ΜΑΚΑΡΟΝ ΚΑΙ ΜΕΛΑΜΠΣΟΝ. ΠΑΡΝΤΟΝ;

 γράφει ο Χρίστος Γούδης  

Ο κύβος ερρίφθη. Για πέντε ακόμη χρόνια ο Μακαρόν (Μακρόν τον προφέρουν οι Γάλλοι) θα είναι ο άρχων των Ηλισ(θ)ίων Πεδίων, «Γάλλος για όλους τους Γάλλους», όπως τον θέλησε σήμερα (11 Απριλίου 2022) το σαρδάμ μιας τηλεπαρουσιάστριας, τη στιγμή που μια άλλη συνάδελφός της επί των τεκταινόμενων στην Ουκρανία εμφανίζει μια συνεχή επιμήκυνση της προεξάρχουσας μύτης της επί ημερησίας βάσεως, δικαιώνοντας την πρώτη διδάξασα μαριονέτα, τον παιδικό (και όχι μόνον) φίλο μας, τον Πινόκιο.

ΖΗΤΟΥΝΤΑΙ ΧΑΖΟΙ !!!

γράφει ο Χρίστος Γούδης 

Μεγάλη διπλωματική επιτυχία σημείωσε σήμερα, 7 Απριλίου 2022, η Ελλάδα, η οποία κατόρθωσε, χάρη στις αναμφισβήτητες αρχηγικές ικανότητες του πρωθυπουργού της και τις διορατικές του ικανότητες  να προλέγει τα μέλλοντα να συμβούν, αλλά και την ευέλικτη και πολύπλευρη προσέγγιση των διεθνών προβλημάτων από τη μεριά του ακάματου (όχι ακαμάτη) και αφρώδους υπουργού μας των Εξωτερικών («από την εποχή της Αλώσεως είχαμε να δούμε τοιούτον εργοστάσιον εμφιαλώσεως», Γεώργιος Αθανασιάδης-Νόβας, ο αποκαλούμενος και «γαργάλατα», από τον μνημειώδη στίχο του: «κι ήταν τα στήθια της / άσπρα σαν τα γάλατα / και μού λεγε / γαργάλατα»!), να εκμαιεύσει άκρως φιλελληνικές δηλώσεις από τον «βοε-βόδα» της Ουκρανίας Βολοντιμίρ Ζελένσκι (Βολοντιμίρ Βόδα, κατά τον ημέτερο οσποδάρο της Μπογδανίας Μιχαήλ Βόδα), κατά την εδώ τηλε-μεταφορά του στην «Βολή των Ελλήνων». Εκεί οι «βολεμένοι» παραστάτες της ελληνικής φ(α)υλής «κοίταγαν να δουν και κάτσανε ν’ ακούσουν».

ΣΤΗ «ΜΠΟΥΚΑ» ΤΗΣ ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑΣ

γράφει ο Χρίστος Γούδης

Η αναίσχυντη αντι-ρωσική προπαγάνδα των δυτικών συμμοριών εξουσίας (των «εκλεγμένων» στο όνομα της «δημοκρατίας» πάντα), και πάντα υπό την υψηλή επιστασία του παραπαίοντος, υπναλέου, και υπναγωγικού αμερικανού Εσχατόγηρου, έχει επιβληθεί και σε μας, μέσα από τα ποικιλόχρωμα τηλεοπτικά και διαδικτυακά κανάλια («οχετοί» εις την αρχαία ελληνική) της παραπληγικής πληροφόρησης.

Παρένθεση: Δεν δίνω δεκάρα για τα (σκηνοθετημένα ή μη) πτώματα του τραγικού ρωσικού εμφυλίου πολέμου, και τους ολοφυρμούς των υποκριτών εξουσιαστών της Δύσης, όλων αυτών των αθλίων που τον προκάλεσαν. Και δεν είναι η πρώτη φορά που το έκαναν. Το 1917, αμέσως μετά την Οχτωβριανή Επανάσταση, καλή ή κακή, δικό τους εσωτερικό θέμα των Ρώσων, εισέβαλαν, ως μη όφειλαν, οι αποικιοκρατικές δυνάμεις της Δύσεως – με κολαούζους, όπως πάντα, τους Έλληνες, που απέστειλαν και αυτοί ευάριθμο εκστρατευτικό σώμα εκεί (μαντέψτε που; μα φυσικά και τότε στην Ουκρανία) –  για να στηρίξουν τον «φιλελεύθερο», επίσης κινηματία, Κερένσκυ (αυτόν που ανέτρεψε τον τσάρο), βυθίζοντας την Ρωσία σε έναν πενταετή αιματηρό εμφύλιο πόλεμο, μέχρι να επικρατήσουν τελικά, παρά την ανεπίτρεπτη ξένη εισβολή, οι «κόκκινοι».

Η ΕΠΑΡΣΗ ΤΗΣ ΑΝΟΗΣΙΑΣ

γράφει ο Χρίστος  Γούδης  

Μέσα από τις εικόνες του ορυμαγδού, της καταστροφής,  και του ολέθρου, που προσλαμβάνουμε στις οθόνες μας, από την άνεση των καναπέδων μας, αναδύεται συγχρόνως και μία θλιβερή, απωθητική, και ιδιαζόντως άθλια εικόνα που μας αφορά. Κι αυτό διότι, μέσα από την τηλεοπτική κάλυψη των γεγονότων της Ουκρανίας, αναδύονται, αξιολογούνται, και αποκαλύπτονται πρόσωπα αόρατα μέχρι πρότινος που όμως κατείχαν μέχρι πρόσφατα ευαίσθητες θέσεις-κλειδιά στην υπηρεσία της πατρίδας μας. Αναφέρομαι σε έναν συρμό από πάλαι ποτέ υψηλόβαθμους ηγήτορες των ενόπλων μας δυνάμεων που, με ελάχιστες κτυπητές ευτυχώς εξαιρέσεις, δίκην μαϊντανών περιδιαβαίνουν στις τηλεοπτικές οθόνες, κομπάζοντας με περισπούδαστες αερολογίες, μωρολογίες, και κενολογίες περί των δρώμενων και των μελλούμενων όχι τόσο στα πολεμικά μέτωπα, όσο στις διεθνείς πολιτικές και οικονομικές εμπλοκές που προκαλεί ή θα προκαλέσει η ουκρανική κρίση.

ΣΤΡΟΥΘΟΚΑΜΗΛΙΣΜΟΣ

γράφει ο  Χρίστος  Γούδης 

Μην χτυπάτε το κεφάλι σας στον τοίχο

της πραγματικότητας. Θα το σπάσετε!

Χένρυ Κίσινγκερ

Οι πολιτικοί μας (καθότι οι στρατιωτικοί μας «δεν δικαιούνται δια να ομιλούν») παριστάνουν δημοσίως ότι το μοναδικό μας πρόβλημα με την Τουρκία είναι η θάλασσα, όπου ακόμα και εκεί τα έχουν κάνει διαχρονικά θάλασσα. Αν όμως όντως επιθυμούμε να βρούμε μια οριστική λύση με την Τουρκία στα πλαίσια μιας μελλοντικής οριστικής ειρηνικής και (γιατί όχι;) φιλικής γειτνίασης, θα πρέπει να πάψουν να χώνουνε τα κεφάλια τους στην καυτή άμμο της ερήμου που συνίσταται στα σαθρά παλάτια των συμμαχιών που χτίζουν στην κινούμενη άμμο των συμμάχων και υποτιθέμενων φίλιων χωρών.

Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΑΛΚΟΟΛ

«Η απάντηση είναι το αλκοόλ, αλλά ξέχασα την ερώτηση» – Γιόζεφ Μπρόντσκι

γράφει ο Χρίστος  Γούδης   

Θα πρέπει κανείς όντως να καταναλώσει μεγάλες ποσότητες αλκοόλ για να απαντήσει στα χίλια δυο ερωτήματα που προέκυψαν από την ρωσο-ουκρανική κρίση. Όχι μόνο σε αυτά που αναδύονται από το σοκ της καταστροφής που επέπεσε επί δικαίων και αδίκων, αλλά και σ’ αυτά που αφορούν δευτερογενώς την ταπεινότητά μας, μέσα από την απρόσμενη παρέλαση πολλών και ποικίλων «ειδικών» που προσκαλούνται εδώ και δύο εβδομάδες από το τηλεοπτικό κανάλι που μεταδίδει επί εικοσιτετραώρου βάσεως τα δρώμενα και θεώμενα του πολέμου, προς τέρψιν των τηλεθεατών του.

Από πού να αρχίσει κανείς και που να τελειώσει; Μόλις ο φιλοθεάμων τηλεθεατής συνηθίσει τις επαναλαμβανόμενες τρις και τετράκις ημερησίως αποσπασματικές τηλεοπτικές σκηνές (αληθείς ή κατασκευασμένες) των πολεμικών ενσταντανέ, αρχίζει ασυναίσθητα να σκιαγραφεί τα ψυχογραφήματα των συνεντευξιαζομένων και δημοσιολογούντων προσκεκλημένων του καναλιού. Τί καναλιού δηλαδή, ποταμού ολόκληρου από λογόρροιες, ιδεόρροιες, και βλενόρροιες του στυλ «να το πάρει το ποτάμι;»

Η ΩΡΑ ΤΗΣ ΚΑΤΣΑΡΙΔΑΣ;

γράφει ο Χρίστος  Γούδης  

Ο μύθος του ορθού λόγου πλησιάζει στο τέλος του. Αυτά που βιώνουμε σήμερα είναι τα πρόδρομα συμπτώματα της κατάρρευσης του ούτως ή αλλιώς εύθραυστου οικοδομήματος του ορθολογισμού και της συμπαρομαρτούσης αλαζονείας του «σώφρονος ανθρώπου» (homo sapiens). H εγγενής εγκεφαλική αδυναμία του έμβιου αυτού όντος να αντιληφθεί την ασήμαντη κοσμική του διάσταση και το εφήμερο της παρουσίας του στον πλανήτη Γη, αγνοώντας τις μεγάλης κλίμακας γεωφυσικές και πλανητικές αναταραχές που προκάλεσαν στο παρελθόν δραματικές αλλαγές του γήινου περιβάλλοντος και την συνεχή εξαφάνιση πολύπλοκων ειδών που κυριαρχούσαν στη γη για μακρές χρονικές περιόδους (οι δεινόσαυροι, για παράδειγμα, κυριαρχούσαν στη γη για 150 εκατομμύρια χρόνια πριν να εξαφανισθούν δια παντός πριν από 65 εκατομμύρια χρόνια!), πολύ πριν το όποιο ανθρωποειδές έκανε την πρόσφατη εμφάνισή του (πριν από 4-5 εκατομμύρια χρόνια) στην επιφάνεια της Γης, κατέστησε τον κατά βάση «παράφρονα άνθρωπο» να οδεύει στην εθελούσια εξαφάνισή του με το να υπηρετεί ακουσίως με τον «ορθολογισμό» του τα κοσμικά σχέδια «κάποιου» ή «κάποιων» απροσδιόριστων οντοτήτων που κινούν τα αόρατα νήματα και κατευθύνουν την πορεία της δημιουργίας στην πραγμάτωση των δικών του (ή δικών τους) στόχων και σκοπών (της τυχαιότητας συμπεριλαμβανομένης).

ΞΥΠΝHΣΤΕ

γράφει ο Χρίστος  Γούδης

Μην παρασύρεστε από την δημοσιογραφική και τηλεοπτική κάλυψη των όσων συμβαίνουν στον ρωσικό εμφύλιο. Ένα είδος gonzo journalism, αυτού του αμερικανικού νεολογισμού για την υποκειμενική, αβαθή, συναισθηματική, εμπαθή, επιλεκτική δημοσιογραφία, της οποίας το οπτικό πεδίο (εάν υπάρχει)  περιορίζεται σε περιστασιακά δρώμενα, με την επιπλέον παρατήρηση ότι η λέξη gonzo έχει και άλλες πιο εκχυδαϊσμένες χρήσεις και δυστοπικές αρμονικές (οποία δυσαρμονία!). Κακός, κάκιστος ο πόλεμος, αλλά μην σας διαφεύγει ότι είναι ένας εμφύλιος πόλεμος. Η Ουκρανία ως λέξη είναι νεολογισμός. Μέχρι τον 19^ο αιώνα, το όνομά της ήταν Μικρή Ρωσία. Και ο νοών νοείτω.