Αντισυνταγματική κρίθηκε η παράταση της επαναξιολόγησης της υποχρεωτικότητας του εμβολιασμού των εργαζομένων στις δομές υγείας και Ακυρώθηκε η Απόφαση του υπουργού υγείας.

O καθηγητής ΕΚΠΑ δικηγόρος Δημήτρης Παναγιωτόπουλος παρουσιάζει την παρακάτω απόφαση του ΣτΕ, την οποία θεωρεί πολύ σημαντική στην εξέλιξη του αγώνα κατά της υποχρεωτικότητας του εμβολιασμού:

Αντισυνταγματική κρίθηκε η παράταση της  επαναξιολόγησης της υποχρεωτικότητας του εμβολιασμού των εργαζομένων στις δομές υγείας  και  Ακυρώθηκε η Απόφαση του υπουργού υγείας .

Η απόφαση του Υπουργού και της Αναπληρώτριας Υπουργού Υγείας Γ4β/Γ.Π.οικ.21912/14-4-2022 (Β΄ 1995/20-4-2022), με τίτλο «Καθορισμός διαδικασίας πρόσληψης προσωπικού ορισμένου χρόνου σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 50 ν. 4825/2021 (Α΄ 157)», ακυρώθηκε με την με αρ 2332/2022 απόφαση  του ΣτΕ  (Τμ. Γ’  επταμελούς Σύνθεση Πρόεδρος: Γ. Τσιμέκας, ντιπρόεδρος ΣτΕ Εισηγητής: Β. Ανδρουλάκης, Σύμβουλος Επικρατείας ). Τούτο διότι, ως  εκρίθη  η διάταξη της παρ. 2 του άρθρου δεύτερου του ν. 4917/2022, με την οποία παρατάθηκε η ισχύς της παρ. 8 του άρθρου 206 του ν. 4820/2021 περί επαναξιολογήσεως της υποχρεωτικότητας του εμβολιασμού των εργαζομένων στις δομές υγείας μέχρι τις 31-12-2022, είναι αντίθετη προς την συνταγματική αρχή της αναλογικότητας .

Στο σκεπτικό της απόφασης ιδιαιτέρως  επισημαίνεται  ότι «[…]ο υποχρεωτικός εμβολιασμός κατηγορίας εργαζομένων, όπως προέβλεπε η απόφαση του  Σ.τ.Ε. 1684/2022 ως προς τους εργαζομένους σε δομές υγείας και 1400/2022 ως προς τους υπηρετούντες στις Ε.Μ.Α.Κ. , μπορεί μεν να συνιστά ακόμα και σοβαρή επέμβαση στην απόλαυση των θεμελιωδών δικαιωμάτων του ανθρώπου, όπως είναι η ελεύθερη ανάπτυξη της προσωπικότητάς του, η ελευθερία κινήσεως και η ιδιωτική του ζωή, πλην η επέμβαση αυτή είναι συνταγματικώς ανεκτή εφ’ όσον, μεταξύ άλλων, τα μέτρα αυτά λαμβάνονται για το απολύτως αναγκαίο χρονικό διάστημα και, πάντως, μέχρι την εξεύρεση λύσεως για την ανάσχεση της πανδημίας, η ένταση δε και η διάρκειά τους, λόγω της προσωρινότητάς τους, πρέπει να επανεξετάζονται περιοδικώς από τα αρμόδια κρατικά όργανα ανάλογα με τα υφιστάμενα επιδημιολογικά δεδομένα και την εξέλιξη των έγκυρων επιστημονικών παραδοχών[…]

Με την απόφαση του αυτή το ΣΤΕ   έκρινε,  ότι  κατά τον χρόνο που δημοσιεύθηκε ο ν. 4917/2022 (31-3-2022)  με τη συγκεκριμένη πρόβλεψη, στις οικείες διατάξεις, στη βάση των οποίων  εξεδόθη  η  πράξη που ακυρώθηκε (14-4-2022) και οι οποίες  κρίθηκαν ως αντισυνταγματικές, είχε παρέλθει το χρονικό διάστημα των οκτώ και πλέον μηνών από τη λήψη του μέτρου του υποχρεωτικού εμβολιασμού των εργαζομένων σε δομές υγείας, δηλαδή χρονικό  διάστημα που υπερβαίνει προδήλως το εύλογο χρονικό διάστημα, λόγω της φύσεως του μέτρου και των συνεπειών του, χωρίς ως οφειλόταν να έχει διενεργηθεί επαναξιολόγησή του μέτρου αυτού, στη βάσει επίκαιρων, κατά τον χρόνο εκείνο, επιστημονικών και επιδημιολογικών στοιχείων, για την αξία, την αποτελεσματικότητα και τις συνέπειες των εμβολίων κατά του κορωνοϊού και την πορεία και την εξέλιξη της πανδημίας.

Πέραν τούτων πρέπει να σημειωθεί ότι με στην απόφαση ιδιαιτέρως τονίζεται ότι δεν προκύπτει από πουθενά ποια είναι τα συγκεκριμένα επιστημονικά δεδομένα στη βάση των οποίων  παρατάθηκε ο χρόνος της επαναξιολογήσεως έως τις 31-12-2022, το οποίον  απέχει εννέα μήνες από την ψήφιση του ν. 4917/2022. Κατά τούτο  δηλαδή η επαναξιολόγηση του μέτρου τοποθετήθηκε επίσης σε χρόνο που υπερβαίνει τον εύλογο χρόνο.

Το Δικαστήριο δε κατέληξε  με μειοψηφία ενός ότι ,τα  προσκομισθέντα στοιχεία της Διοίκησης (βλ. υπουργείο)  δεν δικαιολογούν την παράταση της υποχρεώσεως προς εμβολιασμό.

ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