϊκισμός έχει ωστόσο ορισμένα κοινά γνωρίσματα.

Χαρακτηρίζεται από ένα μάλλον χονδροειδές σύνολο απλοϊκών και δραστικών πεποιθήσεων, οι οποίες συναποτελούν ένα σύστημα ικανό να προμηθεύει σαφείς απαντήσεις στα ερωτήματα που θέτουν αδιάκοπα εκείνοι ακριβώς που έχουν επεξεργαστεί αυτό το σύστημα:

Τι δεν πάει καλά; Γιατί τα πράγματα δεν λειτουργούν;

Ποιος είναι ο υπεύθυνος γι’ αυτές τις δυσλειτουργίες, γι’ αυτές τις αντιξοότητες όλων των ειδών, γι’ αυτή την αθλιότητα; Ποιες λύσεις μπορούν αμέσως να δοθούν;

Οι απαντήσεις είναι προφανείς και βασίζονται σε έναν λόγο θεμελιωδώς διχοτομικό: υπέρ ή κατά, καλό ή κακό, ναι ή όχι, φίλος ή εχθρός, εμείς ή εκείνοι.

Για τους λαϊκιστές δεν υπάρχουν περίπλοκα προβλήματα, αλλά μόνον απλές λύσεις που μπορούν να εφαρμοστούν εύκολα. Αυτές οι πεποιθήσεις βασίζονται πρωτίστως στον εγκωμιασμό του λαού και στη συνεχή έκκληση στον λαό, σε έναν λαό που αντιμετωπίζεται ως μια ενιαία, ομοιογενής, συμπαγής οντότητα, που από την ίδια της τη φύση είναι φορέας της αλήθειας…»!

Μήπως αυτή είναι μια φωτογραφική διάταξη του άκρατου αριστερού λαϊκισμού, που βίωσε ο ελληνικός λαός επί 4,5 χρόνια διακυβέρνησης από το ΣΥΡΙΖΑ;;