ΤΟ ΜΑΞΙΜΟΥ ΑΚΟΥΕΙ; Ο Ερντογάν προχωρά τη «Γαλάζια Πατρίδα» — και η κυβέρνηση αναζητεί εκλογικό σωσίβιο;

Τηλεοπτική τοποθέτηση Νίκου Ι. Νικολόπουλου
Προέδρου του Χριστιανοδημοκρατικού Κόμματος Ελλάδος
Κυριακή 23 Αυγούστου 2026

Φίλες και φίλοι, καλησπέρα σας.

Απόψε θέλω να μιλήσουμε καθαρά. Χωρίς κραυγές, χωρίς υπερβολές, χωρίς πολεμικές ιαχές. Αλλά και χωρίς μισόλογα.

Γιατί την ώρα που ο ελληνικός λαός παλεύει με την ακρίβεια, τους λογαριασμούς, τα ενοίκια και την καθημερινή ανασφάλεια, η Τουρκία προχωρά, βήμα βήμα, την εφαρμογή της «Γαλάζιας Πατρίδας».

Δεν φωνάζει πάντοτε. Δεν απειλεί καθημερινά. Δεν στέλνει κάθε εβδομάδα πολεμικά πλοία. Κάνει κάτι πιο μεθοδικό και, ίσως, πιο επικίνδυνο: σχεδιάζει, χαρτογραφεί, νομοθετεί και δημιουργεί τετελεσμένα.

Και η ελληνική κυβέρνηση τι κάνει; Παρακολουθεί. Καθυστερεί. Καθησυχάζει τον ελληνικό λαό. Και όταν πια η τουρκική ενέργεια γίνεται επίσημη, εκδίδει ακόμη μία ανακοίνωση, στην οποία διαβάζουμε ότι η ενέργεια της Τουρκίας είναι «παράνομη και δεν παράγει έννομα αποτελέσματα».

Σωστό είναι αυτό. Αλλά δεν αρκεί! Δεν ασκείται εξωτερική πολιτική μόνο με ανακοινώσεις. Δεν προστατεύονται τα κυριαρχικά δικαιώματα μιας χώρας μόνο με τη φράση «έχουμε το Διεθνές Δίκαιο με το μέρος μας».

Το Διεθνές Δίκαιο δεν λειτουργεί μόνο του. Δεν είναι ένας αυτόματος μηχανισμός που ενεργοποιείται κάθε φορά που μια χώρα παρανομεί. Χρειάζεται εθνική στρατηγική, διπλωματική κινητοποίηση, ισχυρές συμμαχίες, αποτρεπτική δύναμη και, πάνω απ’ όλα, πολιτική βούληση.

Τα τουρκικά «θαλάσσια πάρκα» δεν είναι αθώα

Στις 15 Αυγούστου ο Τούρκος πρόεδρος υπέγραψε δύο προεδρικές αποφάσεις για την ανακήρυξη ισάριθμων «εθνικών θαλάσσιων πάρκων». Το πρώτο βρίσκεται στο βορειοανατολικό Αιγαίο, στην περιοχή μεταξύ Λήμνου και Σαμοθράκης. Το δεύτερο βρίσκεται στην ανατολική Μεσόγειο, στην ευρύτερη περιοχή ανάμεσα στη Ρόδο και στο Καστελόριζο.

Η Τουρκία δεν περιόρισε τα πάρκα μέσα στα δικά της χωρικά ύδατα. Τα επεκτείνει σε διεθνή ύδατα και, όπως αναγνωρίζει το ίδιο το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών, σε περιοχή που επικαλύπτει τμήμα της ελληνικής υφαλοκρηπίδας.

Άρα δεν έχουμε μπροστά μας μια απλή περιβαλλοντική πρωτοβουλία. Δεν ξύπνησε ξαφνικά ο Ερντογάν με αγωνία για τα ψάρια, τα δελφίνια και τη θαλάσσια βιοποικιλότητα. Η Τουρκία χρησιμοποιεί την προστασία του περιβάλλοντος ως πρόσχημα, για να εμφανιστεί ως δύναμη που έχει αρμοδιότητα να σχεδιάζει, να ελέγχει και να επιβάλλει κανόνες στο Αιγαίο.

