Νίκος Νικολόπουλος: ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ ΣΤΟΝ ΓΙΑΝΝΗ ΤΙΓΚΑ…

Υπάρχουν άνθρωποι που περνούν από τη ζωή μας και αφήνουν πίσω τους αναμνήσεις. Και υπάρχουν άνθρωποι που γίνονται κομμάτι της ψυχής μας.
Ο Γιάννης Τίγκας ανήκε στη δεύτερη κατηγορία. Σήμερα δεν αποχαιρετώ απλώς έναν στενό συνεργάτη, έναν πολύτιμο συνοδοιπόρο ή έναν εξαίρετο επιστήμονα.

Αποχαιρετώ έναν αδελφό. Έναν άνθρωπο που περπάτησε δίπλα μου σχεδόν ολόκληρη τη ζωή μου. Έναν φίλο που δεν έλειψε ποτέ.
Ούτε στις χαρές. Ούτε στις θύελλες. Ούτε στις νίκες. Ούτε στις ήττες. Γνώρισα τον Γιάννη στις αρχές της δεκαετίας του ’70. Εκείνος νέος φοιτητής του Πολυτεχνείου Πατρών. Εγώ μαθητής ακόμη, στους «Χαρούμενους Αγωνιστές» της Χριστιανικής Εστίας Πατρών.
Κανείς μας τότε δεν μπορούσε να φανταστεί ότι εκείνη η πρώτη γνωριμία θα εξελισσόταν σε μια φιλία ζωής. Σε μια σχέση αδελφική, βαθιά και ακατάλυτη, που θα άντεχε στον χρόνο, στις δοκιμασίες, στις πολιτικές περιπέτειες, στις διαφωνίες, στις αγωνίες και στα όνειρα. Ο Γιάννης ήταν παιδί μιας γενιάς που πίστεψε πως ο κόσμος μπορεί να αλλάξει. Έζησε τα χρόνια της μεταπολίτευσης με πάθος.

Συμμετείχε ενεργά στα κινήματα της νεολαίας, αναζητώντας κοινωνική δικαιοσύνη, ελευθερία, αξιοπρέπεια και ισοπολιτεία. Όμως πίσω από κάθε πολιτική ή κοινωνική του αναζήτηση υπήρχε πάντοτε ένας βαθύτερος πυρήνας. Η χριστιανική του συνείδηση. Για τον Γιάννη, η αγάπη προς τον άνθρωπο δεν ήταν θεωρία. Ήταν καθημερινή πράξη.

Η κοινωνική προσφορά δεν ήταν σύνθημα. Ήταν τρόπος ζωής. Η αλληλεγγύη δεν ήταν ιδεολογική τοποθέτηση. Ήταν εσωτερική ανάγκη.

Το 1986, όταν οι συμπολίτες μας με τίμησαν εκλέγοντάς με πρώτο δημοτικό σύμβουλο Πατρέων, ο Γιάννης στάθηκε οριστικά δίπλα μου. Και από τότε δεν έφυγε ποτέ. Σχεδόν σαράντα χρόνια κοινής πορείας. Νύχτες και μέρες. Χειμώνες και καλοκαίρια. Εκλογές και αγώνες. Πίκρες και δικαιώσεις. Πορείες, συσκέψεις, συγκρούσεις, σχεδιασμοί, ελπίδες και απογοητεύσεις. Ήταν πάντα εκεί. Αθόρυβα. Διακριτικά. Ακούραστα. Δεν αναζητούσε αξιώματα. Δεν κυνηγούσε δημοσιότητα. Δεν ζητούσε ανταλλάγματα. Δεν τον ενδιέφεραν οι τίτλοι. Τον ενδιέφερε μόνο ο σκοπός. Και γι’ αυτό ήταν ανεκτίμητος. Πρωτοπόρος. Ονειροπόλος. Οραματιστής. Τελειομανής. Ασυμβίβαστος. Αφιλάργυρος.

Ένας άνθρωπος που πίστευε ότι κάθε έργο πρέπει να υπηρετεί τον άνθρωπο και όχι τη ματαιοδοξία εκείνου που το υπογράφει. Πολλές φορές διαφωνήσαμε. Αμέτρητες φορές συζητήσαμε μέχρι τα ξημερώματα. Πάντοτε όμως μας ένωνε κάτι βαθύτερο από τις απόψεις. Η κοινή πίστη ότι η πολιτική οφείλει να υπηρετεί τον άνθρωπο. Και ότι η ζωή αξίζει μόνο όταν προσφέρεται.

Ο Γιάννης αγάπησε τη ζωή όσο λίγοι. Την αγκάλιασε. Τη χάρηκε. Τη γεύτηκε. Την ρούφηξε μέχρι την τελευταία της σταγόνα. Και όμως, μέσα σε όλα αυτά, δεν έχασε ποτέ τον προσανατολισμό του. Δεν παρασύρθηκε από τη ματαιότητα του κόσμου. Δεν λησμόνησε ποτέ τον τελικό προορισμό του ανθρώπου. Δεν απομακρύνθηκε ποτέ από τη λειτουργική και μυστηριακή ζωή της Ορθόδοξης Εκκλησίας.

Κάθε Κυριακή. Κάθε γιορτή. Με το γνώριμο σκουλαρίκι του. Στις πίσω θέσεις του ναού. Διακριτικός. Σεμνός. Σιωπηλός. Μα πάντοτε παρών.

Παιδί της οικογένειας του μακαριστού Μητροπολίτου Πατρών Νικοδήμου Βαλληνδρά, κουβαλούσε μέσα του μια βαθιά εκκλησιαστική καλλιέργεια που δεν διαφήμιζε ποτέ. Την ζούσε. Και γι’ αυτό είχε αξία.

