ΓΡΑΠΤΗ ΔΗΛΩΣΗ ΝΙΚΟΥ Ι. ΝΙΚΟΛΟΠΟΥΛΟΥ, ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟΥ ΚΟΜΜΑΤΟΣ ΕΛΛΑΔΟΣ! ΜΟΝΗ ΣΙΝΑ: Η ΙΔΙΑ Η ΑΙΓΥΠΤΟΣ ΕΧΕΙ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΕΙ ΕΝΩΠΙΟΝ ΤΗΣ UNESCO ΟΤΙ Η ΜΟΝΗ ΑΝΗΚΕΙ ΣΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ

Αθήνα, 23 Αυγούστου 2026

ΚΑΜΙΑ «ΑΛΩΣΗ» – ΚΑΜΙΑ ΥΦΑΡΠΑΓΗ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΚΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ ΤΗΣ

Σήμερα, 23 Αυγούστου 2026, ενώπιον του Αιγυπτιακού Ακυρωτικού Δικαστηρίου κρίνεται μία υπόθεση που υπερβαίνει κατά πολύ τα όρια μιας συνηθισμένης ιδιοκτησιακής διαφοράς.

Κρίνεται το μέλλον της Ιεράς Βασιλικής και Αυτόνομης Μονής Αγίας Αικατερίνης του Θεοβάδιστου Όρους Σινά. Κρίνεται η ιστορική και περιουσιακή αυτοτέλεια ενός ζωντανού θεσμού δεκαπέντε αιώνων.

Κρίνεται αν η παλαίφατη Ιουστινιάνεια Μονή θα εξακολουθήσει να αποτελεί κύριο και ιστορικό υποκείμενο του τόπου της ή αν θα μετατραπεί σε απλό χρήστη, κάτοχο ή μισθωτή χώρων τους οποίους κατέχει και διακονεί επί αιώνες.

Οι Χριστιανοί ολόκληρης της οικουμένης και ιδιαίτερα ο Ορθόδοξος κόσμος δεν επιτρέπεται να σιωπήσουν. Η UNESCO, ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών, η Ευρωπαϊκή Ένωση, η ελληνική κυβέρνηση, οι Ορθόδοξες και οι άλλες χριστιανικές Εκκλησίες οφείλουν να κινητοποιηθούν άμεσα και συντονισμένα.

Η επίσημη παραδοχή της Αιγύπτου ενώπιον της UNESCO

Υπάρχει ένα εξαιρετικά κρίσιμο τεκμήριο το οποίο δεν μπορεί πλέον να αποσιωπάται:

Στην επίσημη καταχώριση της περιοχής της Αγίας Αικατερίνης στον Κατάλογο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO αναφέρεται ρητά: «Η Μονή είναι ιδιοκτησία της Ελληνικής Ορθόδοξης Εκκλησίας και ανήκει στην Αρχιεπισκοπή Σινά».

Στην ίδια επίσημη περιγραφή σημειώνεται ότι η Μονή είναι αυτοδιοίκητη και ανεξάρτητη, υπό τη διοίκηση του Ηγουμένου της, ο οποίος φέρει τον βαθμό του Αρχιεπισκόπου. Αναφέρεται ακόμη ότι δεν προστατεύονται μόνο τα κτίρια, αλλά —πολύ σημαντικότερο— και η μοναστική ζωή εντός των τειχών.

Οι διατυπώσεις αυτές δεν αποτελούν ένα ανώνυμο δημοσίευμα ή μία μονομερή ελληνική θέση. Περιλαμβάνονται στην επίσημη τεκμηρίωση του μνημείου, η οποία καταρτίστηκε και υποβλήθηκε από την ίδια την Αίγυπτο ως συμβαλλόμενο κράτος στη Σύμβαση Παγκόσμιας Κληρονομιάς.