Η Άγκυρα δεν διεκδικεί μόνο θαλάσσιες ζώνες. Διεκδικεί ρόλο διαχειριστή του Αιγαίου. Θέλει αύριο να μπορεί να λέει ποιος θα ψαρεύει, ποιος θα πραγματοποιεί επιστημονικές έρευνες, ποιο ερευνητικό πλοίο θα περνά, πού θα ποντίζεται ένα υποθαλάσσιο καλώδιο, ποιος θα εκδίδει NAVTEX και πού θα πραγματοποιούνται στρατιωτικές ασκήσεις.

Θέλει να συνηθίσει η διεθνής κοινότητα στην ιδέα ότι τίποτε δεν πρέπει να γίνεται στο Αιγαίο χωρίς προηγούμενη τουρκική συναίνεση. Αυτό είναι στην πράξη συνδιαχείριση. Και μπορεί να μην υπογράφεται επισήμως σε κάποιο χαρτί, αλλά επιχειρείται να επιβληθεί βήμα βήμα στο πεδίο.

Το «πράσινο» στην υπηρεσία της «Γαλάζιας Πατρίδας»

Η στρατηγική της Τουρκίας είναι έξυπνη και γι’ αυτό επικίνδυνη. Η «Γαλάζια Πατρίδα» παρουσιαζόταν μέχρι σήμερα κυρίως ως ένα επεκτατικό, γεωπολιτικό και στρατιωτικό δόγμα. Τώρα ο Ερντογάν επιχειρεί να της φορέσει έναν πράσινο μανδύα.

Μιλά για συνεργασία, συναίνεση και κοινή αντιμετώπιση της κλιματικής κρίσης. Πίσω, όμως, από τις ωραίες λέξεις υπάρχει μία καθαρή απαίτηση: να θεωρηθεί το Αιγαίο «κοινός χώρος», όπου η Ελλάδα δεν θα μπορεί να ενεργεί αυτοτελώς, ακόμη και όταν ασκεί δικαιώματα που της αναγνωρίζει το Διεθνές Δίκαιο.

Το πράσινο χρησιμοποιείται για να υπηρετήσει το γαλάζιο. Η περιβαλλοντική συνεργασία επιχειρείται να μετατραπεί σε όχημα γεωπολιτικής συνδιαχείρισης.

Η μάχη της Αττάλειας έχει ήδη αρχίσει

Από τις 9 έως τις 20 Νοεμβρίου η Τουρκία θα φιλοξενήσει στην Αττάλεια την COP31, τη μεγάλη παγκόσμια διάσκεψη για το κλίμα. Δεκάδες ηγέτες, υπουργοί, αντιπροσωπείες και οργανώσεις θα βρεθούν στην Τουρκία.

Ο Ερντογάν θα εμφανιστεί ως οικοδεσπότης μιας παγκόσμιας προσπάθειας για την προστασία του πλανήτη. Και ασφαλώς θα επιχειρήσει να παρουσιάσει τα τουρκικά θαλάσσια πάρκα ως απόδειξη περιβαλλοντικής ευαισθησίας και περιφερειακής συνεργασίας.

Θα ισχυριστεί: «Εμείς προστατεύουμε τις θάλασσες. Εμείς ζητάμε συνεργασία. Εμείς προτείνουμε διάλογο». Και εάν η Ελλάδα φτάσει εκεί απροετοίμαστη, η Άγκυρα θα επιχειρήσει να εμφανίσει την Τουρκία ως δύναμη συνεργασίας και την Ελλάδα ως χώρα που αρνείται τον διάλογο για το περιβάλλον.

Η μάχη αυτή δεν μπορεί να κερδηθεί τον Νοέμβριο με μία ομιλία της τελευταίας στιγμής. Πρέπει να αρχίσει τώρα. Η Αθήνα οφείλει να ενημερώσει κυβερνήσεις, διεθνείς οργανισμούς, επιστημονικούς φορείς και περιβαλλοντικές οργανώσεις. Να εξηγήσει ότι η Ελλάδα υποστηρίζει την προστασία των θαλασσών, αλλά απορρίπτει την εργαλειοποίηση της οικολογίας για τη δημιουργία παράνομων τετελεσμένων.