Ο Γιάννης δεν άφησε μόνο έργο. Άφησε ανθρώπους. Άφησε οικογένεια. Άφησε ευλογία. Είδε τα παιδιά του να προοδεύουν. Τα καμάρωσε. Τα στήριξε. Τα μεγάλωσε με αρχές και αξίες. Και αξιώθηκε να χαρεί τέκνα τέκνων. Μια από τις μεγαλύτερες ευλογίες που μπορεί να γνωρίσει άνθρωπος σε αυτή τη ζωή.

Η Πάτρα χάνει έναν άξιο μηχανολόγο μηχανικό, έναν δημιουργικό νου και έναν άνθρωπο με σπάνια κοινωνική προσφορά.

Άφησε τη σφραγίδα του σε σημαντικά έργα, με τη γνώση, την αισθητική και τη δημιουργική του ευφυΐα να αποτυπώνονται διακριτικά αλλά ουσιαστικά σε πολλές παρεμβάσεις και πρωτοβουλίες. Μεγάλη υπήρξε και η προσφορά του στο Πατρινό Καρναβάλι, το οποίο ζούσε με πάθος, νεανικό ενθουσιασμό και αυθεντική αγάπη.

Ιδιαίτερη παρακαταθήκη αφήνει και το πρόγραμμα της δημοτικής παράταξης «ΝΕΑ ΠΑΤΡΑ», ένας ολόκληρος τόμος ιδεών, προτάσεων και οραμάτων για την πόλη μας, τον οποίο ο ίδιος επεξεργάστηκε και επιμελήθηκε με αφοσίωση μέχρι την τελευταία λεπτομέρεια.

Το ίδιο είχε πράξει και δεκαετίες νωρίτερα, το 1990, όταν ήμουν και πάλι υποψήφιος Δήμαρχος Πατρέων με την παράταξη «ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΗΣ ΠΑΤΡΑΣ».

Ο Γιάννης δεν ήταν απλώς συνεργάτης τεχνικών ή πολιτικών σχεδιασμών. Ήταν άνθρωπος ιδεών. Άνθρωπος έμπνευσης. Άνθρωπος δημιουργίας. Ένας ακούραστος εργάτης της πόλης, που πίστευε πως η Πάτρα μπορεί και αξίζει να κοιτάζει ψηλά.

Σήμερα η καρδιά μου πονά. Γιατί νιώθω πως ένα κομμάτι της δικής μου διαδρομής φεύγει μαζί του. Φεύγουν οι κοινές αγωνίες. Οι συζητήσεις. Τα ταξίδια. Τα ξενύχτια. Τα σχέδια. Οι ελπίδες. Οι σιωπές. Οι προσευχές.

Όμως η πίστη μου παρηγορεί. Γιατί γνωρίζω ποιον άνθρωπο αποχαιρετώ. Γνωρίζω σε Ποιον Θεό πίστεψε. Γνωρίζω Ποιον Χριστό αγάπησε. Και γι’ αυτό πιστεύω βαθιά πως ο αγαπημένος μου φίλος δεν χάνεται. Δεν τελειώνει. Δεν σβήνει. Απλώς περνά από τη φθορά στην αφθαρσία. Από τον χρόνο στην αιωνιότητα. Από τον αγώνα στην ανάπαυση. Από τη γη στον ουρανό.

Θέλω να πιστεύω ότι αυτή τη στιγμή βρίσκεται εκεί όπου «ουκ έστι πόνος, ου λύπη, ου στεναγμός, αλλά ζωή ατελεύτητος». Στην πολιτεία της απέραντης αγάπης του Θεού. Εκεί όπου δεν υπάρχουν συμφέροντα, μικρότητες, αδικίες και υστεροβουλίες. Εκεί όπου βασιλεύει μόνο η Αλήθεια. Η Δικαιοσύνη. Η Αγάπη. Εκεί όπου ο Γιάννης πάντοτε ήθελε να φτάσει.

Καλό ταξίδι, αγαπημένε μου φίλε. Καλό ταξίδι, αδελφέ μου.

Σε ευχαριστώ για όλα όσα μοιραστήκαμε. Για την πίστη σου. Για την αφοσίωσή σου. Για τη διακριτική σου δύναμη. Για την ανιδιοτελή σου αγάπη. Για μια ολόκληρη ζωή κοινής πορείας.

Και μέχρι να συναντηθούμε ξανά, θα σε θυμόμαστε με ευγνωμοσύνη, με αγάπη και με δάκρυα.

Αιωνία σου η μνήμη.

Καλό Παράδεισο, Γιάννη.

Νίκος Ι. Νικολόπουλος
Πρόεδρος Χριστιανοδημοκρατικού Κόμματος Ελλάδος
Επικεφαλής Δημοτικής Παράταξης «ΝΕΑ ΠΑΤΡΑ»
Πρώην Υφυπουργός και πρώην Βουλευτής Ελλάδος

Στη μνήμη του Γιάννη Τίγκα

ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ

Για θέματα που αναγράφονται από το διαδίκτυο ή τις εικόνες, όπου πάντα σημειώνεται ευκρινώς η πηγή, αν υπάρχουν δικαιώματα συγγραφέων, παρακαλούμε ενημερώστε μας για να αφαιρέσουμε αμέσως. Να επισημανθεί ακόμη ότι οι απόψεις του ιστολογίου, ή των αποσταλθέντων κειμένων σε μας, του/τα οποίου/α αναρτούμε δεν σημαίνει ότι συμφωνούμε με το περιεχόμενο και πιστεύουμε ως εκ τούτου δεν φέρουμε ευθύνη από τον νόμο. Από τη στιγμή που απηχούν αποκλειστικά και μόνο τις απόψεις των συντακτών του