Ένα καυστικό σχόλιο για την ανθρώπινη παρακμή

Σωτήρης Μ. Τζούμας/ Exapsalmos.gr

Πέθανε ένα κορίτσι. Τριάντα τεσσάρων ετών. Νέο παιδί. Ένα πλάσμα γεμάτο όνειρα, ζωή, ελπίδα. Μια κόρη,μια αδελφή, μια φίλη, ένας άνθρωπος. Και μαζί με τον θάνατό της, έσβησε και κάτι ακόμα: η τελευταία ψευδαίσθηση πως έχουμε απομείνει άνθρωποι.

Δεν προλάβαμε ούτε να σωπάσουμε. Δεν αφήσαμε καν τον πόνο να ακουστεί. Μέσα σε λίγα λεπτά, κάποιοι φόρεσαν την πανοπλία του “πολιτικού σχολιαστή”, πήραν θέση μάχης στα social media και άρχισαν να ξερνάνε μίσος, να ψάχνουν φταίχτες, να κάνουν αντιπολίτευση πάνω σε έναν τάφο που μόλις άνοιξε για να δεχτεί ένα σώμα που ακόμη είναι ζεστό.