Υπάρχει ελληνικό σχέδιο για την Αττάλεια; Υπάρχει οργανωμένη διπλωματική εκστρατεία; Έχουν ενημερωθεί οι εταίροι μας; Έχει ζητηθεί επίσημη θέση της Ευρωπαϊκής Ένωσης; Ή θα φτάσουμε πάλι την τελευταία στιγμή, όταν ο Ερντογάν θα έχει ήδη κερδίσει τη μάχη των εντυπώσεων;

Η κυβέρνηση δεν αιφνιδιάστηκε

Η κυβέρνηση δεν δικαιούται να ισχυριστεί ότι αιφνιδιάστηκε. Τα σχέδια της Άγκυρας ήταν γνωστά τουλάχιστον από το 2025. Η Τουρκία είχε παρουσιάσει τον δικό της Θαλάσσιο Χωροταξικό Σχεδιασμό και είχε δημοσιοποιήσει σχετικούς χάρτες. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή είχε καταγράψει επισήμως ότι ο τουρκικός σχεδιασμός αμφισβητούσε ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα και δικαιοδοσίες.

Τον Ιούλιο του 2025, όταν η Ελλάδα ανακοίνωσε τα δικά της θαλάσσια πάρκα, το τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών προανήγγειλε ότι σύντομα θα παρουσίαζε τα δικά του σχέδια. Τον Αύγουστο του ίδιου έτους δημοσιοποιήθηκαν οι χάρτες. Στους χάρτες αυτούς υπήρχαν ήδη οι δύο περιοχές που τώρα μετατράπηκαν σε «εθνικά θαλάσσια πάρκα».

Άρα το Μέγαρο Μαξίμου γνώριζε. Το υπουργείο Εξωτερικών γνώριζε. Οι διπλωματικές και στρατιωτικές υπηρεσίες γνώριζαν. Το ερώτημα δεν είναι γιατί μας αιφνιδίασε η Τουρκία. Το ερώτημα είναι τι έκανε η ελληνική κυβέρνηση επί έναν ολόκληρο χρόνο, ενώ γνώριζε τι ετοίμαζε ο Ερντογάν.

Η παθητική αναμονή δεν αποτελεί εξωτερική πολιτική. Είναι παραίτηση από την πρωτοβουλία των κινήσεων.

Η καθυστέρηση της Ελλάδας

Η Ελλάδα είχε την υποχρέωση, σύμφωνα με την ευρωπαϊκή Οδηγία 2014/89, να ολοκληρώσει τον Θαλάσσιο Χωροταξικό Σχεδιασμό της μέχρι τις 31 Μαρτίου 2021. Δεν το έκανε. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έστειλε προειδοποιήσεις, η κυβέρνηση καθυστέρησε, το 2023 εκδόθηκε αιτιολογημένη γνώμη και η υπόθεση οδηγήθηκε στο Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Αυτό αποτελεί σοβαρή πολιτική και διπλωματική αποτυχία. Η χώρα που επικαλείται την ευρωπαϊκή νομιμότητα απέναντι στην Τουρκία δεν είχε εκπληρώσει η ίδια μία βασική ευρωπαϊκή υποχρέωση για τον θαλάσσιο χώρο της.

Γιατί καθυστέρησε; Έφταιγε μόνο η γραφειοκρατία; Η διοικητική ανικανότητα; Ή φοβήθηκε η κυβέρνηση ότι η επίσημη αποτύπωση των ελληνικών δικαιωμάτων θα προκαλούσε την αντίδραση της Άγκυρας;

Όποια απάντηση και αν δοθεί, το αποτέλεσμα είναι το ίδιο: η Ελλάδα έχασε χρόνο και άφησε κενό. Και η Τουρκία δεν αφήνει ποτέ αναξιοποίητο τον χώρο και τον χρόνο που της παραχωρούμε.

