HOMO STULTUS EUROPEUS (Ο ΕΥΡΩΒΛΑΞ ΑΝΘΡΩΠΟΣ)

γράφει ο Χρίστος  Γούδης     

Στις μέρες μας απίθανα πράγματα βλέπουν τα μάτια μας κι ακούν τ’ αυτιά μας. Ανοίγουμε την τηλεόραση  για να πληροφορηθούμε τι στο διάβολο τελικά γίνεται στην μείζονα Σλαβονία (μια εθνοτικά εμφύλια διένεξη, σαν να λέμε – mutatis mutantis –  μεταξύ Ελλάδας και Κύπρου), και βάζουμε ξαφνικά στο σπίτι μας μια χορεία αμερικάνων με πρωτοστάτη τον πρόεδρό τους, που δίνει την εντύπωση ενός πάσχοντος τουλάχιστον από προϊούσα μορφή αλτσχάϊμερ, υποβασταζόμενο, λεκτικά και πνευματικά, από μια πλειάδα επισήμων εκπροσώπων της άνοιάς του, αναλυτών μιας όζουσας διεθνούς κρίσεως, διαλυτών πάσης λογικής και φρόνησης, και επιτετραμμένων να εκστομίζουν ανεπίτρεπτα πράγματα σε ένα κοινό ευρωχαχόλων, συμπεριλαμβανομένων των λιλιπούτειων ηγετών της γηραιάς κυρίας, που αν είχε λίγη συναίσθηση του εαυτού της, και μια στοιχειώδη ντροπή επάνω της για την κατάντια της, θα έπρεπε να αυτοαποκαλείται πλέον, όχι Ευρώπη, αλλά Εντρόπη.

ΠΑΝΤΟΥΡΚΙΣΜΟΣ, ΝΤΟΝΜΕΔΕΣ, ΚΑΙ ΣΛΑΒΟΜΑΚΕΔΟΝΕΣ

γράφει ο Χρίστος  Γούδης

Με την ευκαιρίας της πρόσφατης, μόλις προ ολίγων ημερών, έκδοσης του έργου μου ΑΝΑΤΡΕΠΤΙΚΕΣ ΙΔΕΟΛΟΓΙΕΣ (από τον εκδοτικό οίκο «Έκτωρ»), σας στέλνω ένα μικρό απόσπασμα του έργου, αναφερόμενο σε θέματα που ακόμη μας απασχολούν – και θα μας απασχολούν και στο μέλλον –  για να διαμορφώσετε μια πρώτη άποψη για το περιεχόμενο του βιβλίου.

Παράλληλα με τα τεκταινόμενα στα χρόνια αμέσως μετά την Οκτω­βριανή Επανάσταση του 1917 στη Ρωσία, στα ενδότερα της γειτονικής Τουρκίας άρχισε να αναδύεται το κεμαλικό κράτος και να  επικρατούν, και εκεί, σταδιακά οι εξισλαμισθέντες εβραίοι, οι ντονμέδες. Η σχέση των μπολσεβίκων κομμουνιστών του εβραϊκής καταγωγής Λένιν και του εβραίου Τρότσκυ με τον εξισλαμισθέντα εβραίο (ντονμέ) Κεμάλ είναι γνωστές.

ΚΟΚΚΙΝΟΙ  ΠΡΑΚΤΟΡΕΣ  ΄Η  ΗΛΙΘΙΟΙ;

γράφει ο Χρίστος  Γούδης

Με αφορμή τις πρόσφατες «αποκαλύψεις» του καθηγητή Σεργκέι Ραντσένκο (του αποκληθέντος από τον κύριο «Παπατσούμπα» ως «Παπαρατσένκο»), περί της στενής εξάρτησης και ισχυρής ενίσχυσης του εμφυλιοπολεμικού ΚΚΕ από την σταλινική Σοβιετική Ένωση, σας παραθέτω κάποιες σελίδες από το έργο μου «Τοτέμ και Ταμπού της Νεότερης Ιστορίας μας» (εκδόσεις Αδούλωτη Μάνη, 2016, και επανέκδοση από τις εκδόσεις  M-press, 2017), εις ανάμνηση των μεγάλων ηγετών του ΚΚΕ εκείνης της περιόδου, και της λυσσαλέας πάλης τους για τον στιγματισμό των προδοτών που είχαν παρεισφρήσει στις τάξεις του, ακυρώνοντας εν πολλοίς τις προσπάθειές τους για την οικοδόμηση μιας κομμουνιστικής Ελλάδας, απαλλαγμένης επί τέλους από το βάρος της προβληματικής Μακεδονίας. Πληρέστερη και αναλυτική τεκμηρίωση για όσα  θα διαβάσετε παρακάτω, βασισμένη κατά κύριο λόγο σε πηγές πρωτοκλασάτων κομμουνιστών της εποχής, και μη επιδεχόμενη της όποιας αμφισβήτησης περί της αληθείας της, μπορείτε να βρείτε στο προαναφερθέν έργο μου.

ΓΗ ΤΗΣ ΕΛΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΚΟΥΤΣΟΥΛΙΑΣ

γράφει ο Χρίστος  Γούδης 

Σήμερα (3 Ιανουαρίου 2022), στη Μάνη, Γη της Ελιάς, επισκεπτόμενοι έναν από τους δύο γραφικούς ορμίσκους της Βάθειας (Έξω και Μέσα Κάποι, κατά την δωρική διάλεκτο, Κήποι, κατά την αττική τοιαύτη), θαυμάσαμε στην ακτή (χαλικιά) της, τα υπολείμματα από πρόσφατη  λαθροεισβολή «συμπολιτών» μας από το Πακιστάν, Αφγανιστάν, Βελουχιστάν, Τουρκιστάν και ου συμμαζεύεται. Mirabile (miserabile?) visu. Θαυμαστόν (οικτρόν;) ιδείν:

ΒΛΑΚΙΣΤΑΝ

γράφει ο Χρίστος  Γούδης

Κάποιος συνδικαλιστής της Ελληνικής Αστυνομίας (ονόματι Παλάκας ή κάπως έτσι) δήλωσε στον τηλεοπτικό σταθμό ΣΚΑΪ αναφερόμενος στην αυθόρμητη προσέλευση χιλιάδων όχλου για να εορτάσουν κορυβαντιώντας στην πλατεία Συντάγματος την έλευση του Νέου Έτους 2022 (και εις άλλα με υγεία), ότι αυτοί ήταν «συμπολίτες» μας από το Πακιστάν, και επειδή κάποιοι εξ αυτών (δηλαδή όλοι) δεν φορούσαν μάσκες, οι αστυνομικοί έπιασαν καμιά εξηνταριά από τις χιλιάδες εξ αυτών των «συμπολιτών» μας, και τους έκοψαν «προστίματα» (sic) !!!

Οι νομοταγείς όμως συμπολίτες μας από το Βλακιστάν (δηλαδή όλοι εμείς) παρέμειναν, κατόπιν των ευγενών παραινέσεων των ιθυνόντων μας, οίκαδε, για να απολαύσουν τηλεοπτικά την έλευση του νέου έτους, αλλά και το υψίστης αισθητικής τηλεθέαμα, που προσέφερε ειδικά γι’ αυτούς ο τέως δήμαρχος Καρπενησίου, και νυν Αθηναίων, από τον πελασγικό λόφο του Λυκαβηττού. Κατωτέρω σκηνές από τα δύο αυτά υπερθεάματα με τις επεξηγηματικές λεζάντες τους:

Ο ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ ΣΑΣ ΕΥΧΕΤΑΙ ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ

γράφει ο Χρίστος  Γούδης

Μαζί με το συνημμένο, εύχομαι αίσιον και ευτυχές το νέον έτος επ’ αγαθώ της κοινωνίας και ολοκλήρου της ανθρωπότητος.  Αν τέτοιες μέρες δεν εύχεσαι ή αντεύχεσαι με τα κατά συνθήκην ψεύδη, των λεγόμενων εορταστικών ημερών, κινδυνεύεις να χαρακτηρισθείς αγενής αν όχι γάιδαρος, αν και πολλά είναι τα δημόσια γαϊδούρια που ογκανίζουν τις ευχές τους δημοσίως , αναισχύντως και προκλητικώς. Να τους στείλουμε σανό παιδιά…

ΠΡΟΜΕΤΩΠΙΔΑ (ΚΑΙ ΜΕ ΤΗΝ ΑΔΕΙΑ ΤΟΥ METTERNICH) – «Ο μόνος αντίπαλος που δύσκολα ηττάται, είναι ο απολύτως έντιμος άνθρωπος»!!! Μέττερνιχ (14 Ιουνίου 1822)

Ο Θόδωρος Χατζηγώγος είναι μια ειδική και σπάνια περίπτωση της ελληνικής δημοσιογραφίας. Οξύνους, ευρυμαθέστατος, με διεισδυτική και κριτική αντίληψη περί προσώπων και δρώμενων πίσω από τις κουΐντες, πάντοτε καλά πληροφορημένος και τεκμηριωμένος, καθόλα έντιμος, συγκρουσιακός και σαρκαστικός, άνθρωπος με αριστοφανικό χιούμορ και υψηλή αισθητική, ελληνικότατος («φιλοκαλοῦμέν τε γὰρ μετ᾽ εὐτελείας καὶ φιλοσοφοῦμεν ἄνευ μαλακίας»), μεγάλος πατριώτης και ειλικρινής εθνικιστής, τιμά την δημοσιογραφία φέρνοντας στο φως τα κακώς κείμενα όλων ανεξαιρέτως, και εντιμότατος ως προς τις επιθέσεις του (ουδέποτε δημοσιεύει τις αντιρρήσεις του σε θέματα που διαφωνεί μαζί σου χωρίς να σε προειδοποιήσει κατ’ ιδίαν εκ των προτέρων, και μάλιστα να ζητήσει και την άδειά σου για να σε «κράξει», όπως συνηθίζει να λέει).