Δεν ισχυριζόμαστε ότι η καταχώριση της UNESCO υποκαθιστά το αιγυπτιακό Κτηματολόγιο ή αποτελεί αυτοτελή δικαστικό τίτλο για καθεμία από τις 71 επίμαχες εκτάσεις. Αποτελεί, όμως, εξαιρετικά ισχυρή και επίσημα καταγεγραμμένη παραδοχή του αιγυπτιακού κράτους ως προς την ιδιοκτησιακή σχέση της Ελληνικής Ορθόδοξης Εκκλησίας με τη Μονή, την υπαγωγή της στην Αρχιεπισκοπή Σινά και τον αυτοδιοίκητο και ανεξάρτητο χαρακτήρα της.

Το ερώτημα προς το Κάιρο είναι αναπόφευκτο: Πώς συμβιβάζονται οι σημερινές διεκδικήσεις του αιγυπτιακού Δημοσίου με όσα η ίδια η Αίγυπτος έχει επισήμως δηλώσει και αποδεχθεί ενώπιον της διεθνούς κοινότητας; Ποιο είναι το ακριβές νομικό αντικείμενο της διαφοράς; Ποιες εκτάσεις θεωρεί σήμερα ότι ανήκουν στο κράτος και με ποιους συγκεκριμένους τίτλους;

Το ζήτημα δεν είναι μόνο νομικό. Είναι ζήτημα συνέπειας, διεθνούς αξιοπιστίας και καλής πίστης.

Δεν έχουν όλα «χαθεί οριστικά»

Δεν είναι ακριβής η μοιρολατρική προπαγάνδα ότι η υπόθεση έχει δήθεν κλείσει, ότι όλα έχουν ήδη χαθεί και ότι η Μονή δεν έχει πλέον κανένα νομικό ή διπλωματικό επιχείρημα.

Η υπόθεση βρίσκεται σήμερα ενώπιον του Ακυρωτικού Δικαστηρίου. Η εισήγηση της Εισαγγελίας του Ακυρωτικού για απόρριψη της αναίρεσης της Μονής και μερική αποδοχή της αναίρεσης του αιγυπτιακού Δημοσίου δεν αποτελεί τελική δικαστική απόφαση. Είναι συμβουλευτική νομική γνώμη την οποία το Δικαστήριο μπορεί να αποδεχθεί ή να απορρίψει.

Ακόμη και μετά την ολοκλήρωση της εσωτερικής δικαστικής διαδικασίας, δεν εξαφανίζονται οι διεθνείς υποχρεώσεις της Αιγύπτου. Η Αίγυπτος δεσμεύεται από τη Σύμβαση Παγκόσμιας Κληρονομιάς, από το Διεθνές Σύμφωνο για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα και από τις διεθνείς αρχές προστασίας της θρησκευτικής ελευθερίας, της πολιτιστικής κληρονομιάς και της αποτελεσματικής πρόσβασης στη Δικαιοσύνη.

Καμία εσωτερική δικαστική απόφαση δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται πολιτικά ως άλλοθι για την παράκαμψη των διεθνών δεσμεύσεων ενός κράτους. Αν υπάρξει σύγκρουση, αυτή πρέπει να εξεταστεί από τους αρμόδιους διεθνείς θεσμούς και με όλα τα νόμιμα μέσα.

Το ιστορικό status quo δεκαπέντε αιώνων

Η Μονή δεν εμφανίστηκε χθες στο Σινά. Η μοναστική παρουσία στον θεοβάδιστο τόπο είναι αδιάλειπτη επί δεκαπέντε αιώνες. Το ιδιαίτερο καθεστώς της αναγνωρίστηκε, με διαφορετικές κάθε φορά μορφές, από τις εξουσίες και τις διοικήσεις που διαδέχθηκαν η μία την άλλη στην περιοχή.

Αυτοκρατορικά χρυσόβουλα, σουλτανικά φιρμάνια, εκκλησιαστικά έγγραφα, διοικητικές πράξεις και ιστορικοί τίτλοι συγκροτούν ένα πολύπλοκο αλλά ισχυρό ιστορικό και νομικό αρχείο. Τα έγγραφα αυτά πρέπει να καταγραφούν και να αξιολογηθούν στο σύνολό τους από εξειδικευμένη διεθνή νομική ομάδα.