Από τον έναν τουρκικό αιφνιδιασμό στον επόμενο

Τον Νοέμβριο του 2019 υπογράφηκε το παράνομο τουρκολιβυκό μνημόνιο. Με μία αυθαίρετη γραμμή στον χάρτη η Τουρκία επιχείρησε να εξαφανίσει τα δικαιώματα της Κρήτης, της Ρόδου, της Καρπάθου, της Κάσου και άλλων ελληνικών νησιών. Το μνημόνιο εξακολουθεί να χρησιμοποιείται από την Άγκυρα ως εργαλείο διεκδικήσεων.

Τον Φεβρουάριο και τον Μάρτιο του 2020 ακολούθησε η οργανωμένη υβριδική επίθεση στον Έβρο. Εκεί η Ελλάδα αντέδρασε σωστά. Το κράτος, οι Ένοπλες Δυνάμεις, η Αστυνομία και οι κάτοικοι απέδειξαν ότι, όταν υπάρχει πολιτική απόφαση, η χώρα μπορεί να προστατεύσει τα σύνορά της.

Ακολούθησε η κρίση του «Oruc Reis». Το τουρκικό ερευνητικό, συνοδευόμενο από πολεμικά πλοία, κινήθηκε επί μήνες σε περιοχές ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων. Το κρίσιμο δεν ήταν μόνο αν οι έρευνες απέδωσαν. Ήταν ότι η Τουρκία επέβαλε την παρουσία της, δοκίμασε τις ελληνικές αντοχές και μέτρησε τις αντιδράσεις μας.

Τον Ιούλιο του 2020 ο Ερντογάν μετέτρεψε την Αγία Σοφία σε τζαμί. Λίγους μήνες αργότερα η Τουρκία άρχισε να ανοίγει την περίκλειστη περιοχή των Βαρωσίων, αγνοώντας τα ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ.

Η Κάσος και το επικίνδυνο προηγούμενο

Το 2024 ήρθε η κρίση της Κάσου και του καλωδίου ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας–Κύπρου. Ένα ιταλικό ερευνητικό σκάφος εκτελούσε εργασίες για ένα ευρωπαϊκό έργο. Τουρκικά πολεμικά εμφανίστηκαν και επιχείρησαν να επιβάλουν την τουρκική άποψη περί δικαιοδοσίας.

Η Τουρκία ήθελε να δημιουργήσει την εντύπωση ότι ακόμη και ένα έργο ευρωπαϊκού ενδιαφέροντος, σε περιοχή ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων, δεν μπορεί να προχωρήσει χωρίς τη συγκατάθεσή της. Σήμερα είναι το ηλεκτρικό καλώδιο. Αύριο μπορεί να είναι μία οπτική ίνα, μία επιστημονική έρευνα ή μία ενεργειακή υποδομή.

Τον Μάιο του 2026, σύμφωνα με δημοσιεύματα, τουρκική πυραυλάκατος παρενόχλησε πλοίο που πραγματοποιούσε εργασίες πόντισης οπτικής ίνας ανατολικά της Αστυπάλαιας. Η Άγκυρα επιχειρεί να εγκαταστήσει μία νέα πρακτική: κάθε έργο ανατολικά του 25ου μεσημβρινού να περνά από τουρκικό έλεγχο.

Ούτε πανικός ούτε εφησυχασμός

Δεν ισχυρίζομαι ότι επειδή η Τουρκία δημοσίευσε δύο διατάγματα απέκτησε κυριαρχία στο Αιγαίο. Δεν απέκτησε. Δεν ισχυρίζομαι ότι ένας τουρκικός χάρτης παράγει αυτομάτως διεθνή έννομα αποτελέσματα. Δεν παράγει.

Δεν πρέπει, όμως, να πούμε ότι όλα αυτά είναι απλά «πυροτεχνήματα». Η Τουρκία οικοδομεί συστηματικά ένα αρχείο διεκδικήσεων. Φτιάχνει χάρτες, ψηφίζει νόμους, εκδίδει διατάγματα, καταθέτει συντεταγμένες, διεξάγει ασκήσεις και επαναλαμβάνει τις ίδιες θέσεις σε διεθνείς οργανισμούς.

