ΓΙΑ ΝΑ ΠΡΑΣΙΝΊΣΕΙ Η ΑΤΤΙΚΗ

Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης – Αμφικτύων

Κάθε φορά που περνώ από το ορεινό δρομολόγιο μέσω της  Πεντέλης  νιώθω τα ίδια θλιβερά συναισθήματα. Θλίψη για το κατεστραμμένο πανέμορφο βουνό, όπως το είχα γνωρίσει παλιά σε στρατιωτικές ασκήσεις.

Η Πεντέλη κάηκε πολλές φορές. Την τελευταία φορά, επειδή τα πεύκα ήταν ακόμη μικρά και δεν είχαν προλάβει να δημιουργήσουν σπόρο, το βουνό υπέστη ουσιαστικά οικολογική στείρωση, με αποτέλεσμα να μην υπάρχει επαρκής σπόρος για νέα φυσική αναγέννηση.

Ακούμε επί χρόνια ότι γίνονται δενδροφυτεύσεις στην Πεντέλη. Όμως στις αναδασωτέες περιοχές δεν βλέπει κανείς ούτε ένα πράσινο φύλλο. Προφανώς πραγματοποιούνται αναδασώσεις, αλλά με τρόπο που δεν εξασφαλίζει τη μακροχρόνια επιβίωση των δενδρυλλίων, τα οποία ξεραίνονται ήδη από το πρώτο καλοκαίρι λόγω έλλειψης ποτίσματος.

Αντίθετα, στις παρυφές του πρώην δάσους βλέπει κανείς να ξεφυτρώνουν σπίτια. Ακόμη και ένα σπίτι δίπλα στον δρόμο, κοντά στην κορυφή, που προκαλεί εύλογα ερωτήματα: μήπως πρόκειται για την απαρχή ενός νέου οικισμού; Τι να πει κανείς; Δεν υπάρχει Πολεοδομία, Δασαρχείο, Δήμος; Όλες οι κρατικές υπηρεσίες αλληθωρίζουν;

Και όμως, πληροφορούμαστε ότι στην Κίνα συνέβη κάτι εντυπωσιακό: μια τεράστια αναδασωτέα προσπάθεια στην  έρημο του Gobi Desert, σε έκταση πολλαπλάσια της  Πελοποννήσου.

Η έκταση που έχει πρασινίσει ή προστατευτεί υπολογίζεται περίπου σε 300.000–500.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα (δάση, θάμνοι και σταθεροποίηση εδάφους), ενώ η Πελοπόννησος έχει έκταση περίπου 21.000 τ.χλμ.

Η Κίνα έχει δημιουργήσει το μεγαλύτερο πρόγραμμα αναδάσωσης και καταπολέμησης της ερημοποίησης στον κόσμο: το λεγόμενο Three-North Shelterbelt Program, γνωστό και ως «Μεγάλο Πράσινο Τείχος της Κίνας».

Οι βασικοί στόχοι του προγράμματος είναι:

α) να σταματήσει η ερημοποίηση στη βόρεια Κίνα
β) να μειωθούν οι αμμοθύελλες που έφταναν μέχρι το  Πεκίνο γ) να δημιουργηθούν ζώνες δέντρων (shelterbelts) για την προστασία της γεωργίας και των πόλεων.

Σύμφωνα με τις διαθέσιμες πληροφορίες, μέχρι σήμερα έχουν φυτευτεί δεκάδες δισεκατομμύρια δέντρα και έχουν ανακτηθεί μεγάλες εκτάσεις γης.

Αν αυτά μπορούν να συμβούν στην Κίνα, γιατί το ελληνικό κράτος να μη σχεδιάσει ένα παρόμοιο πιλοτικό πρόγραμμα, αρχικά στην Αττική —που έχει υποστεί τεράστια περιβαλλοντική καταστροφή— και στη συνέχεια σε ολόκληρη τη χώρα;

Γιατί να μη σταλούν δασολόγοι και γεωπόνοι ώστε να αποκτήσουν τεχνογνωσία από την Κίνα και να την εφαρμόσουν στον τόπο μας;

Άλλωστε, η Ελλάδα έχει ήδη αναπτύξει στενή οικονομική συνεργασία με την Κίνα — ενδεικτικά με τη συμμετοχή κινεζικών εταιρειών στο λιμάνι του Πειραιά. Είναι λοιπόν θεμιτό να ζητήσουμε ανταλλαγή τεχνογνωσίας για την προστασία του περιβάλλοντος, που αποτελεί παγκόσμιο και πανανθρώπινο αίτημα.(15/3/26)

Αμφικτύων – Υποστράτηγος ε.α. Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδη

Συγγραφέας, Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών
http://www.amphiktyon.blogspot.com

 amphiktyon.org

ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