Το ιστορικό status quo δεν αφορά μόνο τη συνέχιση της λατρείας. Περιλαμβάνει την εσωτερική αυτονομία, την περιουσιακή υπόσταση και τη δυνατότητα της Σιναϊτικής Αδελφότητας να διαχειρίζεται τον τόπο της χωρίς να εξαρτά την ύπαρξή της από μία ανακλητή κρατική παραχώρηση.

Αυτή ακριβώς τη διατήρηση του ιστορικού status quo υποστήριξε δημοσίως και ο ανώτερος σύμβουλος του Προέδρου των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ, κ. Μασάντ Μπούλος, κατά τη συνάντησή του στο Κάιρο με τον Αρχιεπίσκοπο Σινά κ. Συμεών. Πρόκειται για σημαντική διπλωματική παρέμβαση και όχι ακόμη για δεσμευτική εγγύηση. Η ελληνική κυβέρνηση οφείλει να αξιοποιήσει το αμερικανικό ενδιαφέρον πριν δημιουργηθούν μη αναστρέψιμα τετελεσμένα.

Τα ερωτήματα της δικαστικής εκπροσώπησης

Εμείς, οι Έλληνες Χριστιανοδημοκράτες, εκφράζουμε βαθύτατη ανησυχία για τη μη πλήρη και αδιαμφισβήτητη αναγνώριση της νομικής προσωπικότητας της Μονής στην Αίγυπτο, για την εκκρεμή πολιτειακή αναγνώριση του κανονικώς εκλεγμένου Αρχιεπισκόπου και Ηγουμένου Σινά κ. Συμεών και για τις συνέπειες των εκκρεμοτήτων αυτών στην αποτελεσματική δικαστική εκπροσώπηση της Μονής.

Εδώ προκύπτει μία εμφανής αντίφαση: η επίσημη καταχώριση της UNESCO κάνει λόγο για «Αιγυπτιακό Νομικό Αυτόνομο Θρησκευτικό Ίδρυμα της Ελληνικής Ορθόδοξης Εκκλησίας», αναγνωρισμένο, κατά το ίδιο κείμενο, με ειδικό αιγυπτιακό προεδρικό διάταγμα. Την ίδια στιγμή, η απουσία αναγνωρισμένης νομικής προσωπικότητας της ίδιας της Μονής στην Αίγυπτο παρουσιάζεται ως βασικό εμπόδιο στις σημερινές διαπραγματεύσεις.

Η αιγυπτιακή κυβέρνηση οφείλει να δώσει στη δημοσιότητα το προεδρικό διάταγμα στο οποίο αναφέρεται η καταχώριση της UNESCO και να εξηγήσει ποιο ακριβώς νομικό πρόσωπο αναγνωρίζει, ποιες αρμοδιότητες και περιουσιακά δικαιώματα διαθέτει, αν εκπροσωπεί δικαστικά τη Μονή και αν εξακολουθεί να ισχύει.

Απαιτούνται επίσης επίσημες απαντήσεις: Κλήθηκε νομίμως η ίδια η Μονή σε όλες τις φάσεις της δικαστικής διαδικασίας; Εκπροσωπήθηκε από όργανο με την ειδική εξουσιοδότηση που προβλέπει ο Θεμελιώδης Κανονισμός της; Εξετάστηκαν πλήρως οι τίτλοι, τα έγγραφα και η αδιάλειπτη κατοχή της; Εξασφαλίστηκε στην πράξη το δικαίωμά της σε δίκαιη δίκη και αποτελεσματική δικαστική προστασία;

Τα ερωτήματα αυτά πρέπει να απαντηθούν με βάση τα δικόγραφα, τις εξουσιοδοτήσεις, τον Κανονισμό της Μονής και τις δικαστικές αποφάσεις. Ούτε με ατεκμηρίωτες καταγγελίες ούτε με βολική σιωπή.