Περιμένει μέχρι οι αυθαίρετες αξιώσεις της να αρχίσουν να αντιμετωπίζονται ως «ελληνοτουρκικές διαφορές». Ο μεγάλος κίνδυνος είναι η σταδιακή μετατροπή μιας παράνομης αξίωσης σε αντικείμενο διαπραγμάτευσης.

Πίεση ταυτόχρονα στον βορρά και στον νότο

Η Τουρκία τοποθέτησε το ένα πάρκο στον βορρά, μεταξύ Λήμνου και Σαμοθράκης, και το δεύτερο στον νότο, στην περιοχή Ρόδου και Καστελορίζου. Δημιουργούνται δύο σημεία πίεσης στα άκρα του ελληνικού θαλάσσιου χώρου.

Εάν εκδηλωθεί ταυτόχρονη ένταση, η Ελλάδα θα αναγκαστεί να διασπείρει μέσα επιτήρησης και αποτροπής σε τεράστια απόσταση. Το Πολεμικό Ναυτικό, η Πολεμική Αεροπορία και το Λιμενικό θα πρέπει να παρακολουθούν συγχρόνως δύο απομακρυσμένες περιοχές. Και τότε γεννάται το ερώτημα: τι θα συμβαίνει στο κέντρο του Αιγαίου;

Στους τουρκικούς σχεδιασμούς εμφανίζονται και αναφορές σε περιοχές ασκήσεων και εκπαίδευσης. Άρα δεν μιλάμε μόνο για οικοσυστήματα. Μιλάμε για στρατιωτική παρουσία, NAVTEX, ασκήσεις του τουρκικού ναυτικού και έλεγχο δραστηριοτήτων στα διεθνή ύδατα.

Οι Patriot έφυγαν από την Κάρπαθο

Ενώ η Τουρκία αυξάνει την πίεση στην περιοχή Ρόδου–Καστελορίζου, ολοκληρώθηκε, σύμφωνα με δημοσιεύματα, η αποχώρηση της πυροβολαρχίας Patriot από την Κάρπαθο και η μεταφορά της στη Σούδα.

Η κυβέρνηση διαβεβαιώνει ότι δεν υπάρχει ίχνος υποχωρητικότητας. Όμως ο βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας και καθηγητής Διεθνούς Δικαίου Άγγελος Συρίγος είχε περιγράψει δημοσίως διαφορετική εικόνα. Είχε πει ότι η Τουρκία αντέδρασε, αποδέχθηκε προσωρινά την παρουσία του συστήματος λόγω έκτακτων συνθηκών και, όταν οι συνθήκες μεταβλήθηκαν, επανήλθε ζητώντας την απόσυρσή του μέσω του κανόνα της ομοφωνίας στο ΝΑΤΟ.

Ποια εκδοχή είναι αληθινή; Υπήρξε επίσημο τουρκικό αίτημα; Συνδέθηκε η απόφαση με τις παράνομες αξιώσεις περί αποστρατιωτικοποίησης; Πώς καλύπτεται πλέον η Κάρπαθος; Ισχύουν τα δημοσιεύματα περί Mirage 2000-5; Υπάρχει ισοδύναμη αναπλήρωση;

Δεν ζητάμε να αποκαλυφθούν απόρρητα σχέδια. Ζητάμε πολιτική λογοδοσία. Γιατί η Κάρπαθος είναι Ελλάδα και η άμυνά της δεν μπορεί να προσαρμόζεται στις απαιτήσεις της Άγκυρας.

Και οι Patriot της Σαουδικής Αραβίας;

Ελληνική πυροβολαρχία Patriot εξακολουθεί να βρίσκεται στη Σαουδική Αραβία. Η κυβέρνηση οφείλει να εξηγήσει γιατί παραμένει εκεί, αν υφίστανται ακόμη οι ίδιοι επιχειρησιακοί λόγοι, ποιο είναι το όφελος για την εθνική ασφάλεια και αν υπάρχει χρονοδιάγραμμα επιστροφής.

Γιατί αποχωρεί μία πυροβολαρχία από την ακριτική Κάρπαθο, αλλά δεν επιστρέφει η ελληνική συστοιχία από τη Σαουδική Αραβία; Η Ελλάδα έχει συμμαχικές υποχρεώσεις. Πρώτιστη υποχρέωση κάθε ελληνικής κυβέρνησης, όμως, είναι η ασφάλεια της ελληνικής επικράτειας και του Ελληνισμού.

