ΔΙΕΘΝΗΣ ΝΟΜΙΜΟΤΗΤΑ -ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΖΗΤΟΥΜΕΝΟ

Αντώνης Παπαντωνίου
Υποναύαρχος Λ.Σ. (ε.α.)-Νομικός

Τελικά το αυτονόητο έγινε ζητούμενο, κυρίως τα τελευταία χρόνια, με τις συνεχείς αυθαιρεσίες και προκλήσεις που εμφανίζονται στις Διεθνείς σχέσεις , ενώ βέβαια η Νομιμότητα είναι επίσης ένα μεγάλο ζητούμενο και για τα περισσότερα Κράτη , από την έλλειψη της οποίας σε αυτό το επίπεδο ξεκινά και η αυθαιρεσία στις Διεθνείς σχέσεις. Και αυτό γιατί οι Λαοί έχουν πάψει να είναι , έστω και κατ’ ελάχιστον και φορείς δικαιωμάτων
αλλά είναι απλά και μόνον φορείς υποχρεώσεων που τους επιβάλλονται με τον πλέον Εγκληματικό τρόπο, με αποτέλεσμα να μην ασκούν πλέον κανένα έλεγχο στις τοπικές εξουσίες, και όχι Κυβερνήσεις. Όταν δεν μπορούν να παρέμβουν για αυθαιρεσίες στον
Τόπο τους πώς να μπορέσουν να ενεργοποιηθούν στα διαδραματιζόμενα στην Διεθνή ζωή;;;
Απόδειξη είναι το θράσος του Ισραήλ και της Τουρκίας που χρόνια τώρα επιδίδονται στο «άθλημα» της κατάληψης εδαφών στον ευρύτερο Χώρο της Μέσης Ανατολής με χρονικές εξάρσεις και υφέσεις ανάλογα πάντα με τα συμφέροντα των «Μεγάλων Δυνάμεων», κοινώς των «Τσάτσων», και όχι με το Διεθνές Δίκαιο, όπως έχει διαμορφωθεί, τουλάχιστον μετά το τέλος του Β Παγκοσμίου Πολέμου, με κορυφαίο Όργανο τον Ο.Η.Ε.
Το τελευταίο παράδειγμα ασέβειας το ζούμε αυτές τις ημέρες με την εισβολή της Τουρκίας σε ένα Ανεξάρτητο και Κυρίαρχο Κράτος με κάποιες σαθρές και γελοίες αιτιάσεις απέναντι στη Συρία. Από πού έλκουν το θράσος που τους διακρίνει;;; Μα από την αναισθησία πολλών αλλά πρώτα απ όλους και κυρίως από τον Οργανισμό εκείνον που αν δει κανείς την Ιδρυτική του διακήρυξη , και όχι μόνον, θα ντραπεί ή θα εξοργιστεί με την δουλικότητα που δείχνει απέναντι στα συμφέροντα των «Τσάτσων» σε ένα κυνήγι ανταγωνισμών συμφερόντων σε βάρος των Λαών!
Στην προκειμένη όμως περίπτωση της εισβολής της Τουρκίας στη Συρία θέλουμε να επισημάνουμε την αναισθησία και την αδράνεια που επιδεικνύουν και τα Κράτη εκείνα που μετά την πτώση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας υπέγραψαν την Συνθήκη της Λωζάννης το 1923 ορίζοντας τα σύνορα της Τουρκίας με τα γειτονικά Κράτη που
προέκυψαν από αυτήν. Τα κράτη που είχαν υπογράψει τη, Διεθνή αυτή Συνθήκη ήσαν τα: Μ.Βρετανία-Γαλλία-Ιταλία-Ιαπωνία-Ελλάδα- Ρουμανία-Τουρκία- Σερβο/Κροατο/Σλοβενικά Κράτη. Κανένας άλλος. Τα σύνορα αυτά κάλυπταν προς το Νότιο Τμήμα της Τουρκίας και την γείτονα Συρία.
