ΔΡΥΙΔΕΣ: ΟΙ ΑΡΧΑΙΟΙ ΔΑΣΚΑΛΟΙ ΓΑΛΑΤΩΝ ΚΑΙ ΒΡΕΤΑΝΩΝ

γράφει ο Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης Αμφικτύων

Αρχιδρυΐδης με την επίσημή του ενδυμασία

Οι Γαλάτες είχαν πέντε είδη ιερέων:τους Βάρδους,Ευβάγας, Βάτας, Σαρωνίδες και Δρυίδες. Πρώτιστοι όμως ήταν οι Δρυίδες, οι άλλοι ήταν κατώτεροι αυτών. Ονομάστηκαν από το δέντρο «Δρυς» το οποίο θεωρούσαν ιερό δέντρο. Και ο λόγος είναι διότι από το βελανίδι του τρέφονταν το χειμώνα οι ίδιοι και τα ζώα τους

 Ονομάστηκαν από τους Δρύοπες της Ηπείρου. Πρώτος βασιλιάς αυτών ο Δρύοψ, γιός του Απόλλωνος και της Αρκάδος και πήρε την ονομασία διότι η μητέρα του όταν γεννήθηκε τον έκρυψε στους κλώνους της Δρυός. Ο Δρύας βασιλιάς των Μολοσσών της Ηπείρου υπήρξε ιερέας και περίφημος και μάντης. Υπήρχαν και νύμφες Δρυάδες και Αμαδρυάδες: όπως η περίφημη Δρυάς και η  Δρυόπη (Ωγυγία, τομ Α’508, Δ’ 493) 

 Οι Δρουίδες ή Δρυείδες  ήταν αναχωρητές και κατοικούσαν στα δάση καλυμμένα με δρυς(εξού και δρυμούς) και η ονομασία μεταβιβάστηκε από τον Ηρακλή και το στράτευμα του που έφτασαν στη χώρα των Κελτών. Οι Κέλτες ονόμασαν τη δρυ Δαρύ. Οι δρυίδες ιερείς ήταν συνάμα και φιλόσοφοι , όπως οι Γυμνοσοφιστές  και οι Πυθαγόρειοι και δίδασκαν με τα γνωμικά , δηλαδή σύντομες προτάσεις εν είδη παραγγελμάτων . Με αυτά δίδασκαν το κοινό στα μυστήρια τους. Αυτοί έγιναν οι δάσκαλοι και παιδαγωγοί όχι μόνο των Γαλατών αλλά όλων των εθνών . Οι Δρυίδες αποτέλεσαν την ιερατική τάξη στη   Γαλατία(Γαλλία) και πιθανόν και σε άλλα μέρη στη δυτική Ευρώπη την εποχή του Σιδήρου .  Τα έθιμα των Δρυιδών αποτελούσαν τμήμα του πολιτισμού όλων των φυλετικών ομάδων που ονομάζονταν “Κελτοί” και Γαλάτες” από τους Έλληνες και «Celtae» and «Galli» από τους Ρωμαίους, λέξεις οι οποίες εξελίχθηκαν στα σύγχρονα Αγγλικά  σε «Celtic» και «Gaulish».

Στους Δρυίδες έστελναν και οι Βρετανοί της Αγγλίας  τα παιδιά τους για να μορφωθούν . Παραθέτω ορισμένα γνωμικά:

“Παν το γενόμενος εκ του Ουρανού γίνεται”

” Δει φροντίζειν επιμελώς περί της ανατροφής των παίδων”

“Ου δει, γραφή παραδούναι την φιλοσοφίαν  αλλά μνήμη”

” Η  Ψυχή εστίν αθάνατος διαβαινουσα από σώματος εις σώμα”

“Δει τους εν πολέμω αιχμαλώτους θύεσθαι επί βωμών”

” Ει δει τον κοσμον φθαρήναι υπό ύδατος ή πυρός φθαρήσεσθαι”

“Μη δειν τους παίδας φαίνεσθαι τοις τοκευσι μέχρι ετών δεκατεσσάρων “

“Τω τελευταίο εις σύνοδον αφικνουμένω θάνατος ή ζημία”

“Το ενταύθα δανειζόμενον αργύριον αποδοθήσεται εν τη αιωνία ζωή” (Ιδού από πήρε το Ισλάμ τον άτοκο δανεισμό)

” Τα εν τοις στόμασι των νεκρών τιθέμενα γραμμάτια , εγχειρίζονται ασφαλώς πτος ους πέμπνται” (η διαθήκη)

” Οι πατέρες των οικιών εισί βασιλείς των οίκων , και δεσπόται απόλυτοι της ζωής των γυναικών , τέκνων και δούλων κλπ”

Η θεωρία της μετεμψύχωσης είναι παρμένη από την διδασκαλία του Πυθαγόρα. Ομως αυτή προϋπήρχε αυτού από τους Ελληνες . Ορισμενοι διερωτώνται πως έφτασαν στο βορρά οι θέσεις των Ελλήνων όταν μάλιστα δεν υπήρχε επικοινωνία δια ξηράς λόγω των παγετώνων, Οι Πελασγοί Ελληνες ήταν ναυτικος λαός και πήγαιναν οι ιδέες δια θαλάσσης αλλά και μέσω Ιταλίας προς την Γαλλία..

Τους  Δρουίδες οι οποίοι ήταν πολύ αρχαιότεροι, τους αναφέρει ο Αριστοτέλης  και ο Σωτίων από τον Διογένη Λαέρτιο οι οποίοι τους ονομάζουν Δρυίδες (και όχι Δρουίδες) και Σεμνοθέους.. Σχημάτισαν εταιρίες και έκαναν συνέδρια και μιά τέτοια εταιρεία ήταν στην Ελληνική τότε πολη της Μασσαλίας.. Εγιναν παντοδύναμοι έχοντας στα χέρια τους τους μοχλούς της  θρησκείας, της δικαστικής εξουσίας  και της πολιτική.  Ησαν δε και σπουδαία για την εποχή τους αστρολόγοι, μάγοι και οιωνοσκόποι. Οπως λέγει ο Διόδωρος είχαν τόση δύναμη   ώστε συχνά έμπαιναν μεταξύ των εμπολέμων και σταματούσαν τις εχθροπραξίες μονο με την παρουσία τους . Τον Δεκέμβριο μήνα εόρταζαν   μεγαλοπρεπή γιορτή την οποία ονόμαζαν “A gui I’ an neuf”  αφιερωμένη στον Ιξόν το νέο έτος, συνήθιζαν δε να την εορτάζουν στο δάσος. Οι Χριστιανοί ονόμασαν Χριστούγεννα. Η γυναίκα είχε περίοπτη θέση στην κοινωνία τους , αναλάμβανε διάφορα υπουργεία και γινόταν ακόμη και ιέρεια

 Ελάχιστα γνωρίζουμε από τους Δρυίδες γιατί   δεν άφησαν γραπτά μνημεία και ότι γνωρίζουμε είναι από τους Έλληνες των οποίων τη φιλοσοφία διέδωσαν στα μέρη αυτά, και από Ιρλανδούς συγγραφείς του Μεσαίωνα.

Τελικά οι Ρωμαίοι κατακτητές επέβαλαν τον Χριστιανισμο, όπως σε όλο τον    Ελληνικό Κόσμο  και   διέλυσαν βιαίως τον Δρυϊδισμό.

Αγνώμονες και βάρβαροι οι Δυτικοί έδειξαν όλη τους τη οργή και βαρβαρότητα στον Ελληνικό κόσμο που προσπάθησε αφιλοκερδώς να τους βγάλει από το δάσος, όπου ζούσαν ΄σε ζωώδη κατάσταση και να τους εκπολιτίσει.  Ακόμη τα ζωώδη τους αισθήματα επαναλαμβάνονται σε βάρος κάθε γενιάς Ελλήνων , συχνά δε  περισσότερες της μιας φοράς.

Στα 96 μου χρόνια ζωής  έχω βιώσει  αρκετές  γενοκτονίες σε βάρος των Ελλήνων με κυριότερες:

1/ Δύο από τους Γερμανούς: το (1941-1944) και με τα Μνημόνια (2010-2018)

2/ Στην Κύπρο το 1974 από Τούρκους, Αγγλους και Αμερικανούς

3/Δύο από Τούρκους στην Τουρκία σε βάρος Ελλήνων(1942-1945 στα Στρατόπεδα Εργασίας) και με το πογκρόμ 1955 στην Κωνσταντινούπολη και την εκδίωξη των Ελλήνων της Πόλης

4/ Την εκδίωξη των Ελλήνων του Ευξείνου το Φεβρουάριο 2022. Σε μερικές από αυτές είχαν και Ελληνες συνεργάτες. Και μετά απορούμε γιατί ο Ελληνισμός σβήνει και χάνεται.

 (13/4/25)

* Αμφικτύων   ο Υποστράτηγος ε.α Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης

Συγγραφέας, Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών

 amphiktyon@gmail.com 

http://amphiktyon.blogspot.com/ 

http://amphiktyon.org

ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