Οι παρεμβάσεις Συρίγου και Σαμαρά

Εάν όσα είπε ο Άγγελος Συρίγος δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα, η κυβέρνηση οφείλει να τα διαψεύσει τεκμηριωμένα. Εάν ανταποκρίνονται, τότε η διαβεβαίωση ότι δεν υπάρχει υποχωρητικότητα καταρρέει.

Παρέμβαση έκανε και ο Αντώνης Σαμαράς, θέτοντας μείζονα ερωτήματα για την απομάκρυνση αμυντικών συστημάτων από περιοχές στρατηγικής σημασίας σε εποχή αναθεωρητισμού. Όταν ένας πρώην πρωθυπουργός και ένας βουλευτής του κυβερνώντος κόμματος θέτουν τέτοια ερωτήματα, το Μαξίμου δεν δικαιούται να απαντά με σιωπή.

Η «ισχυρή Ελλάδα» πρέπει να αποδεικνύεται

Ο πρωθυπουργός μάς είπε ότι η Ελλάδα βρίσκεται «στο απόγειο της ισχύος της». Μα η ισχύς δεν είναι τηλεοπτικό σποτ ούτε ανάρτηση στα κοινωνικά δίκτυα. Αποδεικνύεται όταν η χώρα ασκεί τα νόμιμα δικαιώματά της χωρίς να φοβάται, όταν ένα ευρωπαϊκό έργο προχωρά, όταν τα ακριτικά νησιά είναι θωρακισμένα και όταν κάθε προσπάθεια τετελεσμένου έχει πραγματικό κόστος.

Πού αποτυπώνεται το «απόγειο της ισχύος»; Στο τουρκολιβυκό μνημόνιο; Στο καλώδιο της Κάσου; Στα Βαρώσια; Στους χάρτες που περικυκλώνουν το Καστελόριζο; Ή στην αποχώρηση των Patriot από την Κάρπαθο;

Υπάρχει σχέδιο για πρόωρες εκλογές;

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχει δηλώσει ότι οι εκλογές θα γίνουν την άνοιξη του 2027. Αυτό είναι το επίσημο δεδομένο. Ταυτόχρονα, όμως, βλέπουμε συνεχιζόμενες περιοδείες, εγκαίνια, κλιμάκια υπουργών και βουλευτών, επιτάχυνση εκκρεμοτήτων και προετοιμασία παροχών ενόψει ΔΕΘ.

Οι κινήσεις αυτές μπορεί να αποτελούν συνήθη κυβερνητική δραστηριότητα. Μπορεί, όμως, να αποτελούν και προεκλογική ετοιμότητα.

Στη ΔΕΘ αναμένονται παρεμβάσεις για τους συνταξιούχους. Εμείς δεν είμαστε αντίθετοι στην ενίσχυσή τους. Δεν δεχόμαστε, όμως, να βαφτίζεται ένα εκλογικό επίδομα κοινωνική πολιτική. Οι συνταξιούχοι χρειάζονται μόνιμη αποκατάσταση εισοδήματος, πραγματικές αυξήσεις και προστασία από την ακρίβεια, όχι προεκλογικό φιλοδώρημα.

Εάν η Τουρκία κλιμακώσει, μπορεί ο πρωθυπουργός να επικαλεστεί «εθνικό λόγο» και ανάγκη «νωπής εντολής» για πρόωρες κάλπες. Όμως η τουρκική στρατηγική εξελίσσεται εδώ και χρόνια. Η κυβέρνηση διαθέτει πλειοψηφία και λαϊκή εντολή.

Εάν υπάρχει σοβαρή εθνική απειλή, ο πρωθυπουργός οφείλει να ενημερώσει τη Βουλή, τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, τους πολιτικούς αρχηγούς και τον λαό. Δεν δικαιούται να χρησιμοποιήσει τον φόβο για εκλογικό πλεονέκτημα. Η πατρίδα δεν μπορεί να μετατραπεί σε εκλογικό σωσίβιο κανενός πρωθυπουργού.