Συνεπώς κανένα απολύτως δικαίωμα δεν είχε η Τουρκία να εισβάλλει στη Συρία γιατί
με την είσοδό της σε αυτήν παραβίαζε την Διεθνή Συνθήκη της Λωζάννης, και αντίστροφα οι ΜΟΝΟΙ που είχαν δικαίωμα και υποχρέωση παρέμβασης για την αποκατάσταση της παραβίασης ήσαν τα Κράτη που την είχαν υπογράψει. ΚΑΝΕΝΑΣ
ΑΛΛΟΣ. Οποιοσδήποτε τρίτος θα ήταν καλοδεχούμενος σαν υποστηριχτής στο πλαίσιο του Ο.Η.Ε. για «Επίθεση σε Ανεξάρτητο και κυρίαρχο ΚΡΑΤΟΣ-ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ Ο.Η.Ε!!
Αυτά ορίζει η Νομιμότητα. Αντ’ αυτού γινόμαστε καθημερινά μάρτυρες ενός αδίστακτου παζαριού των «Τσάτσων» μεταξύ τους όπως και με τον εισβολέα που έφθασαν στο σημείο να υποστηρίζουν ότι πρέπει να τηρηθεί η….. ΕΚΕΧΕΙΡΙΑ, με την παρουσία, μετά την εισβολή, Στρατευμάτων του εισβολέα στο έδαφος της Συρίας, αδιάφορο τι αντικρίζει σε ποσοστό του συνολικού εδάφους! Και μάλιστα οι Η.Π.Α. (ο Διεθνής Τρομοκράτης), είναι εκείνος που υπέγραψε με τον εισβολέα την …….Εκεχειρία.
Μα όπως είναι Διεθνώς γνωστό και προβλεπόμενο, ΚΑΙ αυτό από το Διεθνές Δίκαιο του Πολέμου, είναι μία κατάσταση που συμφωνείται ΜΕΤΑΞΥ ΤΩΝ ΕΜΠΟΛΕΜΩΝ ΓΙΑ ΔΙΑΦΟΡΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ, π.χ. για περισυλλογή Νεκρών και τραυματιών. Και αυτό γιατί στο Καθεστώς της ΕΚΕΧΕΙΡΙΑΣ έχουμε την παρουσία του επιτιθέμενου σε ξένο έδαφος , κάτι που σημαίνει ότι αν δεν αποσυρθεί άμεσα δεν μιλάμε για ΕΚΕΧΕΙΡΙΑ, αλλά για κατάκτηση με τα όπλα εδάφους άλλης Χώρας, όπως ακριβώς έγινε από τον τωρινό εισβολέα και το 1974 σε βάρος της ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, έχοντας πάλι σαν βοηθό, σαν σπόνσορα τον ίδιο «τσάτσο», τις Η.Π.Α.
Πριν τελειώσω, για να μην κουράσω, την σύντομη αυτή αναφορά μου στην μεγάλη και τεράστια αυτή έννοια της Νομιμότητας θα ήθελα να υπενθυμίσω, στους απανταχού «Τσάτσους» της διεθνούς κοινότητας ότι υπάρχει ακόμα κάτι που έχουν πάλι υπογράψει στα πλαίσια πάντα του Ο.Η.Ε. και καλό είναι να την θυμηθούν και να την διαβάσουν και πάλι και αυτή είναι η ΔΙΕΘΝΗΣ ΣΥΜΒΑΣΗ ΤΗΣ ΒΙΕΝΝΗΣ 1969 ΠΟΥ Η ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΗΣ ΕΧΕΙ ΑΡΧΙΣΕΙ ΑΠΟ ΤΟ 1980, ΓΙΑ ΤΟ ΔΙΚΑΙΟ ΤΩΝ ΣΥΝΘΗΚΩΝ!
Επειδή όμως όλα αυτά είναι μέχρι τώρα λόγια θα πρέπει κάποια στιγμή να μετουσιωθούν σε πράξεις και οι μόνοι που μπορούν να το προκαλέσουν και να το απαιτήσουν είναι οι Λαοί, αρχίζοντας από την επιβολή της Νομιμότητας στα Κράτη τους!
ΕΜΠΡΟΣ ΛΟΙΠΟΝ: ΝΕΟ ΞΕΚΙΝΗΜΑ- ΝΕΟΙ ΑΓΩΝΕΣ!!!
ΑΘΗΝΑ 22-10-2019