Άλλο «μου ανήκει» και άλλο «μου επιτρέπεται»

Η υπόθεση δεν αφορά μόνο το αν θα συνεχιστούν οι ιερές ακολουθίες ή αν οι προσκυνητές θα εξακολουθήσουν να επισκέπτονται τη Μονή. Η θρησκευτική ελευθερία και η περιουσιακή αυτοτέλεια δεν είναι το ίδιο πράγμα.

Άλλο κυριότητα, άλλο κατοχή, άλλο δικαίωμα χρήσης και άλλο μακροχρόνια μίσθωση. Ένα κράτος μπορεί να διαβεβαιώνει ότι οι μοναχοί θα συνεχίσουν να προσεύχονται και, ταυτόχρονα, να μεταβάλει ριζικά τη νομική σχέση τους με τον ιστορικό χώρο της Μονής. Είναι η τεράστια απόσταση ανάμεσα στο «μου ανήκει» και στο «μου επιτρέπεται».

Η αντιδικία αφορά 71 εκτάσεις, κτίσματα και χώρους διαφορετικού χαρακτήρα, μεταξύ των οποίων παρεκκλήσια, κελιά, ασκητικά κτίσματα, κήποι, αποθήκες και γεωργικές εκτάσεις.

Η μοναστηριακή γη δεν είναι εμπορικό χαρτοφυλάκιο ακινήτων. Είναι οργανικό μέρος της ιστορικής και πνευματικής ζωής της Σιναϊτικής Αδελφότητας. Δεν προστατεύεις έναν ζωντανό ιστορικό θεσμό διατηρώντας μόνο τα τείχη, τις εικόνες, τα ψηφιδωτά και τα χειρόγραφά του. Προστατεύεις και τις συνθήκες που του επιτρέπουν να παραμένει κύριος της ιστορίας και του μέλλοντός του.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν μπορεί να χρηματοδοτεί και να σιωπά

Οι εξελίξεις λαμβάνουν χώρα ενώ η Ευρωπαϊκή Ένωση εμβαθύνει τη στρατηγική και συνολική εταιρική σχέση της με την Αίγυπτο, η οποία συνοδεύεται από χρηματοδοτικό και επενδυτικό πακέτο 7,4 δισεκατομμυρίων ευρώ για την περίοδο 2024–2027.

Η εταιρική σχέση δεν μπορεί να περιορίζεται στην οικονομία, στην ενέργεια, στο μεταναστευτικό και στην περιφερειακή ασφάλεια. Προϋποθέτει σεβασμό στο κράτος δικαίου, στη θρησκευτική ελευθερία, στην αποτελεσματική πρόσβαση στη Δικαιοσύνη και στην προστασία της παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς.

Δεν ζητούμε την πολιτική χειραγώγηση της Δικαιοσύνης. Ζητούμε σεβασμό των εγγυήσεων μιας δίκαιης δίκης και των διεθνών υποχρεώσεων της Αιγύπτου.

Η ελληνική κυβέρνηση οφείλει να απαιτήσει

Η Ελλάδα και η Αίγυπτος έχουν οικοδομήσει μία στρατηγική σχέση σε ζητήματα άμυνας, ενέργειας, θαλάσσιων ζωνών και ασφάλειας στην Ανατολική Μεσόγειο. Ακριβώς γι’ αυτό το Σινά αποτελεί δοκιμασία της αξιοπιστίας αυτής της σχέσης.

