ΣΠΟΡΕΙΣ ΙΔΕΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟΤΗΤΑΣ

γράφει ο Χρίστος  Γούδης    

Ευχάριστη έκπληξη αποτελεί η έκδοση των πρόσφατων άρθρων ενός νέου διανοητή, του Αλέξανδρου Καρρά, σε ένα σωστά δομημένο έργο, με τίτλο «Σπορά Ιδεών» (Εκδόσεις Έτωρ, Αθήνα 2020) μέσα στο οποίο ξετυλίγεται μεθοδικά η σκέψη του συγγραφέα, γύρω από έννοιες βαθιά χαραγμένες στη συνείδηση αλλά και στο υποσυνείδητο του ανθρώπου, όπως η πατρίδα, το έθνος, η απαιτούμενη κοινωνική του ευαισθησία απέναντι των πατριωτών που το συνθέτουν, αλλά και η σχέση του με το κράτος.

ΤΑΜΕΙΟΝ ΕΠΙΚΥΨΗΣ «Η ΕΛΛΑΣ»

γράφει π Χρίστος Γούδης

Κρεμασμένοι όλοι μας στις τηλετυφλοράσεις, στα ραδιοκακόφωνα, στα παρατρεχάμενα φερέφωνα (κυβερνητικά και ακυβέρνητα), και πιασμένοι (ψαρωμένοι) στα δίχτυα των δικτύων της κοινωνικής δικτύωσης, περιμέναμε με αγωνία να ακούσουμε νέα για αυτό που μας απασχολούσε τις τελευταίες μέρες. Και επιτέλους ήρθε. Καλά νέα, επιτέλους (!!!), από την σύνοδο κορυφής της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τις πρωινές ώρες της 11^ης Δεκεμβρίου 2020, αναφορικά με το Ταμείο Ανάκαμψης, το οποίο θα αρχίσει οσονούπω να μοιράζει μπαγιόκο για την επανόρθωση των οικονομιών των χωρών της Ευρώπης, όλων αυτών που επλήγησαν ανελέητα από ένα ανεγκέφαλο «κάτι», αυτό το  εξωαποδώ  που οι ανθρώπινοι εγκέφαλοι αποκαλούν «κορονοϊό 19».

Αναστάση, κάνε στάση. Μπας και προλάβουμε την Ανάσταση!

γράφει ο Χρίστος Γούδης   

Πριν από μερικές μέρες κυκλοφόρησε, από τις εκδόσεις «Έκτωρ», ένα ιδιαίτερα επικίνδυνο βιβλίο με τίτλο «Ο Χριστός σταμάτησε στου Γκύζη», ιδιαίτερα επικίνδυνο λόγω του έντονου λογοτεχνικού μαγνητισμού που εξασκεί στον αναγνώστη, ο οποίος, παρά την προειδοποίηση του συγγραφέα (Λευτέρης Πανούσης) ότι πρόκειται περί μυθοπλασίας, παρασύρεται σε μια παραισθησιογόνο ρουφήχτρα που τον κάνει να πιστεύει ότι όλα όσα διαδραματίζονται είναι γεγονότα μιας τρισάθλιας καθημερινής πραγματικότητας.

ΣΟΥΝΤΟΚΟΥ ΓΙΑ ΔΥΝΑΤΟΥΣ ΛΥΤΕΣ

γράφει ο Χρίστος Γούδης

Η μάσκα. Δείτε τη μάσκα! Η μάσκα θα χορέψει ανάμεσα σε στήλες αίματος και αριθμών, ανάμεσα σε θύελλες χρυσού και οιμωγές ανέργων εργατών

που θα ουρλιάζουν, νύχτα σκοτεινή, για τη δίχως φώτα δική σου εποχή. «Ποιητής στη Νέα Υόρκη» Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα

Τίποτε δεν έχει κριθεί ακόμη. Όμως, δικαιολογημένα ανησυχούμε για τον υποτονικό τρόπο με τον οποίο βλέπουμε να αντιδρούν, δηλαδή να μην αντιδρούν καθόλου, οι ταγμένοι να την προασπίσουν ταγοί της πατρίδας μας. Παρακολουθούμε τους Τούρκους να μας φτύνουν καθημερινά, λεκτικώς και εμπράκτως. Εμείς προς το παρόν θεωρούμε ότι όλα αυτά τα ιοβόλα και τουρκοβόλα σταγονίδια τα αντιμετωπίζουμε επιτυχώς σε υψηλά επίπεδα, διότι όλοι οι ταγοί μας φοράνε προστατευτική μάσκα.

ΠΡΟΣΚΛΗΤΗΡΙΟ

γράφει ο Χρίστος Γούδης

Αφυπνισθείτε! Η πατρίδα αποπροσανατολίζεται από τους μείζονες κινδύνους που την απειλούν, και, αν συνεχίσει έτσι, η καταστροφή η οποία βρίσκεται προ των πυλών, θα είναι μη αντιστρέψιμη. Γιατί η Ελλάδα σήμερα δεν είναι παρά ένα φρούριο πολιορκημένο που μέσα του αλωνίζει ελεύθερος ο εχθρός. Και όπως καλά γνωρίζουμε από την ιστορία, τα φρούρια πολύ συχνά πέφτουν από μέσα.

ΑΤΜΟΣΦΑΙΡΑ ΙΣΛΑΜΑΜΠΑΝΤ

γράφει ο Χρίστος Γούδης  

Σε μια ευνομούμενη δημοκρατία οι πολιτικές δολοφονίες ή απόπειρες δολοφονίας είναι όχι μόνο καταδικαστέες, γενικώς και αορίστως, αλλά θα όφειλαν να  ευαισθητοποιούν απαρεγκλίτως τους κυβερνώντες, αν όντως επιθυμούν να προασπίσουν το πολίτευμα, στην ενδελεχή αναζήτηση και τον άμεσο εντοπισμό των δολοφόνων και στην εν συνεχεία παραπομπή τους στην δικαιοσύνη για την απόδοση ευθυνών και την επιβεβλημένη τιμωρία τους.

ΚΡΟΥΣΤΙΚΗ ΣΥΝΑΡΤΗΣΗ

Γράφει ο Χρίστος Γούδης

Η κατάστασή μας σχετικά με την εξέλιξη των ελληνοτουρκικών βρίσκεται σε μεταιχμιακό σημείο, αυτό που στην γλώσσα της Φυσικής θα μπορούσε εν δυνάμει να εκφράσει το «Δέλτα του Ντιράκ» ή αλλιώς «Κρουστική Συνάρτηση», η οποία εν προκειμένω θα περιγράφει ένα αναμενόμενο κρουστικό γεγονός που στην πορεία του χρόνου δεν έχει συμβεί ακόμη και γι’ αυτό, στον άξονα του χρόνου που τρέχει, αναπαρίσταται συνεχώς με το «μηδέν» (0) – και που καλά θα ήταν να παραμένει έτσι – μέχρις ότου κάποια στιγμή να εκδηλωθεί εκρηκτικά και καταστροφικά, συγκρουσιακά δηλαδή, δημιουργώντας μια κατάσταση που χτυπάει κόκκινο και για την οποία η βελόνα του μετρητή τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή που συμβαίνει δείχνει «ένα» (1), το μέγιστο δηλαδή που θα μπορούσε να καταγράψει, για να πέσει και πάλι μετά από το συγκρουσιακό γεγονός στο «μηδέν» (0), ένα μηδέν όμως που από απόψεως ανθρωπιστικών και κοινωνικών επιπτώσεων θα είναι κατά πολύ χειρότερο από το μαθηματικό μηδέν της προ της συγκρούσεως κατάστασης.