ΓΡΑΜΜΑ ΣΤΟΝ ΑΓΙΟ ΒΑΣΙΛΗ ΜΙΑΣ ΜΙΚΡΗΣ ΕΛΛΗΝΟΠΟΥΛΑΣ

γράφει η Μαίρη Καρά

Αγαπητοί μου φίλοι,

Γιορτάσαμε τα Χριστούγεννα, όπως έχουμε συνηθίσει σαν Ελεύθεροι Έλληνες και πιστοί στις παραδόσεις μας, σε πείσμα των εχθρών μας. Τώρα ετοιμαζόμαστε να γιορτάσουμε και την Πρωτοχρονιά, αφήνοντας στην άκρη για μια μέρα έστω τις δραματικές στιγμές που περνάει η πονεμένη πατρίδα μας.

Είναι φυσικό να έχουμε ανάγκη να ξεσκάσουμε λίγο, έστω και μέσα σ’ αυτή την πνιγηρή ατμόσφαιρα, που μας επιβάλλουν να ζούμε τα πρόθυμα υποτακτικά πολιτικά μιάσματα του πολιτικού συστήματος. Τους δίνουμε ένα γερό χαστούκι αντίδρασης του Ελληνικού λαού, που δεν το βάζει κάτω και συνεχίζει να τιμά τις παραδόσεις του, παρόλες τις απειλές και τους εκβιασμούς…

Η ΑΝΕΛΕΗΤΗ ΡΟΗ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ

γράφει η Μαίρη Καρά

Ένας ακόμα ημερολογιακός χρόνος μας αποχαιρετά, κάνοντας χώρο στον διάδοχό του. Ο χρόνος του 2021 έφυγε παίρνοντας μαζί του πολλά δυσάρεστα γεγονότα κι αφήνοντας  πίσω του τις δυσάρεστες συνέπειές του πάνω στην φυσική και Εθνική μας επιβίωση. Στην διάρκειά του οι Ηγέτες έσπειραν ανέμους στον πλανήτη και το 2022 θα θερίσουν θύελλες.   

Ο χρόνος είναι η ακαθόριστη κίνηση κάθε ύπαρξης και των γεγονότων στο παρελθόν, παρόν και μέλλον συνολικά. Άρα και η ακριβής μέτρηση μιας διαδικασίας από το παρελθόν στο μέλλον. Κυλά δε στην ατέρμονη ροή της παράλληλα με την ροή του ποταμού και ποτέ δεν γυρίζει πίσω. Ο,τι γέγονε γέγονε για την κάθε ύπαρξη ξέχωρα και καθόρισε την εξέλιξή της.

Ο κάθε άνθρωπος αντιλαμβάνεται διαφορετικά την αίσθηση του χρόνου, είτε του προσωπικού είτε του επαγγελματικού είτε του κοινωνικού. Ανάλογα με τις γνώσεις και τις εμπειρίες του παρατηρεί τον χρόνο να περνά βιαστικός και αδυσώπητος, χωρίς να έχει τρόπο να τον εγκλωβίσει στο παρόν, για να τον κατακτήσει. Η κάθε στιγμή που περνάει γίνεται αυτόματα παρελθόν, παίρνοντας μαζί της κι όποια σκέψη πέρασε απ’ το μυαλό του κι όποια πράξη του καταγράφηκε στο ρολόι της.   

Ο ΑΙΩΝΙΟΣ ΧΡΟΝΟΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΜΑΣ

γράφει η Μαίρη Καρά

Ο χρόνος παρέχεται δωρεάν σε όλα τα νοήμονα πλάσματα, αλλά είναι ανεκτίμητος. Δεν ανήκει σε κανένα, αλλά όλα μπορούν να τον χρησιμοποιήσουν. Κανένα δεν μπορεί να τον αποταμιεύσει, αλλά όλα μπορούν να τον ξοδέψουν όπως τους αρέσει. Ακόμα μπορούν και να τον μετρούν με τους χτύπους της καρδιάς. Αν όμως τον χάσουν, δεν μπορούν να τον πάρουν πίσω. Γιατί είναι ο γιατρός για όλες τις πηγές.

Μα τι είναι ο χρόνος; Όλοι τον βιώνουμε εμπειρικά, μα αν χρειαστεί να κάνουμε σαφή περιγραφή του… δεν βρίσκουμε τις ακριβείς λέξεις. Συνειδητοποιούμε όμως πως, αν τίποτα δεν τελείωνε, δε θα υπήρχε παρελθόν. Αν τίποτα δεν κυλούσε δεν θα υπήρχε μέλλον. Αν τίποτα δεν υπήρχε, δε θα υπήρχε και παρόν. Μα πώς είναι δυνατόν να υπάρχει το παρελθόν και το μέλλον, αφού το παρελθόν πέρασε και το μέλλον δεν έχει έρθει ακόμα; Απ’ την άλλη, αν το παρόν ήταν πάντα παρόν και δεν κυλούσε, το παρελθόν δεν θα ήταν χρόνος, μα Αιωνιότητα.  

Η ΔΥΝΑΜΗ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ

γράφει η Μαίρη Καρά

Τι είναι Πίστη και τι σημασία έχει για την εξέλιξη του ανθρώπου; Είναι η σταθερή προσήλωση του ανθρώπου σε ένα πρόσωπο, σε μια Ιδέα ή σε ένα Ιδανικό. Από θρησκευτικής θέσης είναι η βεβαιότητα ότι μια Ανώτερη Δύναμη (Θεός) υπάρχει και κυβερνά τον κόσμο. Η λέξη προέρχεται από το ρήμα πείθω-πείθομαι, που σημαίνει πιστεύω, εμπιστεύομαι.

Η Πίστη διακρίνεται από την Ηθική, Εθνική, Θρησκευτική, Επιστημονική και Ιδεολογική επιλογή του ανθρώπου. Αφορά τα ιδεώδη του ανθρωπισμού, όπως οι δυνατότητες του εαυτού (Αυτοπεποίθηση). Είναι σημαντική για τον άνθρωπο, γιατί τον οπλίζει με ψυχική δύναμη, καλλιεργεί την αταλάντευτη και σταθερή προσήλωσή του στα πιστεύω του και τον γεμίζει με ενθουσιασμό, αισιοδοξία  και ελπίδα για καλύτερο μέλλον.

ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΑΣ…

γράφει η Μαίρη Καρά

Άκουσέ με αγαπητέ Άνθρωπε, αν ενδιαφέρεσαι να μάθεις ποια είμαι και ποιες είναι οι ρίζες μου. Εδώ σ’ αυτή την μικρή Χώρα μα τεράστια σε Ιστορία, πριν από πολλές χιλιάδες χρόνια Μεγάλοι Φιλόσοφοι εφεύραν την Δημοκρατία και τον Πολιτισμό, που έμειναν Αθάνατα και εκπολίτισαν και τους βάρβαρους. Με το Πνεύμα και τις Επιστήμες τους φύτεψαν την Μεγάλη Ιδέα.

Το όνομά μου είναι Ελλάς. Γεννήθηκα και μεγάλωσα σ’ αυτό τον ευλογημένο τόπο, που μου χάρισε ο Δημιουργός, για να δημιουργήσω την δική μου γενιά. Ζούσα εδώ ανέκαθεν ειρηνικά με τα κληροδοτήματα των προγόνων μου. Ήμουν ωραία νέα και περήφανη για την καταγωγή μου και με ζήλευαν όλοι. Η Χώρα αυτή πήρε το όνομά μου και μεγαλούργησε στον πλανήτη.

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΚΑΙ ΕΛΛΗΝΟΥΓΕΝΝΑ

γράφει η Μαίρη Καρά

Ήταν μια νύχτα μαγική για μας τα παιδιά, που την περιμέναμε με μεγάλη λαχτάρα, για να γιορτάσουμε την ΓΕΝΝΗΣΗ του Χριστού μας και για να πάρουμε και τα δώρα μας. Συνήθειες Ελληνικές και Χριστιανικές τις οποίες βιώσαμε όλοι οι Έλληνες κι έγραψαν μέσα μας πολύ θετικά. Αναμνήσεις χαρούμενες από τις ωραίες κι ανθρώπινες εποχές, που τώρα πια μας φαντάζουν πολύ μακρινές… Τότε όλα ήταν δεδομένα για μας και για τους γονείς μας, που πάσχιζαν να μας ευχαριστήσουν. Απολαμβάναμε την παρουσία όλης της οικογένειας γύρω από το γιορτινό τραπέζι με την παραδοσιακή γαλοπούλα και τα σπιτικά γλυκά. Οι πιο χαρούμενες στιγμές για τα παιδιά και οι πιο κουραστικές για τις μανάδες.

   Η αναμονή των Χριστουγέννων φέρνει στο μυαλό μου πολλές αναμνήσεις από εκείνα τα ωραία χρόνια που έζησε η γενιά μας. Τα Χριστούγεννα ήταν γιορτή της Αγάπης κι ας τους διέφευγε το αληθινό Νόημα της Γέννησης, κάτω από τις προετοιμασίες για τις γιορταστικές απολαύσεις. Μα και σήμερα ποιος μπορεί να ισχυριστεί, πως νιώθουμε την ίδια γλυκιά προσμονή, για την μεγαλύτερη Χριστιανική γιορτή; Με την πάροδο των χρόνων και με τις τεράστιες αλλαγές που μας έχουν επιβληθεί στην καθημερινότητά μας, το νόημα έχει εξασθενήσει και υπερίσχυσε η ανάγκη μας για παραπάνω ύπνο και ξεκούραση από τις υποχρεώσεις. Οι οικογένειες δύσκολα μαζεύονται στο γιορτινό τραπέζι πια, αφού στην Κατοχική Ελλάδα οι ανάγκες αυξήθηκαν και τα έσοδα μειώθηκαν…

ΤΟ ΧΡΗΜΑ ΕΙΝΑΙ ΘΕΟΣ;

γράφει η Μαίρη Καρά

Ποιο είναι το «μέσον» των μεν εντός των τειχών επίορκων εξουσιαστών και των δε εκτός των τειχών απάνθρωπων κατακτητών, για την απειλούμενη ολοκληρωτική υποταγή μας στην δικτατορική κυριαρχία; Ποιες είναι οι αληθινές προθέσεις και των μεν και των δε για το μέλλον του Έθνους μας;
Πρώτο μέλημα των επαγγελματιών πολιτικάντηδων ήταν πάντα να εξασφαλίσουν το μέλλον τους από το βουλευτιλίκι. Ο επόμενος στόχος ήταν παραπάνω Αξιώματα, για ικανοποίηση της ματαιοδοξίας τους. Μα στο βάθος των επιδιώξεών τους κρυβόταν η λαχτάρα τους να φουσκώσουν τα πορτοφόλια τους, με το τόσο αναγκαίο για την πολυτελή διαβίωσή τους παραδάκι. Λες και θα το πάρουν  μαζί τους στον τάφο τους!

Πώς το λένε οι εντός και εκτός εξουσιαστές και πως το λένε οι λαοί; Αυτό το πολύτιμο εργαλείο είτε χάρτινο είτε μεταλλικό, που αποκτά την αξία του επί τη εμφανίσει; Αυτό το λαχταριστό τραπεζικό κατασκεύασμα, που λατρεύουν οι επιρρεπείς στον εύκολο πλουτισμό παραδόπιστοι και όχι μόνο οι πολιτικοί; Το πιο αιματηρό και θανατηφόρο όπλο με το ανάλογο βάρος  σε χρυσό; Αλλά ό,τι λάμπει επιφανειακά… είναι πάντα χρυσός;