ΩΡΕΣ ΕΥΘΥΝΗΣ…

ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ – ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΡΟ ΤΩΝ ΕΥΘΥΝΩΝ ΤΟΥΣ…

Γράφει ο Χρίστος Γούδης

Όποιος κάνει τον κόπο να παρακολουθεί ανελλιπώς τα δελτία ειδήσεων της κρατικής τηλεόρασης αντιλαμβάνεται εύκολα τον επικίνδυνο στρουθοκαμηλισμό των ιθυνόντων μας. Τη στιγμή που οι Τούρκοι απλώνονται παντού και ετοιμάζονται να επιβάλλουν εν τοις πράγμασι την νεομογγολική αυτοκρατορία τους, τα κρατικά μέσα ενημέρωσης αντί να κρούουν καθημερινά τον κώδωνα του κινδύνου και να διαμορφώνουν το προαπαιτούμενο μαχητικό πνεύμα για να αντιπαλέψουμε σε όλο το εύρος του φάσματος την επιχειρούμενη υπαρξιακή μας καταπάτηση, δίνουν προτεραιότητα στο τι γίνεται στην ανθρωποφάγο πολυφυλετική Αμερική, στο αν οι ξαπλώστρες της τεμπελιάς και της θερινής χαύνωσης βρίσκονται στις πρέπουσες αποστάσεις (όπως αυτές καθορίζονται από τους λοιμυξιολόγους), στο πως θα πείσουμε τους ξένους τουρίστες ότι οι κυβερνήσεις μας φροντίζουν να είμαστε οι καλύτεροι υπηρέτες στον πλανήτη, στο ποιος και γιατί έριξε το βιτριόλι, και σε κάποιες αόριστες αρλουμπολογίες περί διεθνούς δικαίου, κοντολογίς  με το πως η μπάλα στην εξέδρα θα μπορούσε να μας σώσει από την αντίπαλη ποδοσφαιρική ομάδα που μας έχει τρελάνει στα σουτ που ανά πάσα στιγμή απειλούν να τρυπήσουν τα δίχτυα μας (τα δίχτυα των ψαράδων μας τα έχει ήδη τρυπήσει, πολλαπλά και επανειλημμένα, η τουρκική ακτοφυλακή, ενώ το αντιαεροπορικό μας δίχτυ προστασίας το έχουν κάνει σουρωτήρι οι υπερπτήσεις της τουρκικής πολεμικής αεροπορίας).

ΔΡΟΜΟ ΝΑ ΣΧΙΣΟΥΝ ΤΑ ΣΠΑΘΙΑ…

Γράφει ο Χρίστος  Γούδης  

«Θεέ! Ο καύσων αυτός χρειάζεται για να

υπάρξει τέτοιο φως! Το φως αυτό χρειάζεται,

μια μέρα για να γίνει μια δόξα κοινή,

μια δόξα πανανθρώπινη, η δόξα των Ελλήνων,

που πρώτοι, θαρρώ, αυτοί, στον κόσμον εδώ κάτω,

έκαμαν οίστρο της ζωής τον φόβο του θανάτου»

«Εις την οδόν των Φιλελλήνων»

Ανδρέας Εμπειρίκος

Για να μπορέσει κανείς να αντιμετωπίσει τον εχθρό του, πρέπει να γνωρίζει πολλά όχι μόνον γι’ αυτόν αλλά και για τον εαυτό του. Για τη γλώσσα του, τα ήθη του, τον ψυχισμό του. Και κυρίως να αντιληφθεί τον διαφορετικό τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζει τη ζωή και τον θάνατο.

ΙΣΤΑΝΜΠΟΥΛ…

γράφει ο Χρίστος Γούδης

Ας είμαστε ειλικρινείς με τον εαυτό μας. Αυτά που ζούμε στα σύνορα του Έβρου και στα νησιά δεν θα διαρκέσουν πολύ. Οι αντοχές του στρατού μας σε έναν τέτοιο κλεφτοπόλεμο διαρκείας είναι περιορισμένες. Αυτά λοιπόν, και όσα άλλα πρόκειται σύντομα να συμβούν, μας οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια σε μία πολεμική σύρραξη με την Τουρκία. Το να λέμε αν την θέλουμε ή δεν την θέλουμε αυτή τη σύρραξη, δεν έχει πια κάποιο νόημα. Δεν εξαρτάται από εμάς. Τα πράγματα δρομολογούνται από εξωτερικούς παράγοντες.