• Την πλήρη δημοσιοποίηση του φακέλου που υπέβαλε η Αίγυπτος στην UNESCO, μαζί με όλα τα συνοδευτικά έγγραφα για την ιδιοκτησία και τη διοίκηση της Μονής.
• Τη δημοσιοποίηση του αιγυπτιακού προεδρικού διατάγματος στο οποίο αναφέρεται η επίσημη καταχώριση της UNESCO.
• Την άμεση πολιτειακή αναγνώριση του κανονικώς εκλεγμένου Αρχιεπισκόπου και Ηγουμένου κ. Συμεών.
• Την πλήρη και αδιαμφισβήτητη αναγνώριση της νομικής προσωπικότητας της Μονής.
• Την προστασία των ιστορικών περιουσιακών δικαιωμάτων της και όχι μία αόριστη ή ανακλητή παραχώρηση χρήσης.
• Την πλήρη εφαρμογή των υποδείξεων της UNESCO και τη διεθνή παρακολούθηση κάθε έργου που επηρεάζει το φυσικό, ιστορικό και πνευματικό περιβάλλον του Σινά.
• Την κατάθεση και δημοσιοποίηση πλήρους καταλόγου των 71 επίμαχων περιουσιακών στοιχείων, μαζί με το προτεινόμενο νομικό καθεστώς για καθένα από αυτά.
• Την ενεργοποίηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, των Ηνωμένων Πολιτειών, του ΟΗΕ, της UNESCO και των χριστιανικών Εκκλησιών.
• Καμία συμφωνία για τη Μονή χωρίς την προηγούμενη, ελεύθερη και τεκμηριωμένη συγκατάθεση της ίδιας της Σιναϊτικής Αδελφότητας.

Η Ιουστινιάνεια Μονή του Σινά δεν είναι αντικείμενο παζαριού.

Δεν θα αποδεχθούμε ως «διάσωση» τη μετατροπή της από ιστορικό κύριο της περιουσίας της σε φιλοξενούμενο, χρήστη ή μισθωτή στον ίδιο της τον τόπο.

Δεν θα σιωπήσουμε μπροστά σε οποιαδήποτε απόπειρα «άλωσης», υφαρπαγής ή δήμευσης της περιουσίας της κατά παράβαση του δικαίου και των καταγεγραμμένων δεσμεύσεων της ίδιας της αιγυπτιακής πολιτείας.

Στεκόμαστε στο πλευρό της Σιναϊτικής Αδελφότητας.

Γιατί η Μονή μπορεί να μην κλείσει και, ταυτόχρονα, να έχει χάσει το ιστορικό καθεστώς της.

Και τότε δεν θα έχει σωθεί. Θα έχει απλώς διατηρηθεί η λειτουργία της, ενώ θα έχει συντελεστεί η απώλεια των δικαιωμάτων της.

ΝΙΚΟΣ Ι. ΝΙΚΟΛΟΠΟΥΛΟΣ
Πρόεδρος Χριστιανοδημοκρατικού Κόμματος Ελλάδος
Πρώην Υφυπουργός – πρώην Βουλευτής

Νίκος Ι. Νικολόπουλος

Πρόεδρος Χριστιανοδημοκρατικού Κόμματος Ελλάδος

“Έλληνες Χριστιανοδημοκράτες” 

www.nikosnikolopoulos.gr

πρώην Υφυπουργός Εργασίας – πρ. Βουλευτής Αχαΐας 

Επικεφαλής Δημοτικής Παράταξης ΝΕΑ ΠΑΤΡΑ

#Tiktok @ninikolopoulos

#podcast https://anchor.fm/nikosnikolopoulos

twitter: NikNikolopoulos

facebook: NikNikolopoulosPage

instagram: nikolaos.nikolopoulos

Youtube Νίκος Νικολόπουλος 

τηλ: 2610344700 fax: 2610344703

6945521111

ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ

Για θέματα που αναγράφονται από το διαδίκτυο ή τις εικόνες, όπου πάντα σημειώνεται ευκρινώς η πηγή, αν υπάρχουν δικαιώματα συγγραφέων, παρακαλούμε ενημερώστε μας για να αφαιρέσουμε αμέσως. Να επισημανθεί ακόμη ότι οι απόψεις του ιστολογίου, ή των αποσταλθέντων κειμένων σε μας, του/τα οποίου/α αναρτούμε δεν σημαίνει ότι συμφωνούμε με το περιεχόμενο και πιστεύουμε ως εκ τούτου δεν φέρουμε ευθύνη από τον νόμο. Από τη στιγμή που απηχούν αποκλειστικά και μόνο τις απόψεις τους.