Τι προτείνει το Χριστιανοδημοκρατικό Κόμμα Ελλάδος

Πρώτον, άμεση σύγκληση του Συμβουλίου Πολιτικών Αρχηγών, με πλήρη ενημέρωση για τα θαλάσσια πάρκα, τη «Γαλάζια Πατρίδα», την Κάρπαθο, τους Patriot, την Κάσο και την COP31.

Δεύτερον, ολοκληρωμένος ελληνικός φάκελος στον ΟΗΕ, στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στους αρμόδιους οργανισμούς, με ακριβείς συντεταγμένες, νομικά επιχειρήματα, περιβαλλοντικά δεδομένα και χάρτες.

Τρίτον, συγκεκριμένες ευρωπαϊκές συνέπειες για την Τουρκία. Δεν μπορεί να ζητά οφέλη από την Ευρώπη ενώ αμφισβητεί τα δικαιώματα κράτους-μέλους.

Τέταρτον, εθνική διπλωματική εκστρατεία για την COP31. Η Ελλάδα πρέπει να προλάβει το τουρκικό αφήγημα και να παρουσιάσει θετική πρόταση προστασίας του περιβάλλοντος, στηριγμένη στο Διεθνές Δίκαιο.

Πέμπτον, σταθερή ελληνική παρουσία στις επίμαχες περιοχές, με ψυχραιμία, συνέχεια και επιχειρησιακή επάρκεια.

Έκτον, να προχωρήσει το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου. Ένα έργο ευρωπαϊκού ενδιαφέροντος δεν μπορεί να παραμένει όμηρος του τουρκικού στόλου.

Έβδομον, θεσμική ενημέρωση της Βουλής για την αποχώρηση των Patriot από την Κάρπαθο, την αναπλήρωσή τους και την παραμονή ελληνικού συστήματος στη Σαουδική Αραβία.

Όγδοον, ενιαία στρατηγική Ελλάδας και Κύπρου. Η Κύπρος δεν είναι μακριά και δεν είναι τρίτη χώρα. Η άμυνα της Κύπρου, η Κάρπαθος, η Ρόδος, το Καστελόριζο και η Κρήτη αποτελούν πλευρές του ίδιου γεωστρατηγικού μετώπου.

Ένατον, σοβαρή εθνική συζήτηση για την επέκταση των χωρικών υδάτων, την οριοθέτηση θαλάσσιων ζωνών, την ανακήρυξη ΑΟΖ όπου είναι εφικτό και την αξιοποίηση όλων των δικαιωμάτων που αναγνωρίζει στην Ελλάδα το Δίκαιο της Θάλασσας.

Δεν ζητάμε πόλεμο — ζητάμε ειρήνη με αξιοπρέπεια

Δεν ζητάμε πόλεμο. Ζητάμε ειρήνη με αξιοπρέπεια, ασφάλεια και αμοιβαίο σεβασμό. Δεν υπάρχει πραγματική ειρήνη όταν ο ένας συζητά και ο άλλος δημιουργεί τετελεσμένα. Δεν υπάρχουν «ήρεμα νερά» όταν κάτω από την επιφάνειά τους χαράσσονται νέοι τουρκικοί χάρτες.

Ο κατευνασμός δεν κάνει τον αναθεωρητή πιο λογικό. Τον κάνει πιο απαιτητικό. Κάθε υποχώρηση αγοράζει λίγο χρόνο και αυτόν τον χρόνο η Τουρκία τον χρησιμοποιεί για την επόμενη διεκδίκηση.

Θέλουμε διάλογο για τη μία διαφορά που αναγνωρίζει η Ελλάδα: την οριοθέτηση υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ. Δεν δεχόμαστε διάλογο για την ελληνική κυριαρχία, την κυριαρχία ελληνικών νησιών ή την αποστρατιωτικοποίησή τους κάτω από την απειλή της μεγαλύτερης αποβατικής δύναμης της Μεσογείου. Δεν δεχόμαστε συνδιαχείριση του Αιγαίου.

Το τελικό μήνυμα προς τον πρωθυπουργό

Κύριε Μητσοτάκη, επιστρέψατε από τις διακοπές σας και μας διαβεβαιώσατε ότι η Ελλάδα δεν υποχωρεί. Οι διαβεβαιώσεις, όμως, δεν αρκούν.

Γιατί έφυγαν οι Patriot από την Κάρπαθο; Τι ρόλο έπαιξε η τουρκική αντίδραση; Γιατί παραμένει ελληνική πυροβολαρχία στη Σαουδική Αραβία; Πώς απαντά η Ελλάδα στα τουρκικά πάρκα; Πώς προστατεύεται το Καστελόριζο; Τι γίνεται με το καλώδιο της Κάσου; Ποια είναι η στρατηγική μας για την COP31; Και ετοιμάζετε πραγματικά πρόωρες εκλογές με πρόσχημα μία εθνική κρίση;

Ο ελληνικός λαός δικαιούται να γνωρίζει. Δεν μπορείτε να κρύβεστε πίσω από τις φράσεις «ήρεμα νερά», «ισχυρή Ελλάδα» και «δεν παράγονται έννομα αποτελέσματα».

Η Τουρκία μπορεί να μην αποκτά νόμιμα δικαιώματα επειδή εκδίδει ένα διάταγμα. Αποκτά, όμως, πολιτικό και διπλωματικό χώρο όταν η Ελλάδα αδρανεί. Και η αδράνεια, όταν επαναλαμβάνεται, παύει να είναι λάθος. Γίνεται πολιτική.

Η πατρίδα χρειάζεται αλήθεια, εθνική ενότητα, διπλωματική προετοιμασία και ισχυρή αποτροπή. Χρειάζεται μία σταθερή και αδιαπραγμάτευτη γραμμή:

Διάλογος, ναι — αλλά όχι διάλογος για την κυριαρχία μας.

Ειρήνη, ναι — αλλά όχι ειρήνη μέσω υποχώρησης.

Συνεργασία, ναι — αλλά όχι συνδιαχείριση του Αιγαίου.

Ευρωπαϊκή πορεία της Τουρκίας, ναι — αλλά μόνο με σεβασμό στο Διεθνές Δίκαιο.

Και εκλογές όταν έρθει η ώρα τους — όχι με τα εθνικά θέματα ως κομματικό πρόσχημα.

Κύριε Μητσοτάκη, ο Ερντογάν δεν βρίσκεται σε διακοπές. Σχεδιάζει. Χαρτογραφεί. Νομοθετεί. Και προχωρά.

Το Μαξίμου ακούει;

Γιατί η Ελλάδα δεν έχει άλλο χρόνο για χάσιμο.

Νίκος Ι. Νικολόπουλος

Πρόεδρος Χριστιανοδημοκρατικού Κόμματος Ελλάδος

“Έλληνες Χριστιανοδημοκράτες” 

www.nikosnikolopoulos.gr

πρώην Υφυπουργός Εργασίας – πρ. Βουλευτής Αχαΐας 

Επικεφαλής Δημοτικής Παράταξης ΝΕΑ ΠΑΤΡΑ

#Tiktok @ninikolopoulos

#podcast https://anchor.fm/nikosnikolopoulos

twitter: NikNikolopoulos

facebook: NikNikolopoulosPage

instagram: nikolaos.nikolopoulos

Youtube Νίκος Νικολόπουλος 

τηλ: 2610344700 fax: 2610344703

6945521111

ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ

Για θέματα που αναγράφονται από το διαδίκτυο ή τις εικόνες, όπου πάντα σημειώνεται ευκρινώς η πηγή, αν υπάρχουν δικαιώματα συγγραφέων, παρακαλούμε ενημερώστε μας για να αφαιρέσουμε αμέσως. Να επισημανθεί ακόμη ότι οι απόψεις του ιστολογίου, ή των αποσταλθέντων κειμένων σε μας, του/τα οποίου/α αναρτούμε δεν σημαίνει ότι συμφωνούμε με το περιεχόμενο και πιστεύουμε ως εκ τούτου δεν φέρουμε ευθύνη από τον νόμο. Από τη στιγμή που απηχούν αποκλειστικά και μόνο τις απόψεις τους.