Συνέντευξη του Δημήτρη Κυπριώτη στο δημοσιογράφο Γιάννη Διαβάτη D.E.A sc, PO/ Droit international Public “Paris II”

Γ. Διαβάτης: Στρατηγέ, γενικά πως βλέπετε από τη σκοπιά σας τις εξελίξεις στον πόλεμο της Ουκρανίας;

Δ. Κυπριώτης:  Ευχαριστώ κ. Διαβάτη που  μου δίνετε την ευκαιρία να αναφερθώ στα γεγονότα ενός πολέμου που βρίσκεται στο επίκεντρο της παγκόσμιας θέασης αυτόν τον καιρό. Προηγουμένως όμως θα ήθελα και εγώ μαζί με τα εκατομμύρια των ανθρώπων να ευχηθώ για τον τερματισμό αυτού του πολέμου και την επικράτηση της Ειρήνης.

Σε γενικές γραμμές  η επέμβαση στην Ουκρανία αποδεικνύεται ότι είναι ένας παρατεταμένος και αιματηρός πόλεμος, όπως φυσικά είναι και κάθε πόλεμος, που διαρκεί πολύ πέραν  των χρονικών ορίων που εκτιμούσαν οι υπηρεσίες πληροφοριών πολλών χωρών, ειδήμονες στρατηγικοί αναλυτές, και τα Διεθνή Ινστιτούτα. Αν δεν υπάρξουν κάποιες ουσιώδεις και θεαματικές αλλαγές, η κατάσταση αναμένεται να χειροτερέψει σε επίπεδο ανθρώπινων απωλειών και καταστροφών, πριν να οδηγηθεί σε κάποια λύση. Για αυτό ευχόμαστε να υπάρξει αυτή η λύση το δυνατόν ταχύτερα.

Γ.  Διαβάτης: Πως εξελίσσονται οι στρατιωτικές επιχειρήσεις; Τι επιδιώκει με αυτές η Ρωσσία του Πούτιν;

Δ. Κυπριώτης: Να ξεκινήσω από το δεύτερο σκέλος της ερώτησης, που θα μας οδηγήσει και στην εκτίμηση της εξέλιξης των επιχειρήσεων.  Για να μπορέσουμε να εκτιμήσουμε τη θετική ή την αρνητική εξέλιξη, γενικά μιας στρατιωτικής επιχείρησης, πέραν των λεπτομερειών της, μας χρειάζονται να γνωρίζουμε δύο κύρια σημεία. Το πολιτικό σχέδιο του επιχειρούντος, δηλαδή ποιος είναι ο στόχος της πολιτικής ηγεσίας και ποιο είναι το στρατιωτικό επιχειρησιακό σχέδιο που προκρίθηκε από τα Επιτελεία, ως το προσφορότερο για να επιτευχθεί ο πολιτικός στόχος με τις καλύτερες προϋποθέσεις. Δυστυχώς και τα δύο αυτιά στοιχεία δεν τα έχουμε, πέραν των εκτιμήσεων που κάνουμε από τα όσα συζητούνται ως «σχέδιο ειρήνευσης» στις διαπραγματεύσεις που διεξάγουν οι δύο πλευρές των εμπολέμων. Από τις θέσεις που αναπτύσσονται συμπεραίνουμε,  ότι η Ρωσία έχει ως στόχο για την Ουκρανία,  τη δημιουργία μιας περίκλειστης χώρας, με καθεστώς ουδετεροποίησης που θα αναφέρεται ρητά στο Σύνταγμά της, χωρίς μελλοντική  ένταξη στο ΝΑΤΟ, αποστρατικοποιημένη, που θα έχει δεχθεί την ανεξαρτητοποίηση της  Κριμαίας και την περιοχή του Ντονμπάς. Με βάση λοιπόν αυτούς τους πολιτικούς στόχους, η εξέλιξη των επιχειρήσεων, λαμβάνοντας υπόψη την αντίσταση των αμυνομένων Ουκρανικών δυνάμεων, μπορούμε να πούμε ότι αυτές εξελίχθησαν στις πρώτες δύο φάσεις, αυτής της προέλασης και αυτής της εκμετάλλευσης-σταθεροποίησης, εξαιρετικά καλά και με τρόπο που δημιούργησαν μεγάλη έκπληξη για την ταχύτητα με την οποία εξελίχθηκαν.  Τώρα όμως  βρισκόμαστε στην τρίτη και σπουδαιότερη φάση,  που μάλλον συναντάει πολλές  δυσκολίες από τη σθεναρή αντίσταση των υπερασπιστών των κυρίων πόλεων, Χαρκόβου, Μαριούπολης, Οδησσού και της πρωτεύουσας της Ουκρανίας του Κιέβου.

Γ. Διαβάτης; Ποια είναι η εκτίμησή σας, τελικά η Ρωσία θα είναι ο νικητής του πόλεμου αυτού και θα επιτύχει τους στόχους της;

Δ. Κυπριώτης:    Δεν υπάρχει αμφιβολία για την υπεροπλία και το υπέρτερο των δυνάμεων της Ρωσίας έναντι αυτών της Ουκρανίας. Από αυτήν τη σκοπιά και με τα όσα  έχουν γίνει μέχρι στιγμής, τελικά η Ρωσία με τον έναν ή τον άλλον τρόπο θα είναι ο νικητής του πολέμου. Τώρα αν θα επιτύχει όλους τους πολιτικούς στόχους της ή όχι, θα εξαρτηθεί και από  το πόσο θα κρατήσει η τρίτη φάση των επιχειρήσεων, όπως και από άλλους  παράγοντες, όπως είναι η συνεχιζόμενη σθεναρή αντίσταση των Ουκρανών. Μια αντίσταση  που από μια μεριά αξίζει το σεβασμό, από την άλλη όμως εγείρει ερωτηματικά, για αυτό που λέγεται, ότι  οι άμαχοι κρατούνται ως «ασπίδα» προφύλαξης,  στην τελική επίθεση των Ρώσων.

Γ. Διαβάτης: Λέγεται ότι η Δύση, δηλαδή η Αμερική,  με τα πολύ σκληρά και πρωτόγνωρα μέτρα που έχει πάρει, έχει κερδίσει τον πόλεμο στο επίπεδο της πολιτικής,  ανεξάρτητα των στρατιωτικών επιτυχιών της Ρωσίας και έχει ρίξει σε τέλμα τη Ρωσία. Εσείς το συμμερίζεστε αυτό;

Δ. Κυπριώτης: Η  πραγματικότητα δεν είναι τόσο απλή και μάλλον είναι πιο δύσκολη. Ο Λευκός Οίκος γνώριζε το ρωσικό σχέδιο πολύ νωρίτερα, για αυτό ανακοίνωνε  ότι επίκειται επίθεση των Ρώσων, όμως δεν είχε κάποια απάντηση. Έχοντας απορρίψει τη στρατιωτική κλιμάκωση ως επιλογή ή τις προτάσεις Πούτιν για διαπραγματεύσεις, δεν είχε άλλες εναλλακτικές,  ενώ επηρεαζόταν από την ήττα στο Αφγανιστάν. Υπάρχουν βέβαια και οι αναλυτές που  πράγματι εκτιμούν ότι τελικά ο Μπάϊντεν «έστησε  παγίδα» στον Πούτιν, για να σπρώξει σε τέλμα τη Ρωσία, όπως έγινε παλιά με την τότε Σοβιετική Ένωση στο Αφγανιστάν. Τα πράγματα όμως είναι διαφορετικά τώρα , γιατί στην προκειμένη περίπτωση αυτού του πολέμου, η πρωτοβουλία δεν ανήκει στην Αμερική, που στηρίζει επιπλέον και έναν αντίπαλο που είναι πολύ υποδεέστερος της Ρωσίας. Για να επιτύχει το υποτιθέμενο και «διαβολεμένο» σχέδιο των Η.Π.Α, θα πρέπει να γίνουν κοσμογονικά λάθη από την πλευρά της  Ρωσίας και εδώ ο πόλεμος διεξάγεται στην Ευρώπη και όχι στο Αφγανιστάν, ενώ ούτε οι συνθήκες είναι ίδιες, ούτε ο χρόνος. Προφανώς και δεν συμμερίζομαι την άποψη της Δύσης. Βέβαια από την άλλη πλευρά,  το γεγονός ότι η Δύση πετυχαίνει οφέλη από την τεράστια προπαγάνδα που της παρέχεται αφειδώς, αυτό πράγματι  είναι ένα μέσο που δημιουργεί εντυπώσεις  πολιτικού κέρδους.

Γ. Διαβάτης: Τη λήξη του πολέμου τη βλέπετε να είναι κοντά;

Δ. Κυπριώτης: Μπροστά μας από την πλευρά των Ρώσων έχουμε:  στρατιωτικές επιχειρήσεις που έχουν σκληρύνει τελευταία, αποκλεισμό της Ουκρανίας  από θαλάσσης,  περιορισμούς στη διακίνηση και τροφοδοσία των Ουκρανών με πολεμικό  υλικό και μισθοφόρους  από τα σύνορα με την Πολωνία. Από την πλευρά των Ουκρανών συνεχίζεται η σθεναρή τους αντίσταση, τουλάχιστον στους θύλακες των πόλεων που  πολιορκούνται, που δεν δείχνει ακόμα ισχυρά σημεία κάμψης της θέλησή τους και στην «ουδέτερη ζώνη» υπάρχουν  διαπραγματεύσεις των εμπολέμων που δεν οδηγούν προς το παρόν σε τελική λύση, εφόσον οι αρχικές απαιτήσεις του Πούτιν, εξακολουθούν να παραμένουν οι ίδιες  πάνω στο τραπέζι. Με δεδομένο το γεγονός ότι το ΝΑΤΟ δεν θα επέμβει, μια τελική λύση του πολέμου φαίνεται ότι προς το παρόν είναι αδύνατη, αλλά αν ο πόλεμος συνεχιστεί ακόμα και με αυτούς τους ρυθμούς και υπάρξουν εδαφικές κατακτήσεις μεγαλύτερες από όσες είναι τώρα, οι όροι που θα τεθούν από τον Πούτιν μπορεί να είναι ακόμα ποιο δυσμενείς.

Γ. Διαβάτης: Ποια η άποψή σας σχετικά με την αποστολή ανθρωπιστικής βοήθειας και  αμυντικού υλικού στην Ουκρανία;

Δ. Κυπριώτης: Θα μπω απευθείας στο θέμα. Αν όλοι οι Έλληνες, όπως φαντάζομαι και πιστεύω, ευχαριστήθηκαν με την ανθρωπιστική βοήθεια που στάλθηκε στους πληττόμενους Ουκρανούς και  έχουν ανοίξει την καρδιά και πολλοί τα σπίτια τους στους πρόσφυγες, από την άλλη πλευρά  η επιπόλαιη και ενδεχομένως  εξωθεσμική  απόφαση αποστολής, όχι αμυντικού υλικού ως ειπώθηκε, αλλά πολεμικού επιθετικού οπλισμού, προσωπικά με λυπεί. Και αυτό το δηλώνω μετά γνώσεως, αφού με τον τρόπο αυτόν η χώρα μας γίνεται μέρος της εμπλοκής και του πολέμου. Σημασία αγαπητέ κύριε Διαβάτη, δεν έχει αυτή καθ΄ αυτή η αποστολή,  ότι και καλά στερηθήκαμε κάποια όπλα, αλλά οι συνέπειες που μπορεί να έχει αυτή η ενέργεια μας στο μέλλον. Και αν  αυτή η αποστολή υλικού ρωσικής προέλευσης,  συσχετισθεί με τη τα όσα δήλωσε ο πρωθυπουργός κ. Κ. Μητσοτάκης σε συνέντευξη του σε τηλεοπτικό κανάλι, ότι το ρωσικό υλικό που βρίσκεται ανεπτυγμένο  στα νησιά μας είναι παλιό και χρειάζεται αντικατάσταση , καταλαβαίνετε ότι τα πράγματα  είναι πολύ σοβαρά. Για φανταστείτε που μπορεί να πάει η σκέψη, αν ένας  καλοθελητής συσχετίσει αυτές τις δηλώσεις του κ .πρωθυπουργού με τις επιδιώξεις  της Τουρκίας, που προτάσσει την αποστρατικοποίηση των Νησιών μας.   Ίσως μας δοθεί μια άλλη ευκαιρία για να μιλήσουμε εκτενέστερα και για το θέμα αυτό αλλά  και για τις σχέσεις μας με την Τουρκία,  υπό το φως των τελευταίων εξελίξεων του πολέμου της  Ουκρανίας.

Γ. Διαβάτης. Σας ευχαριστώ στρατηγέ και προσβλέπω σε επόμενη συνέντευξη

* Ο Δημήτρης Κυπριώτης είναι ανώτατος αξιωματικός ε.α

ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