Ο ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ ΣΤΗΝ ΞΑΝΘΗ — ΚΑΙ Ο ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ ΜΟΝΟΣ ΣΤΗ ΔΕΘ

Του Νίκου Ι. Νικολόπουλου
Προέδρου του Χριστιανοδημοκρατικού Κόμματος Ελλάδος

Πριν μιλήσουμε για τις εξαγγελίες της ΔΕΘ, ας κάνουμε ένα μικρό τεστ πολιτικής κοινής λογικής.

Είσαι πρωθυπουργός. Έχεις στη διάθεσή σου ολόκληρο τον κρατικό μηχανισμό, τα φώτα, τις κάμερες, τους υπουργούς, τους χειροκροτητές και τα γνωστά επικοινωνιακά «εφέ». Οργανώνεις τη μεγαλύτερη πολιτική παράσταση της χρονιάς.

Ποιον θα ήθελες να δεις στην πρώτη σειρά; Τον πρώην πρωθυπουργό. Τον ιστορικό ηγέτη της παράταξής σου.

Τον άνθρωπο που δεν κουβαλά απλώς ένα βαρύ όνομα, αλλά ένα μεγάλο κομμάτι της πολιτικής ιστορίας της Νέας Δημοκρατίας. Τον Κώστα Καραμανλή.

Μόνο που υπάρχει μια μικρή λεπτομέρεια: Ο Καραμανλής δεν θα βρίσκεται στην πρώτη σειρά. Δεν θα βρίσκεται στη δεύτερη. Δεν θα βρίσκεται ούτε στην τελευταία. Για την ακρίβεια, δεν θα βρίσκεται καν στην ίδια πόλη! Θα είναι στην Ξάνθη.

Και ενώ ο Κυριάκος Μητσοτάκης θα ανεβαίνει στη Θεσσαλονίκη για να παρουσιάσει ακόμη ένα «πακέτο σωτηρίας», ο Κώστας Καραμανλής θα συνομιλεί με καπνοπαραγωγούς. Τυχαίο;

Στην πολιτική, ασφαλώς, όλα είναι τυχαία. Όπως τυχαία είναι και τα φωτογραφικά ενσταντανέ, τυχαία τα άδεια καθίσματα και εντελώς τυχαία τα πολιτικά διαζύγια που δεν ανακοινώνονται ποτέ επισήμως.

Οι καπνοπαραγωγοί, όμως, δεν ζουν μέσα σε παρουσιάσεις PowerPoint. Δεν τρέφονται με δείκτες ανάπτυξης. Δεν πληρώνουν το ρεύμα τους με κυβερνητικές διαφάνειες. Αγωνιούν για το κόστος παραγωγής, για τις τιμές, για το εισόδημά τους και για το αν θα μπορέσουν να συνεχίσουν να καλλιεργούν.

Και ο Καραμανλής επιλέγει να βρίσκεται εκεί. Στην πραγματική οικονομία. Εκεί όπου οι αριθμοί δεν χειροκροτούν. Και το ακόμη πιο εύγλωττο έρχεται το Σάββατο.

Την ώρα που ο κύριος Μητσοτάκης θα ανεβαίνει στο βήμα της ΔΕΘ, περιτριγυρισμένος από φώτα, υπουργούς και προσεκτικά επιλεγμένες λέξεις, ο Καραμανλής θα παραμένει στην Ξάνθη.

Όχι σε κομματική συγκέντρωση. Όχι σε αντικυβερνητικό συλλαλητήριο. Ούτε καν σε κάποια πολιτική ομιλία. Θα βρίσκεται στο Παλιό Δημαρχείο για την παρουσίαση ενός βιβλίου αφιερωμένου στον Μίμη Δομάζο και στον Αντώνη Αντωνιάδη. Σε δύο θρύλους του Παναθηναϊκού. Εδώ η ειρωνεία έχει πραγματικά υψηλή αισθητική.

Ο πρώην πρωθυπουργός προτιμά να μιλήσει για δύο ανθρώπους που ήξεραν να συνεργάζονται, να δημιουργούν και να βάζουν γκολ, παρά να ακούσει ακόμη μία ομιλία για μια κυβέρνηση που, τελευταία, βάζει κυρίως αυτογκόλ.

Αυτό δεν είναι μια απλή απουσία. Είναι πολιτικό σχόλιο χωρίς ούτε μία λέξη. Είναι η τέχνη τού να λες τα πάντα χωρίς να χρειάζεται να εκδώσεις ανακοίνωση. Λες και στέλνει το μήνυμα:

«Εσύ μίλα για την ανάπτυξη. Εγώ θα βρίσκομαι εκεί όπου συζητούν ακόμη για αξίες, συνέπεια, συνεργασία και πραγματική φιλία».

Και ας μην κοροϊδευόμαστε. Ο Κώστας Καραμανλής έχει καταστήσει σαφές, με τη στάση του και τις παρεμβάσεις του, ότι τον χωρίζει μεγάλη πολιτική απόσταση από τον Κυριάκο Μητσοτάκη.

Δεν φωνάζει. Δεν περιφέρεται από κανάλι σε κανάλι. Δεν δίνει καθημερινά συνεντεύξεις. Δεν χρειάζεται. Οι πολιτικοί με πραγματικό βάρος δεν μετρούν την επιρροή τους με τηλεοπτικά λεπτά. Ούτε χρειάζονται ντουντούκα για να ακουστούν.

Ο Καραμανλής δεν επιτίθεται στον Μητσοτάκη. Κάνει κάτι πολιτικά πολύ πιο επώδυνο:

Δεν τον νομιμοποιεί με την παρουσία του. Τον αφήνει μόνο του στη σκηνή. Μόνο του με τις κάμερες. Μόνο του με τις εξαγγελίες. Μόνο του με τους επαγγελματίες χειροκροτητές. Μόνο του, τελικά, απέναντι σε μια κοινωνία που δεν εντυπωσιάζεται πλέον από καλοστημένες φιέστες.

Και έτσι διαμορφώνεται μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα εικόνα:

Ο Αντώνης Σαμαράς μιλά ανοιχτά, συγκρούεται και εξαπολύει πολιτικές βολές.

Ο Κώστας Καραμανλής απαντά διαφορετικά.

Με τη σιωπή του. Με την απουσία του. Με την επιλογή του να βρίσκεται αλλού. Ο ένας στέλνει το μήνυμα με λέξεις. Ο άλλος με μια άδεια καρέκλα.

Και, πιστέψτε με, ορισμένες άδειες καρέκλες κάνουν περισσότερο θόρυβο από ένα ολόκληρο Βελλίδειο γεμάτο χειροκροτητές.

Αυτό ακριβώς είναι το μήνυμα προς τον κύριο Μητσοτάκη:

Ο Καραμανλής δεν χρειάζεται να σας κάνει αντιπολίτευση.

Αρκεί που δεν βρίσκεται δίπλα σας. Εσείς θα μιλάτε για τη «νέα Ελλάδα». Εκείνος θα βρίσκεται με τους ανθρώπους της παλιάς, αληθινής Ελλάδας — της παραγωγής, του μόχθου και της περιφέρειας. Εσείς θα παρουσιάζετε αριθμούς. Εκείνος θα συναντά ανθρώπους. Εσείς θα μοιράζετε υποσχέσεις.

Εκείνος θα θυμίζει, μόνο με την παρουσία του, τι σημαίνει πολιτική συνέπεια. Και ειλικρινά δεν ξέρω εάν στο Μέγαρο Μαξίμου έχουν αντιληφθεί το βάρος αυτής της απουσίας. Ίσως να πιστεύουν ότι θα τη σκεπάσουν τα φώτα της ΔΕΘ. Ίσως να θεωρούν ότι, αν η κάμερα δεν δείξει την άδεια καρέκλα, η άδεια καρέκλα δεν υπάρχει.

Αλλά στην πολιτική δεν έχει σημασία μόνο ποιος βρίσκεται μέσα στη φωτογραφία. Πολλές φορές μεγαλύτερη σημασία έχει ποιος αρνήθηκε να μπει.

Όταν ο άνθρωπος που συμβολίζει ένα μεγάλο μέρος της μεταπολιτευτικής Κεντροδεξιάς επιλέγει να μιλήσει για καπνοπαραγωγούς και ποδοσφαιρικούς θρύλους, αντί να καθίσει δίπλα στον σημερινό πρωθυπουργό, τότε κάτι έχει σπάσει.

Και δεν έσπασε τώρα. Απλώς τώρα ακούγεται ο θόρυβος. Για να το πω, λοιπόν, όσο πιο απλά γίνεται:

Ο Κώστας Καραμανλής δεν θα λείψει από την ομιλία του Κυριάκου Μητσοτάκη. Θα είναι πολιτικά παρών — ακριβώς επειδή θα είναι επιδεικτικά απών.

Ο πρωθυπουργός θα έχει στη ΔΕΘ τα φώτα, τις κάμερες και την κυβερνητική χορωδία. Ο Καραμανλής θα έχει στην Ξάνθη τους καπνοπαραγωγούς, τον Δομάζο και τον Αντωνιάδη.

Και μεταξύ μας;

Μπορεί να μιλά για ποδόσφαιρο, αλλά το πολιτικό γκολ θα μπει στη Θεσσαλονίκη. Χωρίς καν ο Καραμανλής να πατήσει στο γήπεδο!

ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ

Για θέματα που αναγράφονται από το διαδίκτυο ή τις εικόνες, όπου πάντα σημειώνεται ευκρινώς η πηγή, αν υπάρχουν δικαιώματα συγγραφέων, παρακαλούμε ενημερώστε μας για να αφαιρέσουμε αμέσως. Να επισημανθεί ακόμη ότι οι απόψεις του ιστολογίου, ή των αποσταλθέντων κειμένων σε μας, του/τα οποίου/α αναρτούμε δεν σημαίνει ότι συμφωνούμε με το περιεχόμενο και πιστεύουμε ως εκ τούτου δεν φέρουμε ευθύνη από τον νόμο. Από τη στιγμή που απηχούν αποκλειστικά και μόνο τις απόψεις